Миссисипи өзенінің бұрынғы көпірі: Бенджамин Г. Хамфрис көпірінің тарихы
Benjamin G. Humphreys Bridge
Бенджамин Г. Хамфрис көпірі: Арканзас және Миссисипи арасын байланыстырған алғашқы көпір. 1940 ж. салынған, қазірде пайдаланылмайды. Тарихы мен маңызы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Миссисипи өзенінің үстіндегі бұрынғы тас жол көпірі
Former highway bridge over the Mississippi River
Бенджамин Г. Хамфрис көпірі – екі жолақты, тіреулі фермалық көпір, ол АҚШ 82-ші және 278-ші тас жолдары арқылы Арканзас штатының Лейк-Виллидж қаласы мен Миссисипи штатының Гринвилл қаласын байланыстырған. Бұл екі қаланы бірінші рет байланыстырған көпір болды. Көпір Гринвилльден бұрынғы АҚШ конгрессмені Бенджамин Г. Хамфрис ІІ-нің құрметіне аталған. 1940 жылы ашылғанда прогрессивті деп саналған, бірақ көлік және өзен арқылы жүретін көліктердің көбеюіне байланысты пайдасызға айналды. Көпірдің екі тар жолағы болғандықтан, және қоршау жолдары болмағандықтан, көпір көбінесе жол апаттарынан немесе ауыл шаруашылығы техникасы сияқты ірі көліктердің өтуінен кедергіге ұшырады. Миссисипи өзенінің тік бұрылысына жақын орналасқандықтан, көпір өзендегі кемелер үшін қауіпті болды; баржалар мен буксирлер жиі соқтығысып қалатын. 1994 жылы жасалған зерттеулер жаңа көпірдің қажеттігін және ескі көпірді бұзу қажеттігін көрсетті. 2010 жылы, тік бұрылыстан төмен орналасқан жаңа Гринвилл көпірі пайдалануға берілді. 2011 жылы Бенджамин Г. Хамфрис көпірін бұзу жұмыстары басталды.
The Benjamin G. Humphreys Bridge was a two lane cantilevered truss bridge carrying U. S. Route 82/U. S. Route 278 across the Mississippi River between Lake Village, Arkansas and Greenville, Mississippi. It was the first bridge to connect the two towns. The bridge was named for Benjamin G. Humphreys II, a former United States Congressman from Greenville. Hailed as progressive when it opened in 1940, it became functionally obsolete as vehicle and river traffic increased. Because of its narrow two lanes with no shoulders, the bridge often became blocked by accidents or by the crossing of large vehicles like farm equipment. Due to its location near a sharp bend in the Mississippi River, the bridge became a hazard to river traffic; barges and towboats frequently collided with it. In 1994, a study concluded that a new bridge was needed and the old one should be torn down. In 2010, a new bridge, the Greenville Bridge, was opened as a replacement further downriver from the sharp bend. In 2011, work began to remove the Benjamin G. Humphreys Bridge.
Сипаттама
Бенджамин Г. Хамфрис көпірі, өз уақытында өте заманауи болған, екі жолақты, болаттан жасалған, тіреулі фермалық көпір болатын. Ол 82/278 тас жолын Миссисипи өзені арқылы алып өтіп, Арканзас штатының Лейк-Виллидж және Гринвилл қалаларын алғаш рет автомобиль жолымен байланыстырды. Көпір салынғанға дейін, жергілікті көлік құралдары мен жүктер өзенді тек пароммен ғана кесіп өте алатын. Көпір Гринвилл қаласынан шыққан, АҚШ конгрессмені Бенджамин Г. Хамфрис есімімен аталады. Ол 1917 жылы су тасқынына қарсы күрестің заң жобасын жасап, Миссисипи өзеніндегі ұлттық су тасқынына қарсы бағдарламаны құрды және өзенді бақылауда ұстау үшін су тасқынына қарсы күрестің маңыздылығын дәріптеді. Оның басты құрылымының ені 840 фут (256 метр) – Миссисипи өзеніндегі ең ұзын құрылымы бар автомобиль көпірі. Жолдың ені 24 фут (7 метр) – әрқайсы 12 фут (4 метр) болатын екі жолақ, жанында жол жиегі жоқ. Бастапқы көпір де, оның орнына салынған көпір де географиялық жағынан көбінесе Арканзас штатында орналасқан, себебі штат шекарасы Миссисипи өзені батысқа қарай жылжудан бұрын белгіленген.
