Гернандо де Сото Көпірі: Арканзас пен Теннесси арасындағы көпір

Кіріспе

Арканзас штатының Батыс Мемфисі мен Теннесси штатының Мемфисі арасындағы болат аркалы көпір – Эрнандо де Сото көпірі. Бұл Миссисипи өзені арқылы 40 тас жолын алып өтетін байланған аркалы көпір. Көпірдің дизайны – үздіксіз тіреулі, кабельдік жүйесі бар, арқалықтан өткізілген болат конструкция, екі бағаналы тірегі бар. Мемфис тұрғындары көпірді "Жаңа көпір" деп те атайды, себебі ол Мемфис және Арканзас көпірінен (55-ші тас жолды алып жүреді) және "М көпірінен" жаңа. Ол Луисвилл, Кентукки және Нью-Олбани, Индиана арасындағы Шерман Минтон көпіріне ұқсас, бірақ бір деңгейлі палубаға ие.

Тарих

Өзен арқылы өтудің алдын ала жоспарлауы 1960 жылы Мемфис-Литл-Рок дәлізінің 40 тас жолының бір бағытын құру бойынша зерттеулердің бір бөлігі ретінде басталды, ол 1963 және 1968 жылдар аралығында бөліктер бойынша салынды. Эрнандо-де-Сото көпірі салынып біткенге дейін өзен арқылы өтетін көлік Миссисипи өзенінің оңтүстік-батысында орналасқан Interstate 55/US Highway 64/70/79/61 арқылы өтетін Мемфис және Арканзас көпірі арқылы жүргізілді. Екі штат бастапқыда көпірдің құнын төлеу мәселесінде дауласты. Теннесси шенеуніктері екі штат та көпір үшін тең төлеуі керек деп есептеді, ал Арканзас шенеуніктері Теннессидің үлкен халқына байланысты шығындардың үлкен бөлігін Теннессинің мойнына салуды қалады. Екі штат та ақырында Теннесси 60%-ын, ал Арканзас қалған 40%-ын қаржыландыратын келісімге келді. Бастапқыда 1971 жылы аяқталуы жоспарланған жоба бірнеше рет кешіктірілді. Екі аркалы көпір 1973 жылдың 2 тамызында автокөліктерге ашылды. Көпірді салтанатты түрде ашу 1973 жылдың 17 тамызында өтті. Бастапқыда 12 миллион долларға (шамамен $ ) бағаланған, соңғы құны шамамен 57 миллион долларға (шамамен $ ) жетті. Түнде көпірдің "М" пішімі бойымен 200 натрийлі шамдармен жарықтандырылды. Көпір алғаш рет 1986 жылдың 5 қыркүйегінде жарықтандырылды. Кейбір кемелердің түнгі уақытта суға шағылысқан жарықтан туындаған қиындықтарына байланысты қала кеме өтетін кезде шамдарды уақытша өшіру/қосуға мүмкіндік беретін қашықтан басқару құрылғысын орнатты. 2011 жылғы Миссисипи өзенінің тасқыны кезінде көпір шамамен екі ай бойы қараңғы болды, себебі шамдарға қуат беретін трансформаторлар су тасқынынан зақымдануын болдырмау үшін алынып тасталды. Көпір 2011 жылдың 21 маусымында салтанатты түрде қайта жарықтандырылды. 2007 жылдың 23 тамызында инспектор өзеннің батысындағы көпірдің жағалау бөлігінің түнгі уақытта тұрып қалғанын анықтады және сақтық шарасы ретінде көпір жабылды. Көпір сол күні қайта ашылды. 