Ұйымдық тиімділік – мақсаттарға жетудегі ұйымның нәтижелілігін бағалау. Маңызды тұжырым, бірақ әртүрлі түсініктемелерге ие. Бағалау әдістерін қарастырады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұйымдық тиімділік – ұйымдардың жоспарланған нәтижелерге жетудегі тиімділігін бағалауға қолданылатын түсінік. Ұйымдық тиімділік – қуатты да, күрделі де термин. Оны ұйымдық қызметті сын тұрғысынан бағалау және жақсарту үшін пайдалануға болады; осының өзі оның артықшылығы. Дегенмен, бұл термин әртүрлі адамдарға әртүрлі мағына беретіндіктен, мәселелі деп есептеледі. Сонымен қатар, ұйымдық нәтижелерді өлшеудің басқа да тәсілдері бар. Ұйымдық тиімділік – компаниялардың өздері белгілеген мақсаттарына қаншалықты жеткендігін көрсетеді, бұл мәселе бірнеше факторға байланысты. Олардың ішінде талантты басқару, лидерлік дамыту, ұйымды жобалау және құрылымдау, өлшемдер мен бағалау көрсеткіштерін жасау, өзгерістер мен трансформацияны жүзеге асыру, компанияның адам капиталын басқару үшін интеллектуалды процестер мен технологияларды енгізу және жалпы адам ресурстары саясатын қалыптастыру кіреді.
Organizational effectiveness is a concept organizations use to gauge how effective they are at reaching intended outcomes. Organizational effectiveness is both a powerful and problematic term. It may be used to critically evaluate and improve organizational activities; this is one of its strengths. However, the term has been noted as problematic as it means various things to different individuals. Furthermore, there are alternative methods for measuring organizational performance. Organizational effectiveness embodies the degree to which firms achieve the goals they have decided upon, a question that draws on several different factors. Among those are talent management, leadership development, organization design and structure, design of measurements and scorecards, implementation of change and transformation, deploying smart processes and smart technology to manage the firm's human capital and the formulation of the broader Human Resources agenda.
Ұйымның тиімділігінің экономикалық үлгілері
Экономикада ұйымдық тиімділік пайдалылық тұрғысынан және қызметкерлердің жоғары айналымы мен қанағаттанбаушылыққа байланысты проблемаларды азайту арқылы анықталады. Кәсіпке қабілетті қызметкерлер нарығында сұраныс пен ұсыныстың өзара әсері болғандықтан, компаниялар үміткерлерді өтініш беруден алжайту үшін тым төмен емес, сонымен қатар компанияның пайданы максималдау мүмкіндігінен кемітетіндей артық жоғары емес ынталандыру ұсынуы керек. Дегенмен, көптеген зерттеушілер бұл парадигманың кемшіліктері бар екенін айтады, себебі ол ұйымдардың тиімділігін тек олардың мақсаттарына жету деңгейімен ғана байланыстырады. Мысалы, мақсаттар субъективті және саяси сипатқа ие болуы мүмкін, өйткені олар кеңестің құндылықтары мен басымдықтарын көрсетеді. Сонымен қатар, мақсаттарды анықтау қиын болуы мүмкін, бұл өлшеуге кедергі келтіреді, ал өлшеу әдістеріндегі айырмашылықтар ұйымдарды салыстыруды қиындатады. Атап айтқанда, ұйымдар себеп-салдарлық байланысты анықтауға мүмкіндік беретін толыққанды әсерді бағалау жүргізе алмайды. Жүйелік ресурстар тәсілі ұйымды бір-бірімен байланысқан кіші жүйелердің жиынтығы ретінде қарастырады, олар бірлесіп ұйымның қажетті нәтижелеріне қол жеткізу үшін жұмыс істейді. Осыған сәйкес, егер кез келген кіші жүйе нашар жұмыс істейтін болса, бүкіл жүйенің жұмысына кері әсер етеді. Бұл тәсілді қолдану арқылы ұйымдық тиімділік ұйымның сыртқы ортадан алатын ресурстары, оның құрамдас бөлімдері арасындағы байланыстар, фирманың нарықтағы өзгерістерге бейімделу деңгейі және ұйымның өнімді шығарудағы тиімділігімен өлшенеді. Стратегиялық топтар тәсілі ұйымдық тиімділіктің оның негізгі акционерлері немесе "топтарының" талаптарын қанағаттандыру қабілетіне байланысты екенін көрсетеді, олардан олардың өмір сүруі үшін үнемі қолдау қажет. Бұл модель ұйымның шектеулі ресурстарды бақылау үшін бәсекелесетін мүдделері бар бірнеше саяси ареналардан тұратынын болжайды. Бұл модель сонымен қатар сыртқы ортадағы өзгерістерді ескереді, осыған байланысты ұйым тиімді жұмыс істеу үшін өмір сүруі үшін ең маңызды топтарға стратегиялық басымдық беруі керек.
