Кіріспе

Сансеполькро, бұрынғы Борго Санто Сеполькро – 11 ғасырда құрылған қала және коммуна, Италияның Тоскана аймағының шығыс бөлігіндегі Ареццо провинциясында орналасқан. Тибр өзенінің жоғарғы ағысында орналасқан бұл қала суретшілер Пьеро делла Франческа, Рафаэллино дель Колле (Рафаэльдің шәкірті), Маттео ди Джованни, Санти ди Тито және Анжиоло Трикканың туған жері. Сонымен қатар, бұл қала итальян математигі Лука Пачолидің және Пьеро делла Франческаның перспектива туралы трактатын ("De prospectiva pingendi") латын тіліне аударған Маттео Чионидің туған жері. Бүгінде қала экономикасы ауыл шаруашылығы, өнеркәсіптік өндіріс, тамақ өңдеу және фармацевтика салаларына негізделген. Бұл қала 1827 жылы Джулия Буитони құрған Buitoni макаронының туған жері.

Тарих

Дәстүр бойынша, қаланың негізі 9 ғасырда қасиетті жерге саяхат жасаған екі қажы, Арканус және Джайлз арқылы қаланды. Олар аймаққа оралып, қасиетті Леонардқа арналған шағын шіркеу салдырды – оның қиратылысы қазіргі Сансеполькро соборының астында жатыр. Олар Иерусалимдегі Киелі қабір шіркеуінен (сондықтан Сан Сеполькро) осы киелі орыннан әкелген тас алып келді, ол монастырь атына себеп болды, себебі ол танымал қажылық ортасына айналды. Көп ұзамай ол Сансеполькро (Бадия) бенедикттік аббаттығына айналды. Монастырь nullius аббаттығы деп жарияланды. Сансеполькро туралы алғашқы тарихи деректер 1012 жылға жатады, онда монастырь құрылысы туралы айтылады, оның төңірегінде император Конрад II, Киелі Рим императорының жарлығымен нарық қаласы ретінде жарияланғаннан кейін коммуна дамуы басталды. Келесі ғасырда аббаттық, аймақта орналасқан Камальдолез орденінің монахтарымен байланыс орнатуды жөн көрді. Гелфтер мен Гибеллиндер арасындағы қақтығыстар кезінде қалалық топтарды жергілікті белгілі отбасылар басқарды, олардың ішінде Пичи, Беркордати, Грациани және Баччи болды. Жергілікті сауда жолдарындағы маңызды орналасуына байланысты, 13 ғасырда қаланың бақылауы үшін аймақтың әртүрлі күштері күресті және оны иеленді, ол Пизаның билеушісі Угуччионе делла Фаггиоладан Ареццо епискобы Гвидо Тарлатиге, оның бауыры Пьер Сакконе Тарлати ди Пиетрамалаға, ол Ситта ди Кастеллодан басқарды, содан кейін Папа мемлекеттерінің билігіне өтті. Жергілікті диалект, іс жүзінде, Citta' di Castello және кейінірек келген Казентино алқабының диалектінен шыққан. 1367 жылы Папа Урбан V қала мен оның айналасындағы контраданы Малатеста отбасына берді, олардың мұрагерлері оны 15 ғасырда Папа Евгений IV мақұлдауымен Флоренция Республикасы бақылауына өткенге дейін басқарды. Бір ғасырдан кейін Папа Лев X оны қала дәрежесіне көтерді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қала британдық Корольдік ат артиллериясының офицері Тони Кларктың күш-жігері арқасында қираудан құтылды. Ол Пьеро делла Франческаның «Қайта тірілу» фрескасын сақтау үшін одақтастардың артиллериялық шабуылын тоқтатты.

Негізгі көрікті жерлер

Негізгі шіркеу – 1012–49 жылдары готикалық-роман стилінде салынған Иоанн Евангелист соборы. Басқа да көрнекті шіркеулер – Сан-Франческо және Сан-Лоренцо. Соңғы шіркеуде Россо Фиорентиноның "Депозиция" туындысы бар. Ағылшын жазушысы Алдус Хаксли Музео Чивикода сақталатын Пьеро делла Франческаның "Қайта тірілу" картинасын "әлемдегі ең ұлы картина" деп атады. Музей коллекциясына Пьеро делла Франческаның тағы үш туындысы, сондай-ақ Санти ди Тито, Рафаэллино дель Колле және Лука Синьореллидің суреттерінен тұратын көптеген құнды жәдігерлер кіреді.