Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Доменико Пеллегрини Джанпиетро (30 тамыз 1899, Бриенца, Базиликата – 18 маусым 1970, Монтевидео) – итальяндық ғалым, экономист, заңгер, саясаткер және (соңғы жылдары) журналист. Казертада тұрған кезінде Пеллегрини Джанпиетро «Әрдайым дайын» («Sempre pronti») деген ұлтшыл легион құрды. Бірінші дүниежүзілік соғыста жаяу әскер лейтенанты болған ол 1922 жылы Бенито Муссолинидің Ұлттық фашистік партиясының (Partito Nazionale Fascista, PNF) мүшесі ретінде фашистік қозғалысқа қосылды және Римге жасалған наурызға қатысты. Ол осы кезеңде масондықтың кейбір клубтарымен байланысты болды. Кампаниялық фашистердің (Альфредо Рокко, Бруно Спампанато және экономист Альберто Бенедучемен бірге) маңызды тұлғасы болған ол 1926 жылы заң мамандығы бойынша диплом алып, келесі сегіз жыл бойы заңгер болып жұмыс істеді. Пеллегрини Джанпиетро фашизмді академиялық ортаға енгізген, Неаполь университетінде салыстырмалы мемлекеттік құқық және фашизмнің доктриналық тарихы бойынша дәріс берген. Ол сондай-ақ бірнеше несиелік кооперативтерде жұмыс істеді. Пеллегрини Джанпиетро Испания азамат соғысында Франсиско Франко тарапынан ерікті жаяу әскер капитаны болды және екі рет марапатталды. Отанына оралғаннан кейін көптеген саяси лауазымдарға тағайындалды – атап айтқанда, Корпорациялар мен Фашилер жөніндегі кеңесші және 1943 жылы Қаржы министрлігінде хатшының орынбасары болды. Муссолинидің құлатылуынан және Италияның Екінші дүниежүзілік соғыста одақтастарға қосылуынан кейін ол Солтүстік Италияда Муссолиниге қосылды, нацистік Германия бақылауындағы Италия Социалдық Республикасының («Сало Республикасы») ресми адамы болды. Қаржы министрі ретінде ол 1944 жылы «Қара бригадалар» (Brigate Nera) атты жарымәскери күшін құрды. Соғыс аяқталғаннан кейін Пеллегрини Джанпиетро тұтқындалып, жаумен байланыс жасады деген айып тағылды. 1945 жылдың 28 тамызында мемлекетке қарсы қылмыстар жасағаны үшін отыз жылға бас бостандығынан айырылды. Ол түрмеден қашып, 1949 жылы Бразилияға, содан кейін Аргентинаға, ақырында Уругвайға қашып кетті. Ол банкир болып жұмыс істеді және «Синтези» журналын басқарды. Доменико Пеллегрини Джанпиетро фашизм теориясы туралы жазды: оның 1941 жылғы «Фашизмнің рухани аспектілері» («Aspetti spirituali del fascismo») атты еңбегі догманың мистикалық ерекшеліктерін қарастырды, ал «Сало алтыны» («L'oro di Salò») Республика экономикасын жоспарлаушы ретіндегі оның әрекеттерін түсіндіруге тырысты (әсіресе, 1945 жылдың басында 10,881 миллион дана басылды, ал 137,840 миллион дана басылуға рұқсат берілген), сондай-ақ Муссолини үкіметі жинаған байлықты тонауға кінәлі деп санайтын адамдарға шабуыл жасады.
Domenico Pellegrini Giampietro (August 30, 1899, in Brienza, in Basilicata – June 18, 1970, in Montevideo) was an Italian academic, economist, lawyer, politician, and (in his final years) journalist. As a young man living in Caserta, Pellegrini Giampietro founded a nationalist legion named Sempre pronti ("Always Ready"). He was a decorated infantry lieutenant in World War I and joined the Fascist movement in 1922, as a member of the Benito Mussolini's Partito Nazionale Fascista (PNF) and took part in the March on Rome. In the period, Pellegrini Giampietro became associated with certain clubs of the Freemasonry. A major figure of Campanian elected fascists (together with Alfredo Rocco, Bruno Spampanato, and the economist Alberto Beneduce), he received a diploma in Law in 1926, and became a lawyer for the next eight years. He was one who took Fascism into academia, lecturing on Comparative public law and doctrinary history of Fascism at Naples University. He also worked in several credit unions. Pellegrini Giampietro was a volunteer infantry captain on Francisco Franco's side in the Spanish Civil War and was twice decorated. Upon his return, he received numerous political appointments – notably, he was a counsellor for the Corporazioni and the Fasci, and deputy secretary in the Ministry of Finance in 1943. He joined Mussolini in Northern Italy after the latter's ousting and Italy's commitment to the Allies in World War II, becoming an official of the Nazi German controlled Italian Social Republic (the "republic of Salò"). As finance minister, he also set up, in 1944, its infamous Brigate Nera paramilitary force. At the end of the war Pellegrini Giampietro was arrested and charged with collaborating with the enemy. On 28 August 1945 he was sentenced to thirty year imprisonment for crimes against the State. He escaped from the prison and in 1949, he took refuge in Brazil, then Argentina, and finally Uruguay. He kept on working as a banker and edited the magazine Sintesi. Domenico Pellegrini Giampietro wrote on the theory of Fascism: his 1941 volume Aspetti spirituali del fascismo ("Spiritual Aspects of Fascism") dealt with the more mystical qualities of the dogma, while L'oro di Salò ("The Gold of Salò") attempted to explain his actions as planner for the Republic's economy (notably, in early 1945 he had printed only 10,881 million although the print of 137,840 million had been authorized), as well as launching accusations at people who would have been responsible for plundering the wealth amassed by Mussolini's government.