2000 және 2015 жылдар аралығында көпір сейсмикалық нығайту жобасына ұшырады, бұл оған 7,7 магнитудалы жер сілкінісіне төтеп беруге мүмкіндік берді, бұл 1811-12 жылғы Нью-Мадрид жер сілкінісі кезінде болған жер сілкінісінің шамасына ұқсас. Нығайту жобасы сонымен қатар көпірдің орналасқан жеріне, яғни Нью-Мадрид сейсмикалық аймағына жақындығын және өзен арқылы жүктерді тасымалдаудың маңызды бағыты ретіндегі рөлін ескереді. Бұл жобаның аясында орталық аралық, жақындау жолдары және қалалық шығуға арналған пандустар нығайтылды. Басты аралықтан батысқа қарай шамамен 2 шақырымдай жердегі көпір жер сілкінісін ескере отырып қайта салынды. Федералды үкімет құнының 80%-ын, Теннесси 12%-ын және Арканзас 8%-ын төледі. Оңтүстікке қарай Харахан көпірі бойындағы Үлкен өзен арқылы өтудің ашылуынан кейін Эрнандо Десото көпіріндегі натрийлі шамдардың жаңа LED жарықтандыру жүйесімен алмастырылатыны хабарланды, осылайша Эрнандо де Сото көпірі Миссисипи өзеніндегі екінші жарықтандырылған көпір болды. Жаңа жүйе Харахан көпірімен синхронды түрде жарықтандырылуы мүмкін және арнайы іс-шараларға немесе сұраныстарға байланысты әртүрлі түс үлгілерін көрсетуге қабілетті. Екі жүйе де "Қуатты жарықтар" атты бастама аясында құрылды. Жеке қаржыландырылған 14 миллион долларлық жоба 2018 жылы аяқталды. 2021 жылдың 11 мамырында инспекция Span A North фермасында жартылай сынық байламдық арқалықты анықтады. Қорап тәрізді кернеулік байлам мүшесін құрайтын төрт пластинаның екеуі толығымен сынып, төменгі пластина жартылай сынып, тек ішкі беті ғана сақталды. Ауыр зақымдалған арқалық көпірдің байланған аркалық құрылымының тұрақтылығы үшін маңызды екі жүк көтергіш кернеулік мүшелерінің бірі болғандықтан, көпір құрылымдық тұрғыдан қауіпті және құлау қаупі бар еді. Инженерлер 911-ге қоңырау шалып, көпірді дереу жабуды бұйырды. Көпір арқылы және астындағы өзен арқылы қозғалыс тоқтатылды, ал инженерлер бүкіл көпірді басқа мәселелерге тексеріп, құрылымын талдады. Өзен арқылы қозғалыс үш күннен кейін, 14 мамырда қайта басталды. Зақымдалған арқалықтың екі жағына темір пластиналар орнатылған алғашқы жөндеу жұмыстары 25 мамырда аяқталды. Екінші кезеңде қосымша болат қаптама орнатылып, зақымдалған арқалықтың бір бөлігі алынып тасталды. Көпірдің жаңа тексеруі "алаңдатарлық ештеңе" таппады. Шығысқа қарайғы жолақтар 2021 жылдың 31 шілдесінде, батысқа қарайғы жолақтар 2021 жылдың 2 тамызында қайта ашылды. Жабылу кезінде көліктер Мемфис аймағындағы жақын орналасқан Мемфис және Арканзас көпірі (I 55), сондай-ақ солтүстіктегі Карутерсвилл көпірі (I 155) және оңтүстіктегі Хелена көпірі (US 49) сияқты басқа балама маршруттарды пайдаланды. Тергеушілер 2016 жылдан бері өзеннен түсірілген әуесқой суреттерді алды, олар сол жердегі зақымды көрсеткен. Арканзас Көлік департаментінің мәліметінше, 2019 жылдың мамырындағы көпірді тексеру кезінде түсірілген архивтік дрон кадрларын қарау нәтижесінде, зақымдылық анықталғанға дейін екі жыл бұрын да сынықтар байқалған. Департамент сондай-ақ, екі жылда бір рет жүргізілуі тиіс қолмен тексерулер жүргізілмегенін анықтады. Жауапты инспектор кейіннен жұмыстан босатылды. Инженерлік талдау сынықтың "дайындау" (салыныс) кезінде осы жерде жасалған екі кең және нашар дәнекерлеу жөндеулерінің нәтижесі болғанын көрсетті, сонымен қатар көпірдің басқа жерлеріндегі нашар дәнекерлеулер де анықталып, жөнделді; осыған байланысты басқа алаңдатарлық мәселелер болған жоқ. Есептің негізгі тұжырымдары төрт мәселеге тоқталады:

Preliminary planning for the river crossing began in 1960 as part of Interstate 40 alignment studies for the Memphis Little Rock corridor, which was constructed in segments between 1963 and 1968. Before the Hernando de Soto Bridge was completed, traffic going across the river was carried across the Mississippi River by the Interstate 55/US Highway 64/70/79/61 Memphis & Arkansas Bridge crossing, located southwest. The two states initially feuded over the cost of paying for the bridge. Tennessee officials believed that both states should equally pay for the bridge, while Arkansas officials wanted Tennessee to shoulder a much larger share of the cost due to Tennessee's larger population. Both states eventually agreed to a compromise where Tennessee funded 60% of the cost and Arkansas the remaining 40%. Initially planned for completion in 1971, the project experienced multiple delays. The double arch bridge was opened to automobile traffic on August 2, 1973. A dedication ceremony for the bridge occurred on August 17, 1973. Initially expected to be only $12 million (equivalent to $ in ), the final price tag was approximately $57 million (equivalent to $ in ). At night, the bridge was illuminated by 200 sodium vapor lights along its "M" structure. The bridge was first illuminated on September 5, 1986, after $373,000 of private funds had been raised to fund the cost and installation of the lights. Due to some river traffic having issues with the lights at night reflecting on the water, the city installed a remote switch to toggle the lights on and off briefly while the vessel passes under the bridge. During the 2011 Mississippi River floods, the bridge became dark for about 2 months because the transformers that supply the electricity for the lights were removed to prevent damage to them by flood waters. The bridge was re lit in a ceremony which occurred on June 21, 2011. On August 23, 2007, an inspector discovered that a bridge pier on the approach bridge west of the river had settled overnight, and the bridge was subsequently closed to perform a precautionary inspection. The bridge was reopened later that day. Between 2000 and 2015, the bridge underwent a seismic retrofitting project, allowing it to withstand a 7.7 magnitude earthquake, the similar magnitude of earthquakes during the 1811–12 New Madrid earthquakes. The retrofit project is also a means to protect the bridge as it is located within of the New Madrid Seismic Zone and serves as a major cargo route and traffic thoroughfare across the river. As part of this project, the main span, approaches, and ramps for the downtown exit were retrofitted. A bridge about 1 mile (2 km) west of the main span was rebuilt with earthquake considerations in mind. The federal government covered 80% of the cost, with Tennessee contributing 12% and Arkansas 8%. It was announced after the opening of the Big River Crossing along the Harahan Bridge to the south that the existing sodium vapor lights along the Hernando Desoto Bridge would be replaced with a new LED lighting display, thus making the Hernando de Soto Bridge the second bridge over the Mississippi River to be lit as such after the Harahan. The new display can be lit in sync with the Harahan Bridge and display various color patterns dependent upon special occasions or requests. Both displays have been created under an initiative called "Mighty Lights." The $14 million privately funded project was completed in 2018. On May 11, 2021, an inspection discovered a partially fractured tie girder on the Span A North truss. Two of the four plates comprising the box shaped tension tie member were completely fractured and the bottom plate was partially fractured, leaving only the inside facing plate intact. Since the severely compromised girder was one of a pair of load bearing tension members that were critical to the structural integrity of the bridge's tied arch design, the bridge was structurally unsound and at risk of collapse. The inspecting engineer called 9 1 1 and told authorities to shut down the bridge immediately. Vehicular traffic across the bridge and river traffic under the bridge were halted while engineers inspected the entire bridge for other issues, and analyzed the structure. River traffic under the bridge resumed three days later on May 14. Initial repairs that affixed steel plates on both sides of the affected girder were completed on May 25. The second phase consisted of the installation of additional steel plating and removal of part of the damaged beam. A new inspection of the bridge found "nothing of concern". The eastbound lanes reopened on July 31, 2021, the westbound lanes on August 2, 2021. During the closure, vehicle traffic utilized the nearby Memphis & Arkansas Bridge (I 55) as an alternate route in the Memphis area, as well as the Caruthersville Bridge (I 155) to the north and the Helena Bridge (US 49) to the south as alternates elsewhere in the Mid South. Investigators received amateur photos taken from the river below as early as 2016 that already showed damage at the same site. And according to the Arkansas Department of Transportation, review of archived drone footage taken during a May 2019 bridge inspection, two years before the damage was discovered, also showed the fracture. The department further found that the mandated hands on—that is, within arm's length—inspections that should have occurred every two years had not been undertaken. The responsible inspector was subsequently fired. An engineering analysis revealed the fracture was the result of two particularly wide and poorly done weld repairs in the same spot during "fabrication" (construction) that, along with other poor welds elsewhere on the bridge, had been identified and repaired; there were consequently no further concerns. Key findings of the report included the following four points: