Смит Эли Джеллифф: Америкалық психоанализдің негізін қалаушысы

Кіріспе

Американдық психоаналитик Смит Эли Джеллифф (27 қазан 1866 – 25 қыркүйек 1945) – американдық невролог, психиатр және психоаналитик. Ол өмірінің басым бөлігін Нью-Йорк қаласында өткізіп, сонда қызмет етті. Алғаш ботаника және фармация саласында білім алған Джеллифф 1890 жылдардың ортасында неврологияға, кейін психиатрияға, нейропсихиатрияға, соңында психоанализге көшті.

Өмірбаян

Ол 1886 жылы Бруклин политехникалық институтын бітіріп, 1889 жылы Колумбия университетінің Дәрігерлер мен хирургтар колледжінен медицина докторы атағын алды. 1899 жылы Колумбия университетінде докторлық диссертациясын қорғады. Джеллифф Колумбия университетінде материя медикадан оқытушы, ал сол университетте фармакогнозия профессоры болды. Кейін Фордхэм университетінде психикалық аурулар бойынша клиникалық профессор, Нью-Йорк психиатриялық қоғамының, Нью-Йорк неврологиялық қоғамының және Американдық психопатологиялық қауымдастықтың президенті, сондай-ақ "Journal of Nervous and Mental Disease" журналының бас редакторы қызметін атқарды. Ол француз және бразилиялық неврологиялық қоғамдардың корреспондент мүшесі де болды. Ол төрт жүзден астам мақаланың авторы. Өмір бойы серігі Уильям Алансон Уайтпен бірлесіп жазған "Нервтік және психикалық ауруларды қазіргі заманғы емдеу" кітабы осы салада классикалық туынды саналады. 1913 жылы Уайтпен бірге Джеллифф психоанализға арналған алғашқы ағылшын тіліндегі "Психоаналитикалық шолу" журналын құрды. Онда психоаналитикалық техника, арман күйлер және трансфер туралы бірнеше мақала жариялады. "Психоаналитикалық шолу" журналы (әлі де солай болып табылады) өте балама журнал болатын, ол C.G. Юнг және Альфред Адлер сияқты диссиденттердің еңбектерінің аудармаларын, олар ортодоксалды фрейдизмнен бөлінгеннен кейін де жариялай берді. Джеллифф психосоматикалық медицина саласындағы маңызды үлес үшін, оның негізін қалаушыларының бірі ретінде танылады. Ол бұл туралы мақалалар жариялауды 1916 жылдан бастады. Бұл мақалалар оның "Психосоматикалық медицинадағы эскиздер" (1939) кітабында жинақталды, бұл осы тақырыпқа арналған жалғыз кітабы. АҚШ-тағы Фрейдтің ерте жақтастарының бірі Джеллифф (оның бірінші әйелі, 1916 жылы қайтыс болған Хелена Лиминг Джеллиффтің көмегімен) ғасыр басынан бастап психопатология, неврология, психиатрия және психотерапия саласындағы еуропалық еңбектердің көптеген аудармаларын жасады. 1902 жылдан бастап ол "Journal of Nervous and Mental Disease" журналын иеленді және келесі қырық жыл бойы басқарды. 1907 жылы Уайтпен алғашқы ынтымақтастығында Фрейд, Юнг, Адлер және басқа да еуропалық психоаналитиктердің алғашқы аудармаларын, сондай-ақ психиатрия мен неврологиядағы монографияларды жариялаған "Нервтік және психикалық аурулар монографиясы" сериясын құрды және редакциялады. Оның және Уайттың "Нерв жүйесінің аурулары: неврология мен психиатрияның оқулығы" (1915, 6-басылымы 1933) - стандартты кезеңдік оқулық, сонымен қатар психопатология мен психоанализге едәуір орын берген алғашқы американдық оқулық болды (бірінші басылымдағы үшінші бөлімінің барлығы "психикалық немесе символдық жүйелермен" айналысты). Джеллиффтің 1918 жылғы "Психоанализ техникасы" кітабы – кез келген тілде аналитикалық техникаға арналған алғашқы кітап. Ол өзінің тәжірибесіндегі салалардың ешқайсысында маңызды теоретик болмаған, Джеллифф аудармалары мен өзі иеленген және редакциялаған журналдар арқылы, сахна артындағы маңызды тұлға болды. Джеллифф, мүмкін, жүйкетану, психиатрия және психоанализ саласындағы алғашқы танымал, өзін-өзі танытқан американдық кітап коллекционері болды. Ол кітаптардан, журналдардан және басылымдардан (он тоннадан астам салмағы бар) құрылған орасан зор кітапхананы жинады, бұл 20 ғасырдың басында Солтүстік Америкадағы жеке қолындағы ең үлкен және маңызды жинақ болуы керек. 1929 жылғы қор нарығының құлдырауы Джеллиффтің жинаған ақшасын жойды, сондықтан ол жетпіс жасқа дейін жұмыс істеуге мәжбүр болды. 1942 жылы ол кітаптары мен журналдарының көп бөлігін Коннектикут штатының Хартфорд қаласындағы "Тіршілік институты"-на сатты, бірақ ол әлі де мыңдаған кітаптарды сақтап қалды, олар Джеллиффтің қайтысынан кейін Нолан Д.С. Льюиске мұра болып өтті.

