Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Атқаруға байланысты жалақы немесе өнімділікке байланысты жалақы, атқаруға байланысты жалақының өсуімен шатастырылмауы керек, – жеке адамның немесе команданың жалақы диапазонындағы орналасуы олардың қаншалықты жақсы атқарғандығына байланысты болатын жалақы немесе еңбекақы төлеу жүйесі. Мысалы, автомобиль сатушылары немесе конвейердегі жұмысшылар осылай немесе комиссия арқылы төленуі мүмкін. Көптеген жұмыс берушілер қызметкерлерді бағалау және жалақыны белгілеу үшін осы стандарттарға негізделген жүйені пайдаланады. Стандарттарға негізделген әдістер комиссиялық сату қызметкерлері арасында ғасырлар бойы қолданылып келеді: олар көбірек сатқандары үшін жоғары жалақы алады, ал нашар нәтиже көрсеткендер жұмысты сақтап қалуға тұрарлық емес, тіпті жұмысты сақтап қалудың өзі қиын болады. Нәтижесінде, жалақы жеке адамның немесе команданың өнімділігіне байланысты белгілі бір мерзімде (әдетте жыл сайын) жоғарылатылып немесе төмендетіледі. Сыйақы – жалақы: жоғары өнімділік үшін жалақы диапазонының жоғары жағында, ал нашар өнімділік үшін төмен жағында болуы күтіледі. Ал, атқаруға байланысты жалақының өсу жүйесінде сыйақы жалақыны өсіру түрінде беріледі. Жеке адамның немесе команданың өнімділігі қаншалықты жақсы болса, өсу соғұрлым үлкен болады, ал өнімділік нашар болса, өсу минималды болады, тіпті мүлдем болмауы мүмкін. Сыйақы – жалақының өсуі: жоғары өнімділік үшін жоғары жалақы көтерілуі, ал нашар өнімділік үшін төмен немесе мүлдем жалақы көтерілмейді.
Performance related pay or pay for performance, not to be confused with performance related pay rise, is a salary or wages paid system based on positioning the individual, or team, on their pay band according to how well they perform. Car salesmen or production line workers, for example, may be paid in this way, or through commission. Many employers use this standards based system for evaluating employees and for setting salaries. Standards based methods have been in de facto use for centuries among commission based sales staff: they receive a higher salary for selling more, and low performers do not earn enough to make keeping the job worthwhile even if they manage to keep the job. In effect, the salary would be re evaluated up, or down, periodically (usually annually) based on the performance of the individual or team. The reward is the salary: with an expectation to be high on the pay band for high performance and low on the band for low performance. In comparison, the performance related pay rise system would see the reward given in the form of a pay rise. The better the performance of the individual or team the larger the rise, likewise, if the performance was poor the associated rise would be minimal, if any at all. The reward is the pay rise: with an expectation of a high pay rise for high performance and a low or zero rise for low performance.
Зерттеу
Төлемнің қандай үлесі нәтижеге байланысты және нәтиже дегеніміз не, оның мәні әртүрлі болуы мүмкін. Федералды резерв банкі қаржылаған, Массачусетс технология институтында Чикаго университеті мен Карнеги Меллон университетінің профессорларының қатысуымен жүргізілген, өте жоғары сыйақылар туралы зерттеулер, егер атқарылатын жұмыс толығымен механикалық болса, нәтижеге байланысты жалақының үлкен сыйақылары күтілгендей әрекет ететінін қайталап көрсетті. Бірақ, ең қарапайым ойлау қабілеттері қажет болғанда, өте жоғары сыйақылар керісінше, нашар нәтижелерге алып келді. Бұл тәжірибелерді көптеген экономистер, әлеуметтанушылар және психологтар қайталап, сол нәтижелерге қол жеткізді. Сондай-ақ тәжірибелер Үндістанның Мадурай қаласында жүргізілді, онда қатысушылар үшін қаржы сомасы әлдеқайда маңызды болды, және нәтижелер тағы да расталды. Бұл тұжырымдарды Дэниел Х. Пинк мотивацияның қалай жұмыс істейтінін зерттеген еңбектерінде ерекше атап көрсетті.
What fraction of pay depends on performance, and what is meant by performance, can vary widely. Research on extreme high stakes incentives funded by the Federal Reserve Bank undertaken at the Massachusetts Institute of Technology with input from professors from the University of Chicago and Carnegie Mellon University repeatedly demonstrated that as long as the tasks being undertaken are purely mechanical, very large performance related pay incentives work as expected. However once rudimentary cognitive skills are required, very high stakes incentives actually lead to poorer performance. These experiments have since been repeated by a range of economists, sociologists and psychologists with the same results. Experiments were also undertaken in Madurai, India, where the financial amounts involved represented far more significant sums to participants and the results were again repeated. These findings have been specifically highlighted by Daniel H. Pink in his work examining how motivation works.
