Кіріспе

Жоғарғы Непиан схемасы – Австралияның Жаңа Оңтүстік Уэльс штатындағы Катаракта, Кордо, Эвон және Непиан өзендерінің су жиналатын алаптарындағы бөгеттер мен тоғандардың сериясы. Схемаға төрт бөгет және екі тоған, сондай-ақ Макартур және Иллаварра аймақтарын, Вуллондилли округін және Сидней қаласын сумен қамтамасыз етуге арналған, үлкен сақтау резервуарына гравитациялық канал жүйесі кіреді. Төрт бөгет және олармен байланысты инфрақұрылым Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының Мұра тізіліміне жеке-жеке енгізілген. 1869 жылы Комиссия Жоғарғы Непиан схемасын ұсынды. Ол Катаракта және Непиан өзендеріндегі тоғандарды, Проспекттегі сақтау резервуарын және 63,25 миль (102 км) құбырларды, туннельдерді, каналдарды және акведуктарды қамтиды, бұл 347 шаршы миль (899 км²) су жиналатын аймақтан Сиднейге су жеткізуге арналған. Схема бойынша жұмыстар 1880 жылы басталды және 1888 жылы аяқталды. Бұл уақытша жұмыстар негізгі схема аяқталғаннан кейін таратылды. Бөгеттің негізінде ірі құмтас блоктары бар, олар жергілікті карьерден алынып, цементпен біріктірілген. Ағысқа қарайғы беті базальт бетоннан жасалған, сырты базальтпен қапталған. Базальтты карьерден бөгет құрылысы алаңына тасымалдау үшін 2 фут енділі бумен жүретін трамвай жолы салынды. Бөгет құрылысы 1902 жылы басталды және 1907 жылы аяқталды, ал су төгілетін арнасы 1915 жылы кеңейтілді. Ақын Банжо Патерсон Катаракта бөгетінің құрылысының артындағы саясат туралы "Кил салған бөгет" атты сатирикалық баллада жазды.

Кордоу бөгеті

Кордоус бөгеті – Кордоус өзені арқылы салынған, сол жақ тірегінде қаптамасы жоқ су төгіш арнасы бар мұражайлық ескертікіш аркалы бөгет. Оның биіктігі 191 фут (58 метр), ұзындығы 1327 фут (404 метр) және су қоймасын құрайды. Құрылысы 1918 жылы басталып, 1926 жылы 945 000 фунт стерлинг сомасында аяқталды. Бөгет құрылысында қолданылған көк металл Киамадағы мемлекеттік карьерлерден алынып, теміржол арқылы Дуглас паркіне жеткізілді. Одан әуе арқан жолымен Непиан шатқалы арқылы шығыс жаққа алмастыру пунктына жеткізілді, онда материал 2 фут енді бу трамвайына ауыстырылып, бөгет құрылысы орналасқан жерге жақын нүктеге жеткізілді.

Авон бөгеті

Авон бөгеті – мұражайға енген, Авон өзені арқылы салынған аркалы бөгет. Оның биіктігі 237 фут (72 м), ұзындығы 732 фут (223 м), ал су қоймасының сыйымдылығы Схемадағы барлық бөгеттердің ішінде ең үлкені. Мұра ретінде саналатын бөгет қабырғасының құрылысы 1921 жылы басталып, 1927 жылы 1,047,000 фунт стерлинг сомасына аяқталды. Бөгеттің құрылысы мен қолданылған материалдары Кордоу бөгетімен бірдей.

Непиан бөгеті

Непеан бөгеті – Непеан өзені арқылы салынған, мұражай тізіміне енген аркалы бөгет. Оның биіктігі 269 фут (82 метр), ал ұзындығы 709 фут (216 метр) құрайды. Бөгет құрылысы 1926 жылы басталды, Ұлы депрессия кезінде екі жылға тоқтап, 1935 жылы аяқталды. Сыйымдылығы әртүрлі дереккөздерде әрқалай көрсетілген.

Барго мен Йерринбул арасындағы Оңтүстік темір жолында бөгетке арналған қосымша теміржол желілері салынды. Бөгет құрылысына тасымалдау бұл жолы стандартты кеңдіктегі жеңіл теміржол арқылы жүзеге асырылды. Бұл ірі коммерциялық карьерлерден материалдарды тасымалдайтын мемлекеттік көліктерден тауарларды ауыстыру қажеттігін болдырмады, нәтижесінде бұл желі жекеменшік қосымша теміржол желісі ретінде кеңейтілді. Желінің ұзындығы жайпақ далалық жерлермен өтті. Пойыздарды түрлі локомотивтер, соның ішінде бұрынғы Сидней бу трамвайының моторы басқарды. Бөгет құрылысы алаңында 610 мм кеңдіктегі тар теміржол желілері де пайдаланылды. 1943-1947 жылдар аралығында бөгеттің негізін судан шаюдан қорғау үшін төгілген су жолына қосымша жұмыстар жүргізілді.

Атауы

Бұл Уикипедия мақаласы бастапқыда Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі CC BY 3.0 AU лицензиясы бойынша жариялаған «Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік мұралар тізіліміне» негізделген (2012 жылдың 13 сәуірінде қол жеткізілген); және Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі CC BY 3.0 AU лицензиясы бойынша жариялаған «Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік мұралар тізіліміне» негізделген (2017 жылдың 29 қыркүйегінде қол жеткізілген); және Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі CC BY 3.0 AU лицензиясы бойынша жариялаған «Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік мұралар тізіліміне» негізделген (2017 жылдың 29 қыркүйегінде қол жеткізілген); және Жаңа Оңтүстік Уэльс үкіметі CC BY 3.0 AU лицензиясы бойынша жариялаған «Жаңа Оңтүстік Уэльс мемлекеттік мұралар тізіліміне» негізделген (2017 жылдың 29 қыркүйегінде қол жеткізілген).