Хажи Әмин: Бахаулланың жолын қорғаған күйзеліс жолы
Hájí Amín
Хажи Амин – Бахаулланың көрнекті жақтасы, Бахаи Дінінің тарихындағы маңызды тұлға. Өмірі, қызметі, «Алланың қолы» атағы және Бахаи Дінін таратудағы рөлі туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мулла Әбу'л Хасан и Ардикани (, лақап аты Амин и Илахи; 1831-1928), Хажи Амин деп кеңінен танылған, Бахаи дінінің негізін қалаушы Бахаулланың көрнекті ізбасары болды. Амин Хукукулланың қоршысы қызметін атқарды, Шоги Эффенди оны қайтыс болғаннан кейін Құдайдың ісі үшін қол ретінде тағайындады және Бахаулланың он тоғыз елшісінің бірі деп есептелді.
Mullá Abu'l Hasan i Ardikání (, surnamed Amín i Iláhí; 18311928), better known as Hájí Amín, was an eminent follower of Baháʼu'lláh, founder of the Baháʼí Faith. Amín served as the trustee of Huqúqu'lláh, was posthumously appointed a Hand of the Cause of God by Shoghi Effendi, and identified as one of the nineteen Apostles of Baháʼu'lláh.
Өмірбаян
Ол он жеті жасында Иранның Язд қаласына жақын Ардикан қаласындағы бабилер отбасына үйленді. Бахаулланың жариялануы туралы жаңалық келгенде, ол дереу қабылдап, жаңа үгілді насихаттау үшін Парсы империясының барлық аймақтарын аралап сапарлады. Ол сауатты адам болғандықтан, саяхаттарында саудамен айналысып, сауатсыз адамдарға хат жазып табақтанды. Адамдардың Бахауллаға жібергісі келген хаттарын жинап, оларды алғандарға Бахаулланың жазуларын жеткізіп отырды. Ол Аккаға барып, қаланың сыртынан Бахаулламен кездескен алғашқы бахаи болды және бірнеше рет қайта оралды. 1880 жылы Хажи Шах Мұхаммед Маншади қаза тапқанда, Амин Хукукулланың қамқоршысы болды. Хажи Амин ұзақ өмір сүрді және Бахаулла мен Абдул-Баханың және Шоги Эффендидің қызметтерінің бір бөлігінде Хукукулланың [“Құдайдың құқығы”—белгілі бір бахаи қоры] қамқоршысы болды. Өмірі ұзақ және қиын болғандықтан, ол барлық сенушілер үшін шабыт көзі және мейірімді басшылық жасады. Ол олардың үйлеріне жиі барып, оларды дүниелік нәрселерден алыстауға және өмірдің барлық саласында қарапайымдылықты сақтауға шақыратын. 1891 жылы ол үш жылға Тиһран мен Казвинде түрмеге қамалды, ал Абдул-Баханың кезінде саяхаттарын жалғастырып, Акка мен Хайфаға көп рет барды. Қартайған шағында Тиһранда қоныстанды.
At seventeen he married into a family of Bábís of the town of Ardikán, near Yazd, Iran. When news of the declaration of Baháʼu'lláh came, he accepted immediately and travelled throughout the Persian Empire teaching the new message. He was a literate man, and earned his living by trading and writing for the illiterate as he travelled. He was known to collect letters that people wished to forward to Baháʼu'lláh, and also distributed tablets of Baháʼu'lláh where people received them. He made his way to 'Akká, and became the first Baháʼí from outside of the city to see Baháʼu'lláh, returning on several occasions. When Haji Shah Muhammad Manshadi was killed in 1880, Amín became the trustee of the Huqúqu'lláh. Hájí Amín lived a long life, and was Trustee of the Huqúqu'lláh [“Right of God”—a certain Baháʼí fund] during the ministries of Baháʼu'lláh and ʻAbdu'l Bahá and during part of the ministry of Shoghi Effendi. During his long and turbulent life he was a source of inspiration and loving guidance for all the believers. He often visited their homes and urged them to become detached from the things of the world and to follow the path of modesty in all aspects of life. In 1891, he was imprisoned for three years in Tihran and Qazvin, and during the time of ʻAbdu'l Bahá he continued his travels, visiting 'Akká and Haifa on many occasions. In old age he settled down in Tihran.