Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1939 жылғы Роуленд В. Ли режиссерлік еткен фильм.
1939 film by Rowland V. Lee
Қабылдау
Заманауи сынлардан "The Hollywood Reporter" Роуланд В. Лидің "өзінің мансабындағы ең жақсы жұмысын жасағанын" мәлімдеді. Ол осы фильмді адамгершілікке толы, жеке басымен байланысты етудің қиын міндетін орындады, кульминациялық сахналарына қуатты жетіп, ерекше әзіл-қалжыңдармен толықтырып, керемет, әсерлі шайқас көріністерімен аяқтады. "Time" журналының бір рецензенты фильмді "Лондон мұнарасының әсем жасалған көшірмесінен гөрі азырақ шынайы" деп тапты. Бірақ Тьюксбери және Босворт шайқастары "ең талапкерді де кереңдеп қалдыратын реалистік дауыл үшін жаңа стандарт орнатты". "Variety" басылымы фильмнің "кейіннен мазасыз түстерге әкелуге жеткілікті күшті" екенін және "Ратбоун амбициялы герцогтің өте керемет бейнесін жасағанын" жазды. "The New York Times" газетінің Фрэнк Нюгент фильмді "тынышсыз және мағынасыз" деп сипаттап, "Кarloff-ты қабылдау қиын" екенін және "тіпті Риалто көрермендері, ешкім оларды жоғары сезімталдықпен айыптамаса да, біраз уақыттан кейін үндемей, Ратбоунның зұлымдықтарына қолдауын тоқтатты. Ол шындыққа сәйкес келмейтіндей болып көрінді" деді. Фильмге қатысқан актерлер мен түсіру тобы кейін фильмді талқылағанда, Винсент Прайс "оны жақында ғана қайтадан көрдім және оны ауыр, бірақ қызықты деп таптым. Ішімдікке толу эпизоды толығымен импровизацияланған және сенімділікті арттыру үшін өте аз кадрларда түсірілуі керек болды. Біз оны бір күнде түсірдік" деді. Монтажердің ассистенті Пол Ландрес "біз Оскарға ие болатын фильм бар деп ойладық, шынымен де солай ойладық. Әрбір сахна ерекше болды. Бірақ алғашқы монтажға қарағаннан кейін фильм сәтсіздікке ұшырады. Сәтсіздіктің себебі - әрбір сахна өзінің шыңына жетті, ал фильмде тек шыңдар ғана болды. Ритм болған жоқ, өзгеріс болған жоқ. Мен көп нәрсе үйрендім. Мен осы фильмнен көп нәрсе үйрендім" деді. Ретроспективті сынлардан AllMovie-дің Ханс Й. Воллштейн "Карлофф түрлі азаптау құралдарын қолданады, бірақ нақты азаптау көріністері өте аз" деді және "Карлофф, Базил Ратбоун және өте жас Винсент Прайс сияқты актерлер көріністің әр бөлігін ойнап, оны қызықты етеді" деді. Сонымен қатар "шайқас сахналары Universal студиясының әсем декорацияларына қарағанда жақынырақ және осы себепті қызықтырақ".
From contemporary reviews, The Hollywood Reporter stated that Rowland V. Lee "has turned in probably the finest effort in his career. He has executed the difficult feat of making this type of picture human personal, building powerfully to his climaxes, injecting curiously apt touches of humor, crowning the effort with the power, spectacular battle scenes". A reviewer in Time found the film "less authentic than its elaborately spooky reproductions of London's Tower But the battles of Tewkesbury and Bosworth set a new high for realistic racket than should deafen the most demanding". Variety wrote that the film "so strong that it may provide disturbing nightmares as aftermath" and that "Rathbone provides a most vivid portrayal of the ambitious Duke". Frank Nugent of The New York Times found the film "all too painful and pointless" noting that "Karloff can't be taken seriously" and that "even the Rialto's audience, which no one dare accuse of hypsersensitivy, grew silent after a while and stopped applauding Mr. Rathbone's villainies. He was almost too bad to be true". When actors and crew involved in the picture later discussed the film, Vincent Price commented that he "saw it again only recently and found it ponderous but interesting. The drinking match was all ad libbed and had to be done in very few shots to heighten credibility. We shot it all in one day". Assistant editor Paul Landres stated that "we thought we had an Academy Award picture, we really did. Each scene was remarkable. [ ] And then we saw the first cut and, man, that picture died. And the reason it died was that every scene came up to its peak, and there was nothing but peaks in the whole film. There was no pacing, there was no change. Boy, did I learn. I really learned from that one". From retrospective reviews, Hans J. Wollstein of AllMovie said that "Karloff employs all kinds of instruments of torture, but very little actual torture is shown" and found that "with the likes of Karloff, Basil Rathbone, and a very young Vincent Price taking turns chewing the scenery, it is also vastly entertaining" as well as that "the battle scenes are so much more intimate and thus interesting for Universal's lack of elaborate staging".