Кіріспе

Фалафель – Таяу Шығысқа тән қуырылған бұршақтан жасалған тағам. Таяу Шығыс тағамы.

Фалафель (/f//ə/'/l//ɑː//f//əl/; فلافل) – египеттік текті, Таяу Шығыс, әсіресе Левант елдерінің асүйінде кездесетін, жұқа қуырылған шар немесе котлет тәрізді тағам. Ол кең бұршақтан, бұршақтан немесе екеуінің қоспасынан жасалады. Фалафель көбінесе пита, самоон, лаффа немесе табу деп аталатын таба нанына оралған күйінде ұсынылады; "фалафель" сондай-ақ осылай дайындалған оралған бутербродты да білдіреді. Фалафель шарына салат, маринадталған көкөністер мен ащы соус қосылып, тахини негізіндегі соустармен кептіріледі. Фалафельді жекелеген шары түрінде немесе мезе табасының (әртүрлі көкөністер мен соустардан жасалған тағам) бір бөлігі ретінде де беруге болады. Фалафель Таяу Шығыстың барлық аймақтарында танымал және көшеде сатылатын тағам болып табылады. Мысыр асүйінде фалафель фава бұршағынан, палестиналық асүйінде бұршақтан жасалады, ал Иордания, Ливан және Сирияда бұршақ немесе екеуінің қоспасы қолданылады. Бұл вегетариандықтар арасында бүкіл әлемде кең таралған. Перс тілінен алынған felfel (فلفل) сөзімен байланысты, санскрит тіліндегі pippalī (पिप्पली) – «ұзын бұрыш» сөзімен туыс; немесе ертерек filfal, арамей тілінен pilpāl – «кішкентай дөңгелек нәрсе, бұрыш» сөзінен шыққан, palpēl – «дөңгелену, домалану» сөзімен байланысты. Фалафель атауы бүкіл әлемде қолданылады. Ағылшыз тілінде (ол falafel, felafel, filafel және filafil деп жазылған) алғаш рет 1936 жылы тіркелген. Фалафель Мысыр мен Суданда та’мия (ṭaʿmiyya, Тамия) деп аталады. Бұл сөз араб тіліндегі طعام (tāʿām, «тағам») сөзінің кішіртілген түрінен алынған; бұл жағдайда бұл түрі «тамырдың бірлігін» білдіреді, яғни «тағамның кішкентай бөлігі» немесе «қызыл тілді тағам». Фалафель сөзі фриттерге немесе олармен толтырылған бутербродтарға қатысты болуы мүмкін.

Тарих және таралу

Фалафелдің шығу тегі белгісіз. Бұл тағамның ең алдымен Мысырда пайда болған болуы мүмкін. Оның тарихы ежелгі Мысырға дейін жететін болжамдар бар. Дегенмен, фалафель туралы ең ерте жазбалар мысырлық дереккөздерде 19 ғасырдан бастап кездеседі, ал ежелгі Мысырда май қуыруға жұмсауға тым қымбат болған. Александрия теңіз порты болғандықтан, тағамды және оның атын Таяу Шығыстың басқа аймақтарына тасымалдауға мүмкіндік болды. Кейін тағам солтүстікке қарай Левант аймағына көшіп, онда нұрғасыл бұршақтарын (фава бұршақтарын) ақ бұршақтар алмастырды, және содан кейін Таяу Шығыстың басқа жерлеріне тарады.

Таяу Шығыс

Фалафель – Египетте, Левант аймағында және Таяу Шығыстың кең аумағында кең таралған көше тағамы немесе жылдам дайындалатын тағам. Бұл шарықтар әдетте мезе ретінде беріледі. Рамазан айында фалафель күн батқаннан кейін оразаны ашу үшін, іftar барысында желінеді. Фалафель соншалықты танымал болды, McDonald's бір кезде Египеттегі таңғы ас мәзірінде "МакФалафель" тағамды ұсынған. Фалафель копт дінін ұстанатындардың тағамында әлі де кеңінен қолданылады, сондықтан діни мерекелерде одан көп мөлшерде дайындалады. Араб христиандары ораза кезінде фалафель жейді.

Еуропа

Арабтар мен түріктердің көші-қоны толқындары фалафельді Еуропа арқылы, әсіресе Германияға жеткізді, онда көптеген түрік халқы қоныс тепкен еді. Бастапқыда бұл тағамды көбінесе көшіп келгендер тұтынды. 1970 жылдардың басында түрік тағам сататын орындар мен мейрамханалардың ашылуы фалафельді немістерге қолжетімді етті, соның нәтижесінде рецептура өзгеріске ұшырады.

