Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теңіз офицері
British naval officer
Филип Ванбру (шамамен 1681 – 22 шілде 1753) – Корольдік теңіз флотының офицері. Ол Ньюфаундлендтің комодор-губернаторы болып қызмет етті.
Philip Vanbrugh (c. 1681 – 22 July 1753) was an officer of the Royal Navy. He served as Commodore Governor of Newfoundland.
Отбасы
Ванбру Честерде дүниеге келді және 1682 жылдың 31 қаңтарында крещениеден өтті. Ол Лондон мата саудагері, кейін Честердегі қант саудагері Джайлс Ванбру мен оның әйелі Элизабет Карлтонның кіші баласы еді, Элизабет Карлтонның өзі сэр Дадли Карлтон мен Люси Крофттың кіші қызы. Ванбрудың бауырларының арасында капитан Чарльз Ванбру, Корольдік Әскери-теңіз флоты офицері және парламент депутаты, сондай-ақ архитектор және драматург сэр Джон Ванбру болды. Филип Ванбру 1715 жылдың 24 шілдесінде Нотингемширдегі Арнольдта Мэри Гриффитқа үйленді. Олардың 1716 жылы туған Филиппия атты бір баласы болды, ол «la belle consulesse» деп аталды және Доссет графтығындағы Даун Хаус иесі, Италияның Легхорн қаласында және кейін Кадисте британ консулы болған Беррингтон Голдсуортиге тұрмысқа шықты. Олардың ұлы, генерал-лейтенант Филип Голдсуорти король Георг III-нің жеке аттандырушысы болды, ал 1772 жылдан бастап оның үйленбеген қарындасы Марта Каролина леди Шарлотта Финчтің басшылығымен 15 корольдік баланың қосалқы тәрбиешісі болды.
Vanbrugh was born in Chester and baptised there on 31 January 1682. He was the youngest child of Giles Vanbrugh, a London cloth merchant and later a sugar merchant in Chester, and his wife Elizabeth, née Carleton, herself youngest child of Sir Dudley Carleton and Lucy, née Croft. Vanbrugh's brothers included Captain Charles Vanbrugh RN MP and Sir John Vanbrugh, architect and dramatist. Philip Vanbrugh married Mary Griffith in Arnold, Nottinghamshire on 24 July 1715 and they had one known child, Philippia, born 1716, la belle consulesse, who married Burrington Goldsworthy of Down House, Dorset, British consul at Leghorn, Italy and later at Cadiz. Their son, Lieutenant General Philip Goldsworthy, became a favoured equerry to King George III and from 1772 his unmarried sister, Martha Caroline was sub governess, under Lady Charlotte Finch, of the 15 royal children.
Мансап
Филип Ванбру теңіз күшіне қабылданды, ал бірнеше жыл қызметтен кейін 1710 жылдың 27 қарашасында 28 зеңбірекке қолбасшы болып тағайындалды. 1716 жылы 32 зеңбірекке қолбасшылық етіп, Гибралтарға жіберілді. 1718 жылы ол адмирал Джордж Бингтің басшылығымен флотта қызмет етіп, 1718 жылдың 11 тамызында Сицилия жанындағы Пассаро шайқасында болды. Оның үлкен ағасы Чарльз шайқаста қолбасшылық етті. 1721 жылы Филип Ванбру вице-адмирал Фрэнсис Хозьердің флагманына, 1726 және 1727 жылдар аралығындағы Порто-Беллоның апатты блокадасына қолбасшылық етті. Бірнеше айға созылған нәтижесіз және қымбат операция кезінде, бірде-бір британдық оқ атылмады, соңында британдықтар шегінді. 3000-дан 4000-қа дейін адам сары қызылша және басқа тропикалық аурулардан қайтыс болды, олардың арасында Хозьер де болды, ол Бреда Вера-Круз жанында болғанда көз жұмды. Сол флоттағы көптеген кемелер сияқты, Бреда да корпусына зиян келтірген жәндіктерден зардап шекті және 1730 жылы бұзылып кетті. Ванбру денсаулығына қатысты қиындықтардан аман қалды және 1731 жылы 60 зеңбірекке қолбасшылық етті. 1734 жылы 70 зеңбірекке қолбасшылыққа көшті және адмирал сэр Джон Норристің флотында қызмет етті. Шамамен 1736 жылы 50 зеңбірекке қолбасшылық етті. 1738 жылдың 14 маусымында Ньюфаундленд губернаторы болып тағайындалды. Губернаторлық қызметінің қысқа мерзімінде Ванбру балық шаруашылығының сипаты туралы мәліметтерді жазып, Твиллингейт және Фого тұрғындарын санады. 1739 жылы Ванбру Плимутте тұратын Теңіз күштері комиссары болып тағайындалды. Ол 1753 жылдың 22 шілдесінде шамамен 71 жасында қайтыс болды.
Philip Vanbrugh entered the navy, and after some years of service, was on 27 November 1710 appointed to command the 28 gun In 1716 he was in command of the 32 gun , and was sent to Gibraltar. He was still in command of her by 1718, when he served with the fleet under Admiral George Byng and was present at the Battle of Cape Passaro near Sicily on 11 August 1718. His elder brother Charles commanded during the battle. In 1721 Philip VanBrugh took command of , Vice Admiral Francis Hosier's flagship at the disastrous Blockade of Porto Bello between 1726 and 1727. After months spent on the ineffective and costly operation, during which not a single British shot was fired, the British finally withdrew. 3,000 to 4,000 men had died from yellow fever and other tropical diseases, among them was Hosier, who died while the Breda was off Vera Cruz. Like many of the ships in that fleet Breda had suffered badly from worms attacking the hull, and she was broken up in 1730. Vanbrugh survived the unhealthy posting, and in 1731 was given command of the 60 gun He moved to take command of the 70 gun in 1734, and served in the fleet under Admiral Sir John Norris. Around 1736 he took command of the 50 gun On 14 June 1738 he was appointed governor of Newfoundland. During his brief term as governor, Vanbrugh recorded information about the nature of the fishery and tallied the inhabitants of Twillingate and Fogo. In 1739 Vanbrugh was appointed a Commissioner of the Navy, resident at Plymouth. He died in that office on 22 July 1753, aged about 71.