Кіріспе
Сицилия аралында тамақ дайындау стилі – Сицилия асүйі. Ол Сицилия аралында соңғы екі мың жылда болған барлық мәдениеттердің іздерін көрсетеді. Асүйі итальян асүйімен көп ортақ нәрсеге ие болғанымен, сицилиялық тағамдарда грек, испан, француз, еврей және араб әсері де бар. Б.з.б. 5 ғасырында туған сицилиялық аспаз Митаэк Грекияға сицилиялық гастрономия туралы білім әкелген деп саналады: оның рецепттері жинағы грек тілінде жазылған алғашқы кітап болды, сондықтан ол кез келген тілдегі ең алғашқы аспаздық кітап авторы болып табылады.
Sicilian cuisine is the style of cooking on the island of Sicily. It shows traces of all cultures that have existed on the island of Sicily over the last two millennia. Although its cuisine has much in common with Italian cuisine, Sicilian food also has Greek, Spanish, French, Jewish, and Arab influences. The Sicilian cook Mithaecus, born during 5th century BC, is credited with having brought knowledge of Sicilian gastronomy to Greece: his cookbook was the first in Greek, therefore he was the earliest cookbook author in any language whose name is known.
Тарих
Бастапқыда аралдың көп бөлігі грек отаршыларымен мекенделген, олар балық, бидай, зәйтүн, жүзім, бұршақ, нут, меріш, бадам, фисташка және жаңа көкөністерді ұнататын. Сицилия тағамына арабтардың әсері 10 және 11 ғасырдың басында Сицилияны арабтардың билеу кезеңімен байланысты, және қант, цитрус жемістері, күріш, кішміш, қарағай жаңғағы және шафран, мускат жаңғағы, корица сияқты дәмдеуіштерді қамтиды. Нормандардың да әсері бар, мысалы, ет тағамдарын жақсы көруде. Аралда тұрған еврей қауымы да Сицилия тағамына өз үлесін қосты, олар зәйтүн майында қуырылған сарымсақты соустың құрамына енгізді. Кейін испандықтар Жаңа дүниеден көптеген өнімдерді әкелді, соның ішінде какао, жүгері, бұрыш, кабачок, картоп және помидор, сондай-ақ басқа да өнімдерді. Бұл ежелгі тарихқа дейін жететін шаруалардың тағамы және негізгі азығы. Бұл тағамды Сицилияда Әулие Иосиф күнінде де дайындап, қамбаны тазалап, көктемгі жаңа өнімдерге орын босату үшін пісіруге болады. Теңіз кірпісімен (ricci di mare) дайындалған спагетти (spaghetti ai ricci di mare), сардинамен (pasta con le sarde) және Катания қаласынан шыққан ерекше тағам – Норма стиліндегі паста (pasta alla Norma) ең танымал, дәстүрлі сицилиялық паста тағамдары. Каннелони де кең таралған тағам. Сицилияның шығысында капулиатомен (capuliato) дайындалған паста да танымал.
Негізгі тағам
Пастадан кейін, дәстүрлі сицилиялық мәзірде ет немесе балықтан дайындалған екінші немесе негізгі тағам (секонди) болады. Теңіз өнімдерінен жасалған негізгі тағамдардың қатарында кускус ал песке және песке спадалла гиотта (қылыш балық) бар.
Десерт және тәттілер
Бұл да тәттілердің ерекшелігі. Мысалдарға мыналар жатады: frutta martorana, Мессинаның пигнолатасы, бучеллато, канноли, гранита, сицилиялық кассата және Кальтаниссеттаның крочеттасы, жоғалып кеткен және 2014 жылы қайта табылган тәтті. Сицилиядағы тәттілер 9 ғасырда араб тәтті шеберлерінің күшті ықпалында болды, ал сицилиялық тәттілер Еуропадағы басқа кез келген жерге қарағанда осы ықпалды көбірек сақтап қалды. Марципан жемістері 14 ғасырда Марторанадағы Элоиза монастырында ойлап табылған болуы мүмкін. 17 және 18 ғасырларда көптеген сицилиялық монастырлар тәттілер мен нан өнімдерін жасады, олардың кейбіреулерінде жыныстық қатынас немесе өнімділік тақырыптары болды. Бұл дәстүрді сақтап қалған жалғыз монастырь – Палермодағы Әйелдер монастыры, ол Сицилияның Әулие Агатасының құрметіне кеуде пішіндес кекстер жасайды. Бұл көбінесе әртүрлі қатыру техникаларының нәтижесі: тегіс түрлері мұздату машинасымен жасалады, ал ірі кристалды түрлері сирек араластыру арқылы қатырылады, содан кейін бөлек кристалдар алу үшін сығырылады немесе қаспалданады.
Шараптар мен сусындар
Сицилияда басты тағаммен көбінесе шарап беріледі. Сицилияның топырағы мен климаты жүзім өсіруге өте қолайлы, мұның басты себебі – Этна тауы, және аралда шарап жасау дәстүрі б.з.д. 4000 жылдан бері сақталып келеді. Бүгінде Сицилияның барлық провинциялары шарап өндіреді, ал заманауи технологиямен жасалған сицилиялық шарап еуропалық шарап нарығында өз орнын қалыптастырды. Сицилиялық қызыл шараптың спирттік құрамы 12,5-13,5% аралығында болады және көбінесе кешке қуырылған немесе грильде пісірілген етпен ішеді. Белгілі қызыл шараптардың қатарында Cerasuolo di Vittoria және Nero d'Avola шараптары бар, олар негізінен Ното (Сиракуза) аймағында өндіріледі. Құрғақ және ақ шараптар мен розе шараптарының спирттік құрамы 11,5-12,5% аралығында болады, олар көбінесе балық, құс еті және макарон тағамдарымен бірге тұтынылады. Сицилия Марсала және Малвасия делле Липари сияқты десерт шараптарын өндірумен де әйгілі. Сицилиялықтардың тағы бір кең таралған спирттік сусындары – лимон ликері лимончелло және ас қорытуға көмектесетін, тамақтан кейін жиі ішілетін шөптерден жасалған Amaro Averna.
Көше тамағы
Сицилиялықтар көп мөлшерде көше тағамын жейді, оның ішінде әйгілі аранчини (теңізде қуырылған күріш крокеттерінің бір түрі). Палермо аймағындағы пани-ка-меуса және пане-э-панелле, Катания аймағындағы карточчате және чиполлине, ал Мессина аймағындағы фокачча мессинезе және пидоне мессинезе (немесе питоне немесе пидуне, диалектіде) сияқты көшедегі танымал тағамдар бар.