Жозе Кабалфин Калугас: Батаан шайқасының батыры және «Құрмет медалі» иегері
Jose Calugas
Жозе Кабалфин Калугас – II дүниежүзілік соғысындағы батырлық ерлігі үшін АҚШ-тың «Құрмет медалімен» марапатталған филиппин сарбазы. Батаан шайқасы, тұтқындық туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Құрама Штаттары Армиясының Құрмет медалінің иегері
United States Army Medal of Honor recipient
Хосе Кабальфин Калугас (29 желтоқсан 1907 – 18 қаңтар 1998) – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Филиппин скауттарының қатарында болған. Ол Батан шайқасындағы ерлігі үшін Құрмет медалімен марапатталды. 23 жасында Калугас Америка Құрама Штаттары Армиясының Филиппин скауттарына қосылып, артиллерист ретінде оқуын аяқтады және бөлімшесі Екінші дүниежүзілік соғысқа жұмылдырылғанға дейін Филиппин скауттарының әртүрлі артиллериялық батареяларында қызмет етті. Бірлігінің бір қару батареясы істен шығып, экипажы қаза тапқанын байқаған соң, ол бірнеше әріптесін жинап, ор қазып, шепті қорғауға тырысты. Ол бірге тұтқындалған әріптестерімен алыс жау лагеріне айдалып, соғыс тұтқыны ретінде ұсталды. 1943 жылы босатылғаннан кейін, ол Филиппиннің партизандық отрядына жасырын түрде жіберілді, онда жапондықтардан Филиппиннің азаттығы үшін күресті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Калугас тікелей қызметке тағайындалып, Америка Құрама Штаттарының азаматы болды. Армиядан зейнеткерлікке шыққан соң, ол Вашингтон штатының Такома қаласына қоныстанды.
Jose Cabalfin Calugas (December 29, 1907 – January 18, 1998) was a member of the Philippine Scouts during World War II. He received the Medal of Honor for actions during the Battle of Bataan. At the age of 23, Calugas joined the Philippine Scouts of the United States Army and completed training as an artilleryman and served with different artillery batteries of the Philippine Scouts until his unit was mobilized to fight in World War II. After noticing one of his unit's gun batteries had been put out of commission and its crew killed, he gathered several members of his unit together, dug in and attempted to defend the line. He was captured along with other members of his unit and forced to march to a distant enemy prison camp, where he was held as a prisoner of war. When he was released in 1943, he was secretly assigned to a guerrilla unit in the Philippines where he fought for the liberation of the Philippines from the Japanese. After World War II Calugas received a direct commission and became a United States citizen. Retiring from the Army, he settled in Tacoma, Washington.
Ерте өмір және әскери дайындық
Калугас 1907 жылдың 29 желтоқсанында Филиппиннің Илоило провинциясының Леон қаласындағы Тагсинг ауданында дүниеге келді. Сол күні жасаған ерлігі үшін оның жоғары лауазымды офицерлері Калугасты АҚШ армиясының батылдық үшін берілетін ең жоғары наградасы – Құрмет медалімен марапаттауға ұсынды. Бірақ оған медаль тапсырылар алдында Батандағы американдық әскердің барлығы жапон әскерлеріне тұтқынға берілді.
Calugas was born in Barrio Tagsing, Leon, Iloilo, Philippines, December 29, 1907. For his actions on that day, his superiors recommended Calugas for the United States military's highest decoration for valor, the Medal of Honor. Before he could receive it, however, all American forces on Bataan surrendered to Japanese forces.
Батанның берілуі және өлім науқаны
Батан шайқасы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жапон империясының Филиппинге басып кіруінің ең қаһарлы кезеңі болды деуге болады. Батан шайқасының соңғы сатысында және жапондық күштердің қайталап шабуылдауы мен артиллериялық оқ жаудыруынан кейін, Батан түбегіндегі одақтастардың байланыс және қорғаныс жүйесі дерлік толығымен қирады. Соңғы екі күнде одақтастардың барлық қорғанысы күйреп, жолдар босқындар мен қашқан әскерлермен толып кетті. 8 сәуірде Батандағы АҚШ-тың аға қолбасшысы, генерал-майор Эдвард "Нед" П. Кинг кіші, әрі қаруласқанға ешқандай мәні жоқ екенін түсініп, капитуляциялау мүмкіндіктерін қарастырды. 1942 жылдың 9 сәуірінде шамамен 76 000 филиппин және американ сарбазы генерал-лейтенант Масахару Хомма басқаратын 54 000 жапон әскеріне бағынды. Бұл – АҚШ тарихындағы әскери күштерінің ең ірі жаппай тапсырылуы болды. Бағынудан кейін Калугас және басқа тұтқындар Маривелестен Тарлак провинциясындағы О'Доннелл лагеріне қарай аттанды. Жапондар шайқастың жалғасатынын күткендіктен, шамамен 25 000 әскери тұтқын күтіп, үш есе көп санды топты тасымалдауға дайын болмады немесе мүкіндік таппады. Көптеген тұтқындар бірден мүлкінен айырылып, терең тозаңда, көліктермен қиратылған жолдармен 98 шақырымдық қашықтықты жүріп өтті, ал Сан-Фернандодан Капасқа дейінгі жолдың бір бөлігін теміржол вагондарында тығылып, қиын жағдайда сапарлады. Жолда 21 000-нан астам ер және әйел ауру, аштық, су жетіспеушілігі, ыстықтан зардап шегу, емделмеген жаралар және қасақана өлтіру салдарынан қаза тапты. Филиппин азаматтарының өлімі американдықтарға қарағанда әлдеқайда көп болды: Батан өлім маршында шамамен 5 000 – 10 000 филиппин және 600 – 650 американ тұтқыны көз жұмды. Калугас 1943 жылдың қаңтарына дейін О'Доннелл лагерінде тұтқын ретінде қалды, содан кейін жапондарға жұмыс істеуге жіберілді. Партизан отрядының офицері ретінде ол Карангаландағы жапон гарнизонына шабуылға қатысты. Окинавада қызмет еткен кезде Калугас АҚШ азаматтығын алу рәсімін аяқтады.