Солтүстік Америка

Солтүстік Америкада 1970 жылдарға дейін фалафель тек Таяу Шығыс, Жерорта теңізі аймағындағы және еврей қауымдастықтарындағы аудандар мен мейрамханаларда ғана табылған. Бүгінде бұл тағам Солтүстік Американың көптеген қалаларында кең таралған және танымал көше тағамына айналған.

Вегетариандық

Фалафель вегетариандар мен вегандар арасында етке негіделген көше тағамдарына балама ретінде танымал болды. Әдетте, вегетариандық бургерлер жасау үшін қолданылатын болса да, оны ақуыз көзі ретінде қабылдағандар көбейген сайын, қолданылу аясы кеңейді. Фалафель кейбір вегетариандық рецепттерде ет қосылған нан, "лақтырылған" тағам, спагетти және котлеттерге ет орнына қосылады.

Дайындау және түрлендірулері

Фалафель фава бұршағынан немесе нөхаттан немесе екеуінің қоспасынан жасалады. Фалафель Мысыр асханасында көбінесе фава бұршағынан дайындалады, осы елде оның пайда болғандығы ең мүмкін, ал Палестина асханасында нөхаттан, немесе тек нөхаттан немесе Иорданияда, Ливанда және Сирияда, сондай-ақ Таяу Шығыстың басқа да аймақтарында екеуінің қоспасынан жасалады. Батыста осы нұсқа ең көп таралған. Нөхат қолданылса, оны қолдану алдында пісірмейді (нөхатты пісіргенде фалафель ыдырайды, сондықтан байланыстыру үшін ұн қосу қажет). Оның орнына оны бір түн бойы (кейде сода қосып) суға малшындырып, содан кейін ақжеңіл, көкпияз және сарымсақ сияқты әртүрлі ингредиенттермен бірге ұнтақтайды. Дәм беру үшін жие зире және кинза сияқты дәмдеуіштер қосылады. Кептірілген фава бұршақтарын суға малшындырып, содан кейін бұршақ, ақжеңіл, кинза, зире және құрғақ кинзамен таспен ұнтақтайды. Бұл жұмыс қолмен немесе «алеб фалафель» (фалафель қалыбы) деп аталатын құралмен жасалуы мүмкін. Фалафельді сэндвич ретінде дайындағанда, оны көбінесе жалпақ нанға орап немесе іші қуыс питта нанына салып жейді, немесе жалпақ немесе ашытқысыз нанмен бірге береді. Оған помидор, салат, қияр және басқа да қосымшалар қосылуы мүмкін. Фалафель көбінесе тахини соусымен бірге беріледі.

Тамақ

Үйде дайындалған фалафель 35% судан, 32% көмірсулардан, 13% ақуыздан және 18% майдан тұрады (кесте). Стандартты порциядағы үйде дайындалған фалафель 333 калорияны құрайды және фолий қышқылының (20% немесе одан артық) және бірнеше маңызды минералдардың, әсіресе марганецтің (33%) бай көзі болып табылады (Құндылық көрсеткіші). Фалафельде ерігіш талшықтар көп, олардың қан холестеринін төмендетуге тиімді екені дәлелденген. Фалафельді майда қуырудың жоғары майлылығынан аулақ болу үшін пісіруге болады. Әсіресе, ізталас мәдени меншік алудың мысалы ретінде Израиль асханасына бұл тағамның қабылдануына қатысты. Колумбия университетінің иорданиялық-американдық профессоры Джозеф Масад, американдық және еуропалық мейрамханаларда фалафель және басқа араб тағамдарын израильдік деп сипаттауды, "колониалдық жаулап алудың" жалпы үрдісінің бір бөлігі деп сипаттады. Израильдің Ашық университетінің профессоры Дафна Хирш былай деп жазды: "Хан Бар Адонның өкінішіне қарамастан, палестиналық репертуардан бірнеше ингредиент 1940 жылдардың басында көптеген еврей үйлеріне енді, көбінесе зәйтүн, помидор, баклажан және қабақ сияқты көкөністер. Дегенмен, дайын тағамдар, фалафельден басқа, сирек қабылданады, ол 1930 жылдардың соңында Тель-Авивте танымал көше тағамына айналды. Араб елдерінен келген иммигранттардың тұтынуын ескермегенде, фалафель де, кейін хумус та негізінен елде туған еврейлердің бірінші буыны қолданған көрінеді". Кейбір авторлар тағам саясаты және оның қақтығыстағы маңыздылығы туралы келіспейді. 2008 жылы Ливан өнеркәсіпшілер қауымдастығы Израильға қарсы сотқа жүгінді, Израильдің фалафель, хумус, таббуле және басқа да тағамдардың таңбаламаларын қолдану арқылы авторлық құқықты бұзғанын айтып, зиянды өтеуді талап етті.