Қолдау
Бизнес теориясының мамандары профессор Яссер мен доктор Васи осы төлем әдісін, көбінесе PRP деп аталатынын қолдайды. Яссер ақшаның өнімділікті арттырудың басты ынталандырғышы екенін айтады және кеңінен таралған тапсырмалық еңбекақы концепциясын енгізді (кем дегенде 1549 жылдан бері бизнес теориясының шеңберінен тыс белгілі). Ынталандырылатын мінез-құлықты ынталандырудан өзге, стандартталған төлем жүйелері қызметкерлерді бағалауда біркелкілік деңгейін қамтамасыз ете алады, бұл жақындық пен әділсіздік қорқынышын азайтып, жұмыс берушінің күтілімдерін анықтайды. Мысалы, жұмыс беруші қарапайым деректерді енгізу жұмысында сағатына 12 000 перне соғу стандартын белгілеп, осы деңгейге жетпеген қызметкерлерді жұмысынан босатуға немесе ауыстыруға құқылы. PRP арқылы қызметкерлер өзінің жұмысының стандартына сәйкес объективті бағалануын күтеді, бұл бағалау бастықтың жеке пікіріне немесе топтың үнемі өсіп отыратын орташа көрсеткіштеріне байланысты болмайды. Жаңа қызметкерлерді жалақы диапазонының төменгі шегіне орналастыру және олардың жұмысы қалыпты болса, үш-бес жыл ішінде орта деңгейге (нарықтық мақсат) көтерілуі – бұл әдеттегі жағдай. Көтерілуді жеңілдету үшін кейбір адал емес менеджерлер жалақыны өсірудің орнына, жалақы шкаласында нақты прогреске емес, тұрмыстық деңгейге байланысты өсім ұсынады. Бұл қысқа мерзімді үнемдеуге мүмкіндік берсе де, ұзақ мерзімді перспективада моральдық құлдырауға, өнімділіктің төмендеуіне, жұмыстың нашарлауына және тіпті оқытылғаннан кейін қызметкерлердің жұмыстан кетуіне әкеледі. Бұл салдарлардың барлығы бизнестің үшін қымбатқа түседі. Дегенмен, дұрыс қолданылған PRP қызметкерлерден ең жақсы нәтиже алудың тиімді тәсілі. Алайда, белгілі бір жалақы жалақы диапазонының 80% -дан төмен болған жағдайда, қызметкерлердің жалақыға байланысты өнімділігі төмендеуі мүмкін деген кері құбылыс бар. Сәтті менеджерлер мен ұйымдар табысты арттыру үшін ең жақсы қызметкерлерді таңдап алу және оларды ұстап тұрудың маңызды екенін біледі. Егер бизнес үнемі пайданы арттыруға ұмтылса, ол мүмкіндігінше шығындарды, соның ішінде қызметкерлердің жалақысын азайтуға тырысады. Шындығында, көптеген компаниялар қызметкерлеріне олар төлей алатындай аз төлейді, бірақ бұл өз кезегінде олардың да мүмкіндігінше аз күш жұмсауына әкеледі. Дегенмен, көптеген компаниялар әлі де ескірген, нәтижесіз компенсацияны азайту мақсатына ұмтылуда. Пайданы басты орынға қою және ең төменгі жалақыны белгілеу тиімді болып көрінсе де, бұл қызметкерлердің өнімділігі мен жұмыстың сапасын төмендетіп, соңғы нәтижеге зиян келтіреді.
Business theorists Professor Yasser and Dr Wasi support this method of payment, which is often referred to as PRP. Yasser believes that money is the main incentive for increased productivity and introduced the widely used concept of piece work (known outside business theory since at least 1549.) In addition to motivating the rewarded behavior, standards based payment methods can provide a level of standardization in employee evaluations, which can reduce fears of favoritism and make the employer's expectations clear. For example, an employer might set a minimum standard of 12,000 keystrokes per hour in a simple data entry job and reassign or replace employees who cannot perform at that level. With PRP, employees can expect their performance to be evaluated objectively according to the standard of their work instead of the whims of a supervisor or against some ever climbing average of their group. It is quite normal to put new starters towards the bottom of the pay band and, subject to normal performance, to move them up to the midpoint (market target) within three to five years. To promote themselves, some unethical managers will suppress salaries by offering cost of living rises instead of true progression through the pay scale. That allows short term savings but, in the longer term leads to low morale, low performance, poor engagement, and even employee resignations after they have been trained. All of those consequences are very costly to the business. However, used properly, PRP is a very effective way to get the best from employees. There is, however, a well known reverse phenomenon in which employees produce pay related performance if a given salary remains below 80% of the pay band for any length of time. Successful managers and organizations know that to maximize profits, it is imperative to hire and to keep the best employees possible If a business always tries to maximize profit, it will actively try to reduce expenses whenever possible, including employees’ wages. In fact, most companies pay employees as little as they can get away with, but that results in employees who will, in turn, provide as little effort as they can get away with. Many companies, nevertheless ,still stick to the archaic, counterproductive goal of trying to minimize compensation. Though it may seem to be cost effective to apply the profit first mentality of low as possible wages, it ultimately impedes employee performance and engagement and damages the bottom line.
