Марквард фон Аннвейлер: Сицилия патшалығының регенті және саяси өмірі
Markward von Annweiler
Марквард фон Анвейлер (1202 ж. ө.б.) – Сицилия Корольдігінің рейхсканцлері мен регенті. Фридрих Барбаросса дәуірінде маңызды тұлға, Генрих VI-ның әкімшісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Марквард фон Аннвайлер (1202 жылы қайтыс болды) – императорлық сенашкалы және Сицилия Корольдігінің регенті.
Markward von Annweiler (died 1202) was Imperial Seneschal and Regent of the Kingdom of Sicily.
Өмірбаян
Марквард ministerialis болды, яғни ол еркін дворяндар емес, еркін емес рыцарьлар мен әкімшілердің қатарынан шыққан, олардың мақсаты императорлық басқаруға кез келген жағдайда адал қызмет ету болды. Император Фредерик Барбароссаның тұсында Марквард басқарудағы ең маңызды тұлғалардың біріне айналды. Оның ең соңғы Пентекост мерекесінде өткен мәжілісте дәлелденгені белгілі. 1184 жылдан бастап Марквард Барбароссаның ұлы Генрих VI-ға Италияда қызмет етті. Генрих оны Анкона маркграфы және Абруццо графы етіп тағайындап, Солтүстік Италияның орталық бөлігінде стратегиялық маңызға ие қызметке орналастырды. Генрихтің қайтысынан кейін Марквард бастапқыда оның жесірі Сицилияның Констанциясын қолдады, бірақ кейіннен оның жауына айналды. Ол Италияның орталық бөлігіндегі жерлерді басып алуға тырысқан папалар Селестин III және Иннокентий III тарапынан қауымнан шығарылды. Марквард Италияда қалып, Генрихтің бауыры Швабиялық Филипптің жақтасы болды. Марквардтың саяси және әскери әрекеттері папаларға үлкен қиындықтар туғызды, олардың Сицилияға бақылауы біртіндеп әлсіреді. Констанцияның қайтысынан кейін екі жыл өткен соң (1198), Филипп Марквардқа Палермоның иелігін берді, онда кәмелетке толмаған мұрагер, болашақ император Фредерик II тұрды. Иннокентий III қарсылық танытқанмен, Марквард Фредерик II-нің қамқоршысы және Сицилияның регенті атанды. Бірақ Марквард бірнеше жылдан кейін қайтыс болды. Марквард Пэтти деген қалада бүйрек тастарының операциясынан кейін көз жұмды. Палермода оның орнын Каппарондық Вильгельм басты.
Markward was a ministerialis, that is, he came not from the free nobility, but from a class of unfree knights and administrators whose purpose was to serve loyally the Imperial administration in any capacity. During the reign of the Emperor Frederick Barbarossa, Markward became one of the most important figures in the administration. Markward can be proved at the latest since the Diet of Pentecost. From 1184, Markward served Barbarossa's son Henry VI in Italy. Henry appointed him Margrave of Ancona and Count of Abruzzo, placing him in a highly strategic position in north central Italy. After the death of Henry, Markward at first supported his widow Constance of Sicily, but later found himself her enemy. He had been excommunicated by Popes Celestine III and Innocent III, who were trying to take over lands in central Italy. Markward stayed in Italy, and became a supporter of Philip of Swabia, the brother of Henry. Markward's political and military activities caused great problems for the Popes, whose control of Sicily gradually weakened. Two years after Constance's death (1198), Philip gave Markward the lordship of Palermo, where the under age heir, the future Emperor Frederick II, was resident. Despite the opposition of Innocent III, Markward became Guardian of Frederick II and Regent of Sicily. However, Markward died within a few years. Markward died at a town called Patti having succumbed to surgery for kidney stones. He was succeeded in Palermo by William of Capparone.