Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мифологиялық ерлерді азғыратын әйел жын.
Mythological demoness that seduces men
Суккубус (көбінесе суккуби) – фольклордағы әйел бейнесіндегі жын немесе табиғаттан тыс күш, ерлерді арманда сәулеттеу үшін, көбінесе жыныстық қатынас арқылы азғырады. Діни сенімдерге сәйкес, суккубус тірі қалу үшін шәуетке мұқтаж; суккубуспен үнемі жыныстық қатынас жасау олардың арасында байланыс орнатуға алып келеді; ал суккубус жыныстық қатынаста болатын ер адамды әлсіретеді немесе зиян келтіреді. Заманауи бейнелеулерде суккубус көбінесе демондық немесе қорқынышты емес, әдемі азғырушы немесе әйел сиқыршы ретінде бейнеленеді. Суккубустың еркек әріқтасы – инкуб.
A succubus (: succubi) is a demon or supernatural entity in folklore, in female form, that appears in dreams to seduce men, usually through sexual activity. According to religious tradition, a succubus needs semen to survive; repeated sexual activity with a succubus will result in a bond being formed between the succubus and the man; and a succubus will drain or harm the man with whom she is having intercourse. In modern representations, a succubus is often depicted as a beautiful seductress or enchantress, rather than as demonic or frightening. The male counterpart to the succubus is the incubus.
Этимология
Бұл термин кеш латын тіліндегі "succuba" ("жақын дос") сөзінен шыққан, ол "succubare" ("астында жату") деген сөзден туындаған (sub - "астында", cubare - "жату"), бұл осы жанның ұйықтаған адамға қатысты болжамды жыныстық позасын сипаттау үшін қолданылған. "Succubus" сөзі ағылшын тілінде 14 ғасырдың соңында пайда болған. Суккуб сонымен қатар жерді шарлаушы деп те аталады.
The term derives from Late Latin succuba "paramour" from succubare "to lie beneath" (sub "under" and cubare "to lie"), used to describe this being's implied sexual position relative to the sleeper's position. The English word "succubus" dates from the late 14th century. The succubus is also known as the earth wanderer.
Фольклорлық шығармалар
Яһуди мистикалық трактаты "Зохар" және ортағасырлық еврей сатиралық мәтіні "Бен Сираның әліпбиі" сипаттағандай, Лилит Адамның бірінші әйелі болды, кейін ол суккубқа айналды. Зохаристикалық Каббалада төрт суккуби бас періште Самаэльмен жұптасқан. Демондардың төрт патшайымы – Лилит, Эйшет Зенуним, Аграт бат Махлат және Наама. Суккуб әдемі әйелдің кейпін қабылдауы мүмкін, бірақ жақын қарағанда оның денесінде құсқа ұқсас тырнақтар немесе жылан сияқты құйрықтар сияқты кемшіліктер байқалуы мүмкін. Халық ауыз әңгімелерінде олардың зәр мен басқа да сұйықтықтар тамған вульваларындағы кунилингус әрекеті де сипатталған. Кейінгі фольклорда суккуб сирена бейнесін алған. Тарих барысында дін қызметкерлері мен раввиндер, оның ішінде Ханина бен Доса мен Абай, суккубилердің адамдарға әсерін басып тастауға тырысты. Дегенмен, барлық суккубилер де зұлым болған жоқ. Уолтер Маптың "De nugis curialium" ("Сардарлардың әдемі әңгімелері") сатирасында айтылғандай, Папа Сильвестр II (999–1003) Мердиана есімді суккубпен қарым-қатынаста болған, ол оған католик шіркеуіндегі жоғары мәртебесіне қол жеткізуге көмектескен. Өлімі алдында ол өз күнәларын мойындап, тәубе еткен күйде қайтыс болды.
As depicted in the Jewish mystical treatise Zohar and the medieval Jewish satirical text Alphabet of Ben Sira, Lilith was Adam's first wife, who later became a succubus. In Zoharistic Kabbalah, there were four succubi who mated with the archangel Samael. The four original queens of the demons were Lilith, Eisheth Zenunim, Agrat bat Mahlat, and Naamah. A succubus may take a form of a beautiful woman, but closer inspection may reveal deformities of her body, such as bird like claws or serpentine tails. Folklore also describes the act of cunnilingus on their vulvas, which drip with urine and other fluids. In later folklore, a succubus took the form of a siren. Throughout history, priests and rabbis, including Hanina ben Dosa and Abaye, tried to curb the power of succubi over humans. However, not all succubi were malevolent. According to Walter Map in the satire De nugis curialium (Trifles of Courtiers), Pope Sylvester II (999–1003) was allegedly involved with a succubus named Meridiana, who helped him achieve his high rank in the Catholic Church. Before his death, he confessed of his sins and died repentant.