Қарсылық
Орындауға байланысты жалақының негізгі сын-пікірі – күрделі жұмыстың орындалуы тұтастай алғанда, өнімділіктің қарапайым, көбінесе бір өлшемдеріне дейін тоғытылады. Мысалы, телефон арқылы байланыс орталығындағы қызметкердің сапасы клиентпен әңгімелесудің орташа ұзақтығы бойынша бағалануы мүмкін. Бұл қарапайым өлшем көмектің сапасына ешқандай назар бермейді, мысалы, мәселе шешілді ме, әлде клиент қанағаттанды ма жоқ па. Нәтижеге байланысты жалақы жұмыс ортасында жағымсыз қарым-қатынастар тудыруы мүмкін, әсіресе клиенттердің азану кезінде, бір клиенттің назары үшін бірнеше қызметкер бәсекелесіп қалуы мүмкін. Клиентке бірнеше қызметкер көмектескен жағдайда, соңғы сатуды жасаған адам комиссия алса, одан әрі наразылық туындауы мүмкін. Экономикалық төмендеу сияқты макроэкономикалық факторлар қызметкердің нақты өнімділігіне қарамастан, олардың өнімділігі төмендегендей көрінуіне әкелуі мүмкін. Өнімділікке негізделген жүйелер корпорациялар мен үкіметтер тарапынан қабылдану кезінде кейбір қарсылықтарға тап болады. Кейбір жағдайларда қарсылық дұрыс емес стандарттарға байланысты туындайды, мысалы, қызметкерлерді қауіпсіз емес жылдамдықпен жұмыс істеуге мәжбүрлейтін немесе барлық факторларды тиісті түрде ескермейтін жүйе. Жұмыс берушілер осы сыйақы схемаларын қызметкерлерінен барынша еңбек күшін алу үшін пайдалана алады, оларды шаршауға және жарақат алуға дейін жұмыс істеуге мәжбүрлеп, өнімділікті арттыруға тырысады. Қызметкерлер үшін ең жаман жағдай – осы өнімділікке байланысты жалақы құрылымындағы бастапқы өнімділік деңгейі мен басқа да айнымалылар жұмыс беруші тарапынан анықталып, өзгертіліп, тіпті субъективті түрде бақыланады. Нақты емес өнімділік күтулерді белгілеу арқылы жұмыс берушілер өнімділікті арттырып, жалақыны бір уақытта төмендетуі мүмкін, бұл әділетсіз жүйенің кінәсін мүмкін емес сыйақы деңгейлерімен қызметкерлеріне жүктеу арқылы іске асырылады, олардың ең төменгі өнімділік шегіне жетпегенін айтады, бұл оларға осы схемалар бойынша қажетті күш-жігерді ақтау үшін қосымша сыйақы алуға мүмкіндік бермейді. Басқа, компанияға тән жалақы схемалары бойынша жұмыс беруші қызметкерге белгілі бір жұмыс көлемін анықтайды, олардың сол ауысымда X сағат жұмыс істеуін талап етеді. Бірақ жұмыс беруші жобаланған уақытты X-тен ақылға сыймайтын түрде төмендетеді, бұл қызметкердің сағаттық төлемақысын бүкіл ауысым бойына төмендетеді. Бұл кейбір жағдайларда үстеме ақы төлеуден қашу үшін де қолданылуы мүмкін және АҚШ-тағы қойма операцияларында және қысқа қашықтыққа / LTL тасымалдау компанияларында, әсіресе көтерме азық-түлік және мейрамхана қызметтері саласында кең таралған тәсіл. Мұндай жалақы схемалары бойынша әділ төлемақы үшін келіссөздер жүргізуге қажетті құқықтық өкілдікке ие емес қызметкерлер үшін бұл әсіресе қатысты. Кейбір жағдайларда қарсылықтың себебі осы шаралардың салдарына наразылық болуы мүмкін. Мысалы, компанияда қызметкерлерге жалақы олардың еңбек өтіліне сәйкес төленетін жүйе болған. Олар сатушыларға сатқандарына байланысты жалақы төлейтін жүйеге ауысуы мүмкін. Төмен өнімділігі бар аға қызметкерлер өз табыстарын жұмыс деңгейлеріне сәйкес төмендетуге қарсылық білдіруі мүмкін, ал жоғары өнімділігі бар жаңа қызметкер жаңа келісімді артық көруі мүмкін. Тағы бір аргумент – жұмыстың сапасын бағалау субъективті болуы мүмкін (бірдей жұмыс сапасына баға беру компанияның әртүрлі бөлімдерінде және жетекшілер арасында әртүрлі болуы мүмкін).