In economics, organizational effectiveness is defined in terms of profitability and the minimisation of problems related to high employee turnover and absenteeism. As the market for competent employees is subject to supply and demand pressures, firms must offer incentives that are not too low to discourage applicants from applying, and not too unnecessarily high as to detract from the firm's profit maximization capability. Many researchers, nevertheless, contend that this paradigm is flawed since it merely presupposes that organisations are effective to the degree that they fulfil their objectives. Objectives, for example, may be seen as subjective and political since they represent the values and priorities of consultation. Furthermore, defining objectives can be difficult, which can impede measurement, and disparities in measuring methods can make comparing organisations difficult. Finally, organisations may be unable to undertake thorough impact evaluations capable of establishing causal attribution. The Systems Resource Approach views the organization as an interrelation of subsystems that function together to affect an organization's desired outcomes. Consequentially, if anyone sub system performs poorly perform its role, the performance of the entire system is negatively affected. Using this approach, organizational effectiveness is measured with reference to an organization's environmental inputs, the inter relations among its constituent divisions, the degree of flexibility a firm has to respond to changes in the market, and the level of efficiency an organization has when delivering output. The Strategic Constituencies Approach establishes that organizational effectiveness is determined by reference to its ability to satisfy the demands imposed by its major shareholders or "constituents", from which it requires continued support to remain in existence. This model assumes that an organization is composed of several political arenas with vested interests that compete for control over limited resources. This model also accounts for changes in the surrounding environment, whereby an organization must strategically prioritize which constituencies are the most fundamental to its ongoing survival to operate effectively.
Қолдану
Ұйымның тиімділігі туралы кең ұғым коммерциялық емес ұйымдарға қаржыландыру туралы шешімдер қабылдауда қолданылады. Қорлар және гранттардың басқа да көздері, сондай-ақ басқа да қаржы түрлері, қорлардан қаржы іздейтін ұйымдардың тиімділігіне қызығушылық танытады. Қорлар әрдайым қаржы сұраныстарының немесе қаржыландыру ұсыныстарының көптігімен күреседі және қаржыландыруды инвестиция ретінде қарастырады, тәуекел капиталисі компанияны таңдағандағыдай күтімділікпен қарастырады. Ричард және авторлар (2009) ұйымдық тиімділікті ұйымдық өнімділік және әдетте тиімдірек немесе нәтижелірек жұмыспен байланысты көптеген ішкі нәтижелер, сондай-ақ экономикалық бағалаудан тыс тұратын, мысалы, корпоративтік әлеуметтік жауапкершілік сияқты кең ауқымды мәселелерге қатысты сыртқы өлшемдердің жиынтығы деп түсіндіреді.
The broader idea of organizational effectiveness is applied to non profit organizations in making funding decisions. Foundations and other sources of grants and other types of funds are interested in the organizational effectiveness of those people who seek funds from the foundations. Foundations always have more requests for funds or funding proposals and treat funding as an investment using the same care as a venture capitalist would in picking a company in which to invest. According to Richard et al. (2009) organizational effectiveness captures organizational performance plus the myriad internal performance outcomes normally associated with more efficient or effective operations and other external measures that relate to considerations that are broader than those simply associated with economic valuation (either by shareholders, managers, or customers), such as corporate social responsibility.
Бірнеше өлшемдер
Коммерциялық емес ұйымдардың тиімділігін зерттейтін ғалымдар бұл ұғымның көп қырлы екенін және оның әртүрлі анықтамалары бар екенін мойындайды. Мысалы, көптеген коммерциялық емес ұйымдардың басшылары ұйымдық тиімділікті "нәтижеге жауапкершілік" деп, яғни ұйымның өз мақсаттарына қатысты белгілі бір деңгейде прогреске жетуі ретінде анықтайды, ал азыншылығы тиімділікті "жоғарғы шығындарды азайту" немесе қайырымдалық қор жинау және басқару шығындарын төмендету деп қарастырады. Коммерциялық емес ұйымдарда ұйымдық тиімділік логикалық модельдер арқылы бағаланады. Логикалық модельдер – бұл бағдарламаларды бағалауда коммерциялық емес секторда кеңінен қолданылатын басқару құралы. Логикалық модельдер нақты бағдарламалар үшін жасалады және нақты, өлшенетін ресурстарды нақты, өлшенетін нәтижелермен байланыстырады. Әдетте, логикалық модельдер бағдарламаның кірістерді, өндіріс процесін және нәтижелерді – мысалы, көрсетілген қызметтерді қалай байланыстыратынын көрсетеді, бұл өз кезегінде күтілетін нәтижелерге, мысалы, иеленушілердің денсаулығының жақсаруына алып келеді.
Scholars of nonprofit organizational effectiveness acknowledge that the concept has multiple dimensions and multiple definitions. For example, while most nonprofit leaders define organizational effectiveness as 'outcome accountability,' or the extent to which an organization achieves specified levels of progress toward its own goals, a minority of nonprofit leaders define effectiveness as 'overhead minimization,' or the minimization of fundraising and administrative costs. Organizational effectiveness is evaluated within nonprofit organizations using logic models. Logic models are a management tool widely used in the nonprofit sector in program evaluation. Logic models are created for specific programs to link specific, measurable inputs to specific, measurable impacts. Typically, logic models specify how program inputs production activities and outputs, such as services delivered, which in turn lead to impacts, such as improved beneficiary health.