He graduated from Brooklyn Polytechnic Institute in 1886, and received his M. D. in 1889 from the College of Physicians and Surgeons of Columbia University. He received a Ph. D. from Columbia in 1899, for which he did a Flora of Long Island for his thesis. Jelliffe was instructor in materia medica in Columbia University and professor of pharmacognosy in the same university. Later he was clinical professor of mental diseases at Fordham University, president of the New York Psychiatric Society, the New York Neurological Society, and the American Psychopathological Association, and editor in chief of the Journal of Nervous and Mental Disease. He was also a corresponding member of the French and Brazilian neurological societies. He was author of more than four hundred articles. His book, The Modern Treatment of Nervous and Mental Diseases, which he co authored with lifelong collaborator William Alanson White, has been a classic in the field, with many reprintings. With White, Jelliffe in 1913 founded Psychoanalytic Review, the first English language publication devoted to psychoanalysis. In it, he wrote a number of articles on psychoanalytic technique, daydreams, and transference. A quite heterodox journal (as it still is), the Psychoanalytic Review continued to publish translations of work by dissidents such as C. G. Jung and Alfred Adler long after they had seceded from orthodox Freudianism. Jelliffe is also credited with important contributions in the field of psychosomatic medicine, of which he is regarded as one of the founders. He began publishing papers about it as early as 1916. These were collected in his Sketches in Psychosomatic Medicine (1939), his only book explicitly on this subject. One of the earliest Freudian adherents in the United States, Jelliffe (with the aid of his rarely attributed first wife, Helena Leeming Jelliffe, who died in 1916) produced after the turn of the century numerous translations of European works in psychopathology, neurology, psychiatry, and psychotherapy. From about 1902 he owned and edited for the next forty years the influential Journal of Nervous and Mental Disease. In 1907 he, in his first collaboration with White, founded and edited the Nervous and Mental Disease Monograph Series, which published the earliest translations of Freud, Jung, Adler, and other European psychoanalysts, as well as monographs in psychiatry and neurology. His and White's Diseases of the Nervous System: A Text Book of Neurology and Psychiatry (1915, 6th edition 1933) was a standard period textbook that was also the first American textbook to devote substantial space to psychopathology and psychoanalysis (all of part three in the first edition dealt with "psychic or symbolic systems"). Jelliffe's 1918 The Technique of Psychoanalysis was the first book in any language explicitly devoted to analytic technique. Not an important theoretician in any of the fields in which he practiced, Jelliffe was significant more as a behind the scenes mover, especially through his translations and the serials that he owned and edited. Jelliffe was probably the first notable, self identified American book collector in neuroscience, psychiatry, and psychoanalysis. He amassed an enormous library of books, journals, and offprints (well over ten tons in weight), which must surely have been the largest and most important collection in private hands in North America in the early 20th century. Jelliffe's savings were wiped out by the stock market crash in 1929, so he was forced to continue working into his late seventies. In 1942 he sold the bulk of his book and journal collection to The Institute of Living in Hartford, Connecticut, though he still retained thousands of books, which Nolan D. C. Lewis inherited after Jelliffe's death.