Петър Габровски: Бүлгар саяхатшысы және еврейлерге қарсы саясаты
Petar Gabrovski
Петър Габровски – болгар саясаткері, Екінші дүниежүзілік соғыста қысқа ғана премьер-министр болған. Нацисттік қозғалысы, антисемитизм және масондық байланыстары туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Болгария саясаткері Петар Димитров Габровский (9 шілде 1898 – 1 ақпан 1945) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қысқа мерзімге премьер-министр қызметін атқарған болгар саясаткері. Габровский заңгер мамандығы бойынша білім алған. Ол сонымен қатар Болгарияның Ұлы масондық ложасының мүшесі болды.
Bulgarian politician
Petar Dimitrov Gabrovski (9 July 1898 – 1 February 1945) was a Bulgarian politician who briefly served as Prime Minister during the Second World War. Gabrovski was a lawyer by profession. He was also a member of the Grand Masonic Lodge of Bulgaria.
Алғашқы жылдар
Габровский өзінің саяси мансабын нацист ретінде бастады, Болгария ұлттық рухын дамыту үшін "Ратниктер" (Ratnitsi Napreduka na Bulgarshtinata) деген өз қозғалысын құрды, көбінесе "Ратник" немесе "Ратници" деп аталады. Бұл топтың антисемиттік көзқарастары өте күшті болды және оның нацистік Германиямен байланысы бар деген қауесет тарады, бірақ ол кең қолдауға ие бола алмады. 1939 жылы топ мүшелерін мемлекеттік қызметтен шеттету туралы заң қабылданды, алайда ол ұзаққа соқпады.
Gabrovski began his political career as a Nazi, forming his own movement the Ratniks of the Advancement of the Bulgarian National Spirit (Ratnitsi Napreduka na Bulgarshtinata) more commonly known as Ratnik or the Ratnitsi. The group was virulently Anti Semitic and was said to have links to Nazi Germany, although it failed to achieve anything approaching a mass following. In 1939 a law banning members of the group from government office was passed although it was not observed for long.
Ішкі істер министрі
Габровскийдің саяси мансабы 1939 жылдың қазан айында Георгий Кёсеивановтың кабинетіне теміржолдарға жауапты министр ретінде кірген кезде бастау алды. Кабинетке тағайындалған соң ол Ратниціден кетті. 1940 жылы Богдан Филов құрған кабинетте ол Ішкі істер министрі лауазымына көтерілді. Бұл тағайындауды король Борис III нацистерге Болгарияның оларға жақсы көзқарас таныту мақсатымен жасады. Осы лауазымда Габровский болгар өмірінде еврейлердің рөлін шектейтін заңдарды қабылдауға асықты және Палестинаға өтуді үміттенген бірнеше жүз жаңадан келген еврейді Болгариядан қуды, оларды Түркияға баруға мәжбүр етті. Габровский сондай-ақ өзінің әріптесі, заңгер және Ратник Александр Белевті, оны министрліктегі лауазымға тағайындап, нацистік Германияға олардың нәсілдік заңдарын зерттеу үшін жіберді. Кейіннен ол еврейлерді жою лагерлеріне депортациялаумен байланысты болды және 1943 жылдың 22 ақпанында Македония мен Фракиядан 20 000 еврейді депортациялау туралы жазбаша келісімге қол қойды. Бұл еврейлердің ешқайсысына Болгария азаматтығы берілмегендіктен, Габровский неміс елшісі Адольф Беккерлеге олардың депортациясы, Болгариядағы антисемиттік сезімнің салыстырмалы түрде нашарлығын ескере отырып, азаматтығы бар еврейлерге қарсы кез келген ұқсас әрекеттен гөрі әлдеқайда оңай болатынын айтты. Бірақ, Габровский мен Белев (Габровскийдің еврей мәселелері жөніндегі комиссары ретінде жұмыс істеген) әзірлеген жоспарды король вето етті.
Gabrovski's political career took off in October 1939 when he was brought into the cabinet of Georgi Kyoseivanov as minister responsible for the railways, with his appointment to the cabinet seeing him resigning from the Ratnitsi. In the cabinet established by Bogdan Filov in 1940 he was promoted to the post of Minister of the Interior. The appointment had been made by King Boris III as an attempt to demonstrate to the Nazis that Bulgaria was largely favourable towards them. In this role Gabrovski was quick to enact laws limiting the role of Jews in Bulgarian life and expelled several hundred recently arrived Jews, who had hoped to gain entry into Mandatory Palestine from Bulgaria, forcing them to go to Turkey instead. Gabrovski also sent Alexander Belev, a fellow lawyer and Ratnik whom he appointed to a post in the ministry, to Nazi Germany to make a study of their racial laws. He subsequently became associated with the deportation of Jews to extermination camps and most notoriously signed a written agreement to approve the deportation of 20,000 Jews from Macedonia and Thrace on 22 February 1943. As none of these Jews had been granted Bulgarian citizenship following the incorporation of those territories Gabrovski told German ambassador Adolf Beckerle that their deportation would be a much simpler matter than any similar attempts against those Jews with citizenship given the relative lack of anti Semitic sentiment in Bulgaria. Ultimately however the plan, as developed by Gabrovski and Belev (who worked under Gabrovski as Commissar of Jewish Questions), was vetoed by the King.
Биліктен құлау
Борис III қайтыс болғаннан кейін Габровский 1943 жылдың 9 қыркүйегінен 14 қыркүйегіне дейін әрекеттегі Премьер-министр болды, ал елдің бас саяси лидерлері Симеон II үшін регенттік қызметін атқарды.
Following the death of Boris III Gabrovski served as acting Prime Minister between 9 September and 14 September 1943, whilst the country's main political leaders served as regents for Simeon II.
Атқару
Отан майданы үкіметі құрылғаннан кейін Габровский тұтқындалып, халық сотына жеткізілді, онда оған өлім жазасы берілді. 1945 жылғы 1 ақпанда ол атқыланды. Габровскийді еврей ұйымдары кеңінен айыптаған болатын, бірақ 1996 жылы Болгария Жоғарғы соты оны ақтап тастады, себебі оның алғашқы сот процесінде бірнеше заңбұзушылықтар болған.
Following the establishment of Fatherland Front government Gabrovski was arrested and brought before the People's Court where a sentence of death was passed. He was executed on 1 February 1945. In a move widely condemned by Jewish groups Gabrovski was rehabilitated by the Bulgarian Supreme Court in 1996, with the stated reason being that his initial trial contained several irregularities.