Ұрықтану қабілеті
Кабала мен Рашба мектебінің айтуынша, алғашқы үш патшайым – Аграт бат Махлат, Наама, Айшет Зенуним және олардың барлық серіктері Лилиттен басқа бала туып жатыр. Басқа аңыздарға сәйкес, Лилиттің балалары Лилин деп аталады. 1486 жылы Генрих Крамер (Инститор) жазған «Малеус Малефикарум», яки «Қызылбас сапырушылардың балғасы» кітабында суккубилер азғырған еркектерден сперма жинап алады. Инкубилер, яки еркек жын-шайтандар, кейін әйелдерді жүкті ету үшін осы сперманы пайдаланады. Осылайша, шайтандар бала тудыра алады, дегенімен дәстүрлі сенім бойынша олардың көбеюге қабілеті болмаған. Мұндай жолмен туған балалар – камбиондар – кемтар немесе мистикалық ықпалға бейім болып туған деп есептелген. Джеймс патша «Деймонология» атты диссертациясында періштелердің көбею мүмкіндігін жоққа шығарып, оның орнына шайтанның әйелдерді жүкті етудің екі жолын ұсынды. Біріншісі – өліктің спермасын ұрлап, әйелге жеткізу. Егер шайтан сперманы жылдам шығара алса, ол бірден әйелге жеткізілмей, суып қалуы мүмкін. Осыдан суккуби мен инкуби бір ғана шайтандық ұйым екені, тек азап шеккен жыныстарға қатысты сипаттамасы әртүрлі болғаны түсіндіріледі. Екінші әдіс – өлген денеге шайтанның кіріп, оны тірілтіп, жыныстық қатынасқа түсуге мәжбүрлеу. Алайда, әйелдің мәйітін еркектерден жыныстық қатынас алу үшін иеленгені туралы ешқандай мәлімет табылмаған.
According to the Kabbalah and the school of Rashba, the original three queens of the demons, Agrat bat Mahlat, Naamah, Eisheth Zenunim, and all their cohorts give birth to children, except Lilith. According to other legends, the children of Lilith are called Lilin. According to the Malleus Maleficarum, or Witches' Hammer, written by Heinrich Kramer (Institoris) in 1486, succubi collect semen from men they seduce. Incubi, or male demons, then use the semen to impregnate human females, thus explaining how demons could apparently sire children, despite the traditional belief that they were incapable of reproduction. Children so begotten—cambions—were supposed to be those that were born deformed, or more susceptible to supernatural influences. King James in his dissertation titled Dæmonologie refutes the possibility for angelic entities to reproduce and instead offered a suggestion that a devil would carry out two methods of impregnating women the first, to steal the sperm out of a dead man and deliver it into a woman. If a demon could extract the semen quickly, the substance could not be instantly transported to a female host, causing it to go cold. This explains his view that succubi and incubi were the same demonic entity, only to be described differently based on the tormented sexes being conversed with. The second method was the idea that a dead body could be possessed by a devil, causing it to rise and have sexual relations with others. However, no mention has been found of a female corpse being possessed to elicit sex from men.
Буддистік канон
Буддалық өмір кітабы, Авалокитшвараға дұға етуге қатысты, Амогапашаның Дхарани Сутрасы, дұға тілегендерге "сіздің күшіңізді сорып алатын немесе түсіңізде сізбен жыныстық қарым-қатынас жасайтын әуесқой шайтандар сізге шабуыл жасамауына" кепілдік береді.
A Buddhist scripture regarding prayer to Avalokiteśvara, the Dharani Sutra of Amoghapāśa, promises to those who pray that "you will not be attacked by demons who either suck your energy or make love to you in your dreams."
Араб мифологиясы
Араб мифологиясында qarînah (قرينة) – суккубқа ұқсас рух, оның пайда болуы ежелгі Мысыр дініне немесе Исламға дейінгі Арабияның анимистік сенімдеріне қатысты болуы мүмкін. Қарина "адаммен бірге ұйықтап, ұйқыда оның арқасында түс көріп жыныстық қатынас жасайды". Олар көрінбейді дейді, бірақ "көзі ашық" адамдар оларды көре алады, көбінесе мысық, ит немесе басқа үй жануарларының кейпінде.
In Arabian mythology, the qarînah (قرينة) is a spirit similar to the succubus, with origins possibly in ancient Egyptian religion or in the animistic beliefs of pre Islamic Arabia. A qarînah "sleeps with the person and has relations during sleep as is known by the dreams". They are said to be invisible, but a person with "second sight" can see them, often in the form of a cat, dog, or other household pet.