Кіріспе

Мифологиялық ең қатты зат
Адаманттың басқа қолданылуы және ұқсас терминдер

Классикалық мифологияда адамант – алмастың ежелгі түрі. Шындығында, ағылшын тіліндегі "алмаз" сөзі түпкілікті түрде адамастан, кейін латын тіліндегі "diamas" және көне француз тіліндегі "diamant" арқылы келген. Ежелгі грек тілінде [[wikt:ἀδάμας , genitive ἀδάμαντος , сөзбе-сөз мағынасында 'жеңілмейтін, бағындырылмайтын'. Сол кезде оған қатты металлдың (мүмкін, болаттың) қасиеттері таңылды, нәтижесінде адамант жеке тұжырымға айналды. Орта ғасырларда адамант магниттік тас – магнитпен шатастырылды, ал халық этимологиясы оны латын тіліндегі "adamare" – 'сүйіп, немесе бір нәрсеге байланысты болу' сөзімен байланыстырды. Тағы бір байланыс – адаманттың (алмаз ретінде) магниттің әсерін тоқтатуға қабілетті деген сенім болды. Мысалы, бұл мәселе Pseudodoxia Epidemica кітабының III тарауында қарастырылған. Қазіргі алмаз сөзі ең қатты асыл тас үшін қолданылатындықтан, көне атау адамант көбінесе поэзияда немесе тарихи дұрыс емес қолданыста қалды. Осылайша, бұл атау және оның түрлі туындылары заманауи медиада әртүрлі ойдан туған заттарды көрсету үшін жиі қолданылады.

Танымал мәдениетте

1320 жылы аяқталған Дантенің «Құдайлық комедиясында» тазару орнының қақпасындағы періште адаманттан жасалған таққа отырады. 1590 жылы жарық көрген «Фэйри Куин» ортағасырлық дастанында сэр Артегальдың қылышы адаманттан жасалған. 1620 жылы жарық көрген «I қасиетті сонетте» Джон Донн 14-жолда: «Сен менің темір жүрегімді адаманттай тартып аласың» дейді. Джонатан Свифттің «Гулливердің саяхаттарында» Лапутаның (Гулливердің саяхаттарының III бөлімі) қияли ұшатын аралының негізі адаманттан жасалған. Ж.Р.Р. Толкиннің «Сақиналардың иесі» романында Ненья, Үш Күшті Сақинаның бірі, адаманттан жасалған қымбат тастармен әшекейленген; Барад-дүр бекінісі де ішінара «адаманттан» салынған. Гондордың тәжінде «жеті адамант тасы» бар екені айтылады. Dungeons & Dragons үстелдік ролик ойынында Адамантин – өте мықты экзотикалық металл. Филип Пуллманның «Қараңғы заттар» кітабының үшінші кітабы «Күміс күзгү» (2000) кітабында Лорд Асриелдің мұнарасы адаманттан жасалған.