Кіріспе
Уильям Блейктің мифологиялық жазбаларындағы төрт Зояның бірі – Тармас. Уильям Блейктің мифологиялық жазбаларында Тармас – бастапқы адам Альбион төрт бөлікке бөлінген кезде пайда болған төрт Зояның бірі. Ол сезімталдықты бейнелейді, ал оның әйел серігі – жыныстық құштарлықты бейнелейтін Энион. Ол христиандық Үштіктің Құдай Әкесінің бір қырымен байланысты және Лостың әкесі. Тармас көбінесе бейбітшіл, Уризенмен болған көптеген шайқастарында қашып кетеді. Ол жас, қанатты жас жігіттен бастап, қарт, сақалды адамға дейін әртүрлі түрде бейнеленеді.
In the mythological writings of William Blake, Tharmas is one of the four Zoas, who were created when Albion, the primordial man, was divided fourfold. He represents sensation, and his female counterpart is Enion, who represents sexual urges. He is connected to the God the Father aspect of the Christian Trinity and is the begetter of Los. Tharmas is mostly peaceful, and flees during most of his fights with Urizen. He is depicted in various ways ranging from a youth with wings to an old bearded man.
Кейіпкер
Тармас – соңғы сипатталған Зоас, бірақ сонымен қатар саны бойынша бірінші болып есептеледі. Оның Зоас ретіндегі кейіпкері – Сезіну. Үштікпен байланысты болғандықтан, Тармас Құдай Әке ретінде қарастырылады. Дене мүшесі ретінде ол белдік, ал оның Эманациясы/жары Энион – жыныстық құштарлықты білдіреді. Ол сондай-ақ қойшы ретінде бейнеленген. Тармас батыс бағытына байланысты, ал оның құлаған күйі әлемнің шеңберін белгілейді. Оның элементтік байланысы сумен және, тиісінше, уақытпен байланысты. Оның көркемдік жағы – сурет салу, ал ерекше сезімі – тіл, ол дәмді сезіну мен сөйлеуді көрсетеді. Ол еркін сөзді де, жалған сөзді де білдіреді. Тармас құдайлық күйінде тыныш және идиллиялық. Алайда, Зоастар арасындағы соғыста ол жеңіліп, құлайтынша күреседі. Оның аты қызы Энитармонның атынан туындаған болуы мүмкін. Тармас – Төрт Зоасты біріктіруші. Тармас жоғалып кеткенде, оның орнын хаостық табиғат басады. Дене мен сезінуге байланысты, оның құлаған күйінің Энион/жыныстан бөлінуі оны мәңгілік Өлімге айналдырады. Энион арқылы ол поэзиялық инстинктті, сондай-ақ Уртона/Лос және Энитармонның балалық формаларын жасайды. Энионнан бөлінгенде, ол «Тағдар шеңбері»н жасайды, және осымен Тармас байланысты тіл қақпасы жабылады. Ол өзімен-өзі қақтығысады, ал қақтығыс арқылы ол адам болады. Бұл оның жек көруіне себеп болады, және ол жыныстық қатынасқа түсе алмағаны үшін өзін әлсіз сезінеді. Ол әлемді құтқару үшін Уртона/Лос және Энитармонды іздейді, бірақ Лос бас тартады, және Тармас Уртона/Лос пен Энитармонды бөліп, Уртонаның Лосқа айналуына себеп болады. Алайда ол оларды көп ұзамай қайта біріктіреді. Тармас Уризенмен шайқасады, бірақ көбінесе қашып кетеді. Соңғы Сот кезінде Тармас пен Энион екі бала ретінде көрінеді және идеалистік жыныстық қатынасты бастан кешіруге мүмкіндік алады. Олар сондай-ақ өздерінің құдайлық формаларын қабылдай алады, және Тармас Мәңгілік Пайғамбар Лос пен Мәңгілік Адам Альбионды оятады. Олар соңғы үкімнен кейін егін жинауға қосылады.
Көріністер
Блейктің кейінгі мифінің бір бөлігі ретінде Тармас «Милтон» поэмасында Лоспен және Голгонозаның салынуымен байланысты Тармас қарым-қатынасын сипаттап көрсетіледі. Тармас негірді қалайды, бірақ Лос ғаламды қайта құруға кіріскенде ол кетеді. «Төрт Зоа» шығармасында Тармас пен Уризеннің араздасулары айтылады, сондай-ақ Тармас түрлі шайқастардан үнемі қашуы суреттеледі. Бұл туынды оның тегін және Соңғы Соттағы рөлін де ашады. «Иерусалим» Тармас туралы тағы да бірнеше мәліметтерді, оның ішінде тіл мен сөйлеумен байланысын анықтайды. Тармас Блейктің әртүрлі суреттері мен иллюстрацияларында көптеген бейнелерде көрінеді. Ол Уақыт пен Кеңістік теңізінің жанында жатқан, қанатты жас жігіт ретінде бейнеленген. Ол көңілсіздікке толы. «Иерусалим» поэмасындағы суреттерде оны сақалды ер адам түрінде көрсеткен, ол Энион жас Лос пен Энитармонды қуғанда шардың шеңберін жасап жатыр. «Өмір шеңбері» суретінде ол жас және сақалсыз, ал Блейктің «Жаратылыс» кітабындағы суреттерінде оның басы өгізге ұқсайды.