Arguably, the Battle of Bataan represented the most intense phase of Imperial Japan's invasion of the Philippines during World War II. During the final stage of the Battle of Bataan and after repeated assaults and artillery fire by Japanese forces, the communications and defenses of the allies on Bataan peninsula had been almost completely destroyed. On the last two days, the entire Allied defense collapsed, clogging all roads with refugees and fleeing troops. By April 8, the senior U. S. commander on Bataan, Major General Edward "Ned" P. King, Jr., recognized the futility of further resistance, and explored proposals for capitulation. On April 9, 1942, approximately 76,000 Filipino and American troops surrendered to a Japanese army of 54,000 men under Lt. General Masaharu Homma. This was the single largest surrender of one of its military forces in American history. After the surrender, Calugas and the other prisoners marched from Mariveles to Camp O'Donnell, a prison camp in the province of Tarlac. The Japanese, having expected the fighting to continue, anticipated about 25,000 prisoners of war and were inadequately prepared or unwilling to transport a group of prisoners three times the size. The majority of the prisoners of war were immediately relieved of their belongings and endured a 61 mile (98 km) march in deep dust, over vehicle broken macadam roads, and crammed into rail cars for the portion of the journey from San Fernando to Capas. En route, over 21,000 men and women died from disease, starvation, dehydration, heat prostration, untreated wounds, and wanton execution. The deaths of Filipinos to Americans was disproportionately high: approximately 5,000–10,000 Filipino and 600–650 American prisoners of war died on the Bataan Death March. Calugas remained a prisoner at Camp O'Donnell until January 1943, when he was released to work for the Japanese. As an officer of the guerrilla unit, he participated in the attack on the Japanese garrison at Karangalan. While serving in Okinawa, Calugas completed the process of becoming a naturalized United States citizen.
Құрмет медалі
Бұл оқиға 1942 жылдың 16 қаңтарында Филиппин аралдарындағы Батан провинциясының Кулис ауданында болды. Жау батареялық позицияны бомбалау және артиллериялық оқтармен атқылау арқылы бір қаруды істен шығарды және барлық артиллеристерді өлтірді немесе жаралады. Сержант Калугас, басқа батареяның асхана сержанты, өз еркімен және бұйрықсыз, артиллериялық оқтардан қоршалған 1000 метрлік қашықтықты жүріп, қару позициясына жетті. Ол жерде ол еріктілерден отряд құрып, қаруды қайта іске қосып, жауға тиімді оқ жаудырды, бірақ позиция жапон артиллериясының үздіксіз және қатты атысына тапталды.
The action for which the award was made took place near Culis, Bataan Province, Philippine Islands, on 16 January 1942. A battery gun position was bombed and shelled by the enemy until 1 gun was put out of commission and all the cannoneers were killed or wounded. Sgt. Calugas, a mess sergeant of another battery, voluntarily and without orders ran 1,000 yards across the shell swept area to the gun position. There he organized a volunteer squad which placed the gun back in commission and fired effectively against the enemy, although the position remained under constant and heavy Japanese artillery fire.
Мұра
Самат тауында Құрмет медалімен марапатталуына себеп болған оқиғаны еске алатын рельеф орналасқан. 2003 жылы түсірілген, филиппиндік актер Ронни Лазароның ойнаған "Батырлардың мұрасы: Батан мен Коррегидор тарихы" атты бір сағаттық филиппин деректі фильмінде Калугас бейнеленген. Калугас және оның отбасы оның Құрмет медалін қайтыс болғанға дейін сақтау және көрмеге қою үшін Форт мұражайына тапсырды. 2006 жылы Хай Пойнт, Сиэтлдегі аз қамтылған және мүмкіндігі шектеулі тұрғындарға арналған 36 пәтерлік тұрғын үй "Сержант Хоссе Калугас аға пәтерлері" деп аталды. 2009 жылғы Еске алу күні оның есімі бұрыннан орнатылған мемориалдағы Тірі соғыс ескерткіш паркінде құрметпен еске алынды.
On Mount Samat, there is a relief commemorating the event that lead to the awarding of the Medal of Honor. Calugas was portrayed by Filipino actor Ronnie Lazaro in a 2003 one hour Philippine documentary A LEGACY OF HEROES: The Story of Bataan and Corregidor. His Medal of Honor was given to the Fort's museum for safekeeping and display by Calugas and his family before his death. In 2006, a 36 unit apartment building, designed for low income and disabled residents was dedicated as the "Sgt. Jose Calugas, Sr. Apartments" in High Point, Seattle. On Memorial Day in 2009, his memory was honored at the Living War Memorial Park on a memorial that had previously been established there.