A fundamental criticism of performance related pay is that the performance of a complex job as a whole is reduced to a simple, often single measure of performance. For instance a telephone call center helpline may judge the quality of an employee based upon the average length of a call with a customer. As a simple measure, this gives no regard to the quality of help given, for instance whether the issue was resolved, or whether the customer emerged satisfied. Performance related pay may also cause a hostile work attitude, as in times of low customer volume when multiple employees may compete for the attentions of a single customer. Where a customer has been helped by more than one employee, further resentment may be caused if the commission is taken by whoever happens to make the final sale. Macroscopic factors such as an economic downturn may also make employees appear to be performing to a lower standard independent of actual performance. Performance based systems have met some opposition as they are being adopted by corporations and governments. In some cases, opposition is motivated by specific ill conceived standards, such as one which makes employees work at unsafe speeds, or a system which does not take all factors properly into account. Employers can use these compensation schemes to extract as much labor from their employees as possible, effectively working them to exhaustion and into an inevitable injury in order to maximize productivity. Even worse for employees, baseline productivity rates and other variables in these particular performance pay structures are set, altered, and ultimately controlled, often subjectively, by the employer. By setting unrealistic performance expectations, employers can effectively raise productivity and lower wages simultaneously by shifting the blame of an unfair system with impossible incentive milestones onto their employees, claiming employees are simply not meeting the minimum performance thresholds to earn the additional compensation that makes the substantial effort required under these schemes worth it in the first place. Under other, more company specific pay schemes, the employer defines a particular workload to an employee, forcing X amount of hours of work for them to complete for that shift. But the employer sets the projected time it should take unreasonably lower than X, effectively lowering that employee's hourly rate for the entire shift. This can even be used to avoid paying overtime in some circumstances, and is a common tactic used in various US based warehousing operations and short haul/LTL delivery companies, notably in wholesale food and restaurant service companies, especially where employees lack the union representation that's usually required to bargain for fair rates under pay schemes like these, as well as safe, tolerable working conditions. In other cases, opposition is motivated by a dislike of the consequences. For example, a company may have had a compensation system which paid employees strictly according to their seniority. They may change to a system that pays sales staff according to how much they sell. Low performing senior employees would object to having their income cut to match their performance level, while a high performing new employee might prefer the new arrangement. Another argument is that the judgment of one's performance can be subjective (the judgement of the same quality of work can vary from department to department in a company and from supervisor to supervisor).
Қаржы секторы
Тағы бір мысал 2008 жылғы қаржы дағдарысынан кейін қаржы қызметтері секторындағы ынталандыру төлемдері немесе бонустарға мемлекеттік саясаттың жауаптарында көрінеді. Ынталандыру төлемдерінің құрылымы дағдарысқа себеп болған факторлардың бірі деп саналды және әлемдік реттеушілер Қаржылық тұрақтылық кеңесімен келісім бойынша, ынталандыру жүйелерін қайта жобалау үшін ұсынымдар жасады. Еуропада бұл капитал талаптары туралы директиваларға алып келді, ол өзгермелі немесе ынталандырушы жалақыға шектеу қойды, ол бір жеке тұлғаның кез келген жылы алған тұрақты жалақысының 100% аспауы тиіс, акционерлердің келісімімен 200% дейін көтерілуі мүмкін.
A further example can be seen in the public policy responses to Incentive Pay or Bonuses in the financial services sector following the financial crisis in 2008. The structure of the incentive pay schemes were deemed to be a contributing factor to the crisis and regulators around the world, co ordinated by the Financial Stability Board issued recommendations to ensure that incentives schemes were re designed. In Europe this has led to the Capital Requirements Directives legislation which has established a cap on variable or incentive pay which can be not more than 100% of the fixed pay for an individual in any given year, rising to 200% with shareholder approval.