Кіріспе
Киббе наие немесе шикі киббе (كبة نيئة) – Левант мезесі, бұл тағам Сирияның Алеппо қаласында пайда болған болуы мүмкін. Ол ұсақ-түйек майдаланған шикі қой етінен (немесе сиыр етінен) жасалады және жақсы ұнтақталған болгур мен дәмдеуіштермен араластырылады. Киббе наие көбінесе жалбыз жапырақтарымен, зәйтүн майымен және жасыл пиязбен беріледі. Оны жинау үшін пита наны қолданылады. Кейде оған сарымсақ немесе зәйтүн майы қосылады. Қалған бөліктері пісіріліп, басқа тағамға айналдырылады. Көптеген рецепттерде киббе наие пісірілген киббе үшін "қабық" ретінде қолданылады. Бұл жағдайда киббе шарға оралып, қой еті, пияз, кедровые жаңғақтар және дәмдеуіштермен толтырылып, содан кейін қуырылады. Басқа шикі еттен жасалған тағамдар сияқты, денсаулық сақтау органдары осы тағамды дайындау және жеу кезінде ең жоғары сақтық танытуға кеңес береді.
Kibbeh nayyeh or raw kibbeh (كبة نيئة) is a Levantine mezze that likely originated in Aleppo, Syria. It consists of minced raw lamb (or beef) mixed with fine bulgur and spices. Kibbeh nayyeh is often served with mint leaves, olive oil, and green onions. Pita bread is used to scoop it. It is sometimes served with a sauce of garlic or olive oil. Leftovers are then cooked to create a different dish. Many recipes call for kibbe nayyeh as the "shell" for cooked kibbeh. In this case, however, the kibbe is rolled into a ball and stuffed with lamb, onions, pine nuts and spices, then fried. As in other dishes based on raw meat, health departments urge to exercise extreme caution when preparing and eating this kind of food.
Тарих
Киббе найяхтың пайда болуы туралы әртүрлі әңгімелер бар, бірақ қазіргі Сириядағы Алеппоның оның дамыған жері болуы мүмкін деп есептеледі. Алепполықтар сенбі және мереке күндері мал сойып, жаңа етті шикі жейтін. Тағы бір оқиға 13 ғасырдың соңына қатысты. 1283 жылы Мамлюк сұлтанаты Ливанның солтүстігіндегі Жебет-Бшари аймағына (қазіргі Бшари және Зғарта аудандары) шабуыл жасап, көптеген ауылдарды қиратты және тұрғындарын қырды немесе тұтқынға алды. Мамлюктер Хадат-Эль-Жеббе ауылына жеткенде, тұрғындары қашып, «Аси-әл-Хадат» үңгірінде паналады. Мамлюктер марониттерді бақылау үшін үңгірдің кіреберісінде қарауыл мұнарасын салды. Осының салдарынан көптеген марониттер үңгірде аштықтан көз жұмды. Тірі қалу үшін марониттер тас диірменде ұнтақталған бұлғұрмен араластырылған шикі ет жей бастады. Етті шикі жеу марониттерге өз орналасқан жерін Мамлюктерге жасыруға мүмкіндік берді, себебі ет пісіргендегі түтін Мамлюктерге ескерту берер еді. Мамлюктер жеті жылдан кейін үңгірге су жеткізетін арнаны тапқанда, қоршау аяқталды. Олар жылқыларын шөлдетіп, содан кейін су көзін тауып, үңгірден кесіп тастады. Бұл марониттерді үңгірден кетуге мәжбүр етті, нәтижесінде ерлер қырғынға ұшырады, әйелдер тұтқынға алынды және Хадат-Эль-Жеббе ауылы толығымен өртеліп жанып кетті. Киббе найях дәстүрі сақталды және қазіргі заманға дейін жетіп, марониттер бастан өткерген зұлымдық пен әділетсіздіктің еске салғышы ретінде сақталды. Бүгінде киббе найях Ливан мен Сирияда ең танымал. Оны Израильдегі друздар да тұтынады. Киббе найях Таяу Шығыстағы христиандар арасында Рождество және Пасха сияқты күнделікті және мерекелік жағдайларда танымал тағам болып табылады.