The Benjamin G. Humphreys Bridge, very modern in its time, was a two lane, steel cantilevered truss bridge that carried US 82/278 over the Mississippi River, and connected the towns of Lake Village, Arkansas and Greenville, Mississippi by road for the first time. Prior to the bridge, local vehicles and local freight could only cross the river by ferry. It was named after Benjamin G. Humphreys, a US Congressman from Greenville who co authored a flood control bill in 1917, establishing a national flood control program on the Mississippi and promoted the concept of flood control to contain the river. Its main span width was 840 feet (256 m), the highway bridge with the longest span on the Mississippi River. The width of the roadway was 24 feet (7 m)—two lanes of 12 feet (4 m) each with no shoulders. Both the original bridge and its replacement are geographically mostly in Arkansas, as the state lines were determined prior to the shift west of the Mississippi River.
Тарих
1930 жылдардың соңында Гринвилл қаласында Миссисипи өзенінен өтетін көпір салу туралы әңгіме басталды. 1936 жылы көпір үшін қаражат жинау мақсатында Арканзас-Миссисипи-Алабама 82-ші қауымдастығы құрылды. 1937 жылы Милтон Смит (сол кездегі қала әкімі) Джон А. Фокспен (Вашингтон округі Сауда палатасының хатшысы) бірлесіп, Конгреске көпір салуға рұқсат беретін заң қабылдатуға жұмыс істеді. Көпір салуға рұқсат беретін заң жобасына президент Франклин Д. Рузвельт 1937 жылдың тамызында қол қойды. 1938 жылы Смит көпір салуға қажетті шамамен 4,5 миллион доллар қаржыны бөлу үшін Жұмыс прогресі басқармасына (Works Progress Administration) өтініш білдірді. 1938 жылдың қыркүйегінде Жұмыс прогресі басқармасы бұл ұсынысқа келісті және бірнеше айдан кейін көпірдің құрылысы басталды. Бенджамин Г. Хамфрис көпірін қазір HNTB деп аталатын компания салды және ол 1940 жылы Миссисипи дельтасы үшін "өркендеу жолы" деп салтанатпен ашылды. Көпірдің ұзындығы 840 фут (256 метр) болды. 1943 жылға дейін бұл Миссисипи өзеніндегі көлік құралдары үшін ең ұзын көпір еді. Уақыт өте келе көпір жол қозғалысының артуын және көпірге соқтығысқан көліктерді көтерді. 1950 жылдары әуе күштеріне тиесілі ұшақ көпірге құлады. Көпірдің құрылысы бұрынғыдан берік болғанымен, ол пайдалану жағынан ескірген болатын. Кейде бұзу жұмыстарын жеңілдету үшін өзен қозғалысқа жабылды. Бұл қауіпті жұмыс болды және көпірді бұзу кезінде екі жұмысшы қаза тапты.
In the late 1930s, talk started on the construction of a bridge to cross the Mississippi River at Greenville. In 1936, a group called the Arkansas Mississippi Alabama US 82 Association was formed to raise funds for the bridge. In 1937, Milton C. Smith (the mayor at that time) worked with John A. Fox, (the secretary of the Washington County Chamber of Commerce), to get Congress to pass a law authorizing the bridge. The bill authorizing the bridge was signed into law in August 1937 by President Franklin D. Roosevelt. In 1938, Smith applied for money from the Works Progress Administration to fund the estimated $4.5 million it would take to build the bridge. The Works Progress Administration agreed to the proposal in September 1938 and construction started on the bridge a few months later. The Benjamin G. Humphreys Bridge was built by the company now known as HNTB and opened to much fanfare in 1940 as the "pathway to progress" for the Mississippi Delta. It was a through truss design and had a span of 840 feet (256 m). Until 1943, this was the longest bridge for vehicles on the Mississippi River. Over time, the bridge supported increasing volumes of highway traffic and vehicles hitting the bridge. In the 1950s, an Air Force plane crashed into the bridge. Though the bridge remained structurally sound, it was becoming functionally obsolete. At times the river was closed to traffic to aid the demolition. The job was dangerous and two workers died during the demolition.