Айкикай стилінің ерекшеліктері

Кіріспе

Айкидо стилі

Айкикай – айкидоның түпкілікті мектебі. Оның орталығы Жапониядағы Айкикай қоры болып табылады, ал оның басшысы – Дошу (айкидоның негізін қалаушының отбасы мұрагері). Әлемдік деңгейде ол Халықаралық Айкидо Федерациясы арқылы ұсынылады.

Айкикай қоры

Айкикай қоры (財団法人合気会) – айкидоның түпнұсқалық ұйымы. Ол 1940 жылдан бері Жапонияда Кобукай қоры (財団法人皇武会) деген атпен тіркелген, ал 1948 жылы GHQ Айкидоға қойған тыйым алынғаннан кейін «Айкикай» деп қайта тіркелді. Оның төрағасы – айкидоның негізін қалаушының тікелей жалғасы Дошу. «Kai» (会) деген сөз атауда жай ғана жиын немесе клуб деген мағынаны білдіреді. Айкикай қоры Жапония бойынша үздіксіз түрде оқытушыларды жіберіп тұрады. 1967 жылы бастапқы бір қабатты ағаш ғимарат бес қабатты заманауи ғимаратқа алмастырылды. Жатығу үш бөлмеде өтеді, олардың жалпы ауданы шамамен 250 татамиге жетеді. Шетелде Хомбу мойындаған 100-ге жуық шетелдік айкидо ұйымдары бар. Бұл ұйымдар көбінесе әр елдегі айкидо ұйымдары болып табылады, олар көптеген додзо мен студенттерді біріктіреді. Осы ұйымдардағы студенттердің деңгейлері Хомбу арқылы расталады. (Хомбуда айкидо деңгейлерін тексеру және нұсқаушыларға ұсыну бойынша процедуралар бар, бұл халықаралық тұрақтылықты қамтамасыз етуге және жергілікті нұсқаушылардың өз дәрежелерін мақтанышпен жоғарылатуына жол бермеуге бағытталған.) Дегенмен, мойындалғандығына қарамастан, барлық шетелдік айкидо ұйымдары Айкикай қорынан тәуелсіз болып қалады. Кадзуо Чиба Хомбудағы жаттығу стилінің демографиялық ерекшеліктеріне байланысты физикалық қиындыққа көбірек мән берілмейтінін айтты: «Ивама додзо мүшелерінің көп бөлігі жергілікті шаруалар, күні бойы еңбек ететін адамдардан құралды. Олардың сүйектері мықты, денелері күшті, сонымен қатар «Мито кисицу» деп аталатын ерекше жергілікті мінез-құлыққа ие болды, ол батырлыққа жақын. Жалпы алғанда, бұл Токиодағы Хомбу додзодан мүлдем өзгеше мәдениет еді. Ол Жапония астанасында орналасқандықтан, Хомбу мүшелері кеңсе қызметкерлері, зиялылар, бизнесмендер, саясаткерлер және университет студенттерінен тұрады». Айкидоның басқа стильдерімен байланысты зерттеушілер Айкикайдың көптеген қарт ұстаздары Морихеи Уэсибадан аз уақыт оқығанын, ал Кисшомару Уэсиба мен Коичи Тохеи көбінесе Айкикай оқу бағдарламасына жауапты болғанын, ал Тохеи кеткеннен кейін Кисабуро Осава да жауапкершілікті мойнына алғанын атап өтті. Осыған байланысты, Айкикайдың ілімдері алғашқы Дошу Кисшомарудан алынған және Айкикай тарапынан таратылатын өнер Морихеи Уэсибаның үйреткенінен өзгеше екендігі туралы пікірлер айтылды.

The Aikikai Foundation (財団法人合気会) is the original aikido organization. It has been an incorporated entity in Japan since 1940 under the name Kobukai Foundation (財団法人皇武会), then re registered under the name "Aikikai" after the ban on Aikido practice was lifted by the GHQ in 1948. It is headed by the doshu, the living successor of the founder of aikido. In its name, Kai (会) simply means assembly or club. The Aikikai Foundation sends instructors around Japan on a continual basis. In 1967 the original single story wooden structure was replaced by a five story modern building. Training takes place in three rooms which total about 250 tatami in area. Overseas, there are about 100 foreign aikido organisations recognised by the Hombu. These are ostensibly national aikido organisations that each represent many dojos and many students. The gradings of students in these organisations are certified specifically by the Hombu. (The Hombu has procedures for examinations and recommendations of aikido grades and instructor titles, and ideally this ensures a degree of international consistency and serves to prevent local instructors from boastfully exaggerating their own ranks.) However, regardless of recognition, all foreign aikido groups remain organisationally independent from the Aikikai Foundation.</blockquote>

Kazuo Chiba has implied that the style of training in Hombu concentrated less on physical rigor because of its demographic: "A large portion of the membership at Iwama Dojo consisted of local farmers, hard workers who spent all day in the fields. They had thick bones and great physical strength, combined with a peculiar local character known as "Mito kishitsu," a type of manliness close to gallantry. Altogether, it was quite an opposite culture from Hombu Dojo in Tokyo. Because it is in the capital of Japan, Hombu’s membership consists of white collar workers, intellectuals, businessmen, politicians and university students." It has been noted by aikido researchers affiliated with other styles that many of the senior teachers at the Aikikai spent little time training under Morihei Ueshiba, and that Kisshomaru Ueshiba and Koichi Tohei were largely responsible for the Aikikai curriculum and following Tohei's departure, Kisaburo Osawa. As a result, it has been argued that the teachings of the Aikikai are derived from those of the first Doshu, Kisshomaru, and that the art promulgated by the Aikikai differs from that taught by Morihei Ueshiba.