Кіріспе

Палестро шайқасы 1859 жылдың 30-31 мамырында Австрия империясы мен Сардиния-Пьемонт корольдігі және Франция біріккен күштері арасында болды. Франко-Пьемонт әскерлері жеңіске жетті. Шайқас қазіргі Италияның солтүстігіндегі Павия провинциясындағы Палестро қаласының оңтүстігінде өтті. Палестро шайқасы еуропалық монархтың соғысқа тікелей қатысқан соңғы еуропалық шайқасы деп есептеледі, ол – Австриялықтармен тікелей шайқасқа кірген король Виктор Эммануил II.

Өмірбаян

Ференц Гюлей Миланға шабуыл күтіп, бірақ бағыты белгісіз болғандықтан, VIII және IX корпустарын По өзенінің оңтүстігіне, Павиядан Пьяченцаға дейін орналастырды. Гюлей Сезия учаскесіне Зобелдің VII корпусын жауапты етіп тағайындады. Бірақ 30 мамырда төрт пиемонт дивизиясы Сезия арқылы көпір басын бекітіп, Палестро, Винзаглио және Конфиенцаны басып алды. Олардың ішінде Энрико Сиалдинидің 4-ші дивизиясы, Джованни Дюрандоның 1-ші дивизиясы және Моллардтың 3-ші дивизиясы болды. Франсуа Сертен де Канроберттің III корпусы, Адольф Нильдің IV корпусы, Макмахонның II корпусы және Императорлық гвардия пиемонттықтарды қолдау үшін ілгері жылжыды.

Шайқас

31 мамырда Зобел өзінің VII корпусының екі дивизиясымен және II корпустың Сабо бригадасымен қарсы шабуыл жасады, бірақ шабуылдары сәтсіз аяқталды. Шешуші сәт болғанда, 3-ші зуавтар, Виктор Эммануэль II ілесіп, каналдан өтіп, австриялықтардың сол қанатына шабуыл жасады, оларды Роббиоға қарай шегінуге мәжбүрледі. Генерал Энрико Сиалдинидің 4-ші Пьемонт дивизиясы Палестро мен Роббиоға баратын жолдың арасында орналасты, оның сол жағында 10-шы жаяу әскер полкі, Cascina San Pietro-ны қорғап тұрған 9-шы полк, ал оң жағында Сезиетта деп аталатын өзендегі аралда 3-ші зуавтар полкі орналасқан. Cascina San Pietro-дағы пьемонтилер Росаскодан келген австриялық әскерлердің күшті шабуылына ұшырады. Жағдай полковник Шаброн басқаратын 3-ші зуавтар полкінің шабуылымен шешілді, олар австриялық контингенттердің сол қанатына шабуыл жасады. Зуавтар 7-ші Тирольдік аңшылар полкі қорғаған жаудың артиллериясына жетті. Содан кейін олар "Архигерцог Уильям" 12-ші полкінің төрт жаяу әскер батальонына қарсы штыкпен шабуыл жасады. Фредерик Шнайдтың сөзіне сәйкес, "Одақтас әскері енді Ломеллинадағы Сезияның шығыс жағалауында толық күшпен болды. Жоминидің кеңесін пайдалана отырып, Пьемонт армиясының дивизиялары француз армиясына Новараға кедергісіз жол беру үшін блокадалық күш құрды".

Салдары

Император Франц Йозеф пен фельдмаршал Генрих фон Хесс Гюлейдің жеңілісін көру үшін Венадан уақытында келді, сондай-ақ 2-ші армияның Ломбардияға шегінісіне де куә болды. 3 маусымда Гюлейге шекараны қорғау үшін барлық қажетті шараларды қабылдауға бұйрық берілді. Осылайша Гюлей Маджентадан Аббиатеграссоға дейінгі шекараны ұстап тұрды.