Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс опера композиторы және ақыны Фридрих Август Бунгерт (14 наурыз 1845 – 26 қазан 1915) – неміс опера композиторы және ақын.
German opera composer and poet
Friedrich August Bungert (14 March 1845 – 26 October 1915) was a German opera composer and poet.
Ерте өмір
Бунгерт Мюльхаймда дүниеге келді. Оның ерекше музыкалық талантын жоғары мектепте композитор Фердинанд Куффераттың ағасы Генрих Куфферат байқап, дамытуға көмектесті. Бунгерттің әкесі, бай саудагер және қауымның белгілі бір адамы, ұлының жоспарларына ынтасыз болды және оның музыкалық қабілетін "жаман тағдырға бейімділік" деп есептеді. Ол ұлының саудагер немесе дәрігер болуын қалаған. Тек анасы ғана оны қолдады, бірақ ол Август Бунгерт он жасқа келгенде қайтыс болды. Оның қайтысынан кейін әке мен ұл арасындағы шиеленіс күшейді. 16 жасында мектепті бітірген соң, Бунгерт Кёльнге қашып кетті. Ол ондағы консерваторияға түсіп, жоғары мектептегі мұғалімінің інісі Фердинанд Куффераттан сабақ алды. Кёльнде оны композитор Макс Брухтың әпкесі таныстырды, ол Париж консерваториясынан талантты музыкантты іздеуге жіберілген еді.
Bungert was born in Mülheim. His unusual musical talent was noticed and nurtured at high school by his teacher, Heinrich Kufferath, the brother of the composer Ferdinand Kufferath. Bungert's father, a wealthy merchant and an eminent member of the community, was unenthusiastic about his son's ambitions and considered his son's musical ability to be an "ill fated inclination". He would have preferred his son to undertake a career as a merchant or a doctor. Only his mother supported him, but she died when August Bungert was ten. In the aftermath of her death, the conflict between father and son became more intense. Upon finishing high school at 16, Bungert fled to Cologne. He attended the Conservatorium there and was taught by Ferdinand Kufferath, his high school teacher's brother. In Cologne, he was discovered by the composer Max Bruch's sister, who had been charged by the Paris Conservatorium with finding a talented musician to be educated in Paris.
Музыкалық мансап
Бунгер Парижде мүсірленді, фортепиано сабақтары арқылы күнкөрісін қамтамасыз ете барды, әкесі тек қана ренішпен оған аз ғана қаржылық көмек көрсеткенше. Париж консерваториясында Берлиоз, Обер және Россини сияқты белгілі музыканттар болғанымен, олар кейде талантты студенттерге назар аударса да, Бунгер күткендей қолдау алмады. Осы көңіл көшіруге, сондай-ақ бақытсыз махаббатқа байланысты ол Германияға қайтып келді. 1869 жылы хормейстер болып, 1870 жылы Бад-Кройцнахтағы оркестр директоры қызметін атқарды. Кройцнахта ол көбірек шығармалар жазса да, ескерткіштің ашылуында "Хуттен мен Сиккинген" шығармасының қойылымы үлкен жетістікке ие болды, бірақ ол бәрібір қанағаттанбады. 1874 жылы Берлинге көшіп, Фридрих Кильден сабақ алды. Мұнда ол маңызды туындылар жасады, соның ішінде E-flat мажордағы фортепиано квартеті, opus 18, ол 1877 жылғы Флоренциялық квартет сыйлығымен марапатталды, бұл сыйлықты төрешілер – Иоганнес Брамс және Роберт Волькман тапсырды. Бунгердің айтуынша, ол бұл шығарманы аппендицитпен қызбалап, төсекке жатып жатқанда жазған. Пианино квартеті 1913 жылы Константинопольде (қазіргі Стамбул) сәтті орындалды. Бунгер сыйлық ақшасымен Италияға сапар шекті, формальды түрде денсаулығын жақсарту үшін, бірақ, мүмкін, итальяндық өмірге деген терең құштарлығынан, Генуяның жанындағы Пеглиге көшіп барды. Бұл жерде ол Джузеппе Вердимен танысты, ал көршісі философ Фридрих Ницше болды, олармен оның берік достығы қалыптасты. Пеглиде ол 1884 жылы Лейпцигте көрсетілген "Аврора" операсын жазды.
Bungert was destitute in Paris, just managing to make ends meet by giving piano lessons, until his father grudgingly gave him a little emergency support. Although the Paris Conservatorium was home to some celebrated musicians, such as Berlioz, Auber and Rossini, who occasionally noticed talented students, Bungert did not receive the encouragement he expected. Due in part to this disappointment, and in part to an unhappy love affair, he returned to Germany. In 1869 he took a position as a chorus master, and in 1870 as the director of an orchestra in Bad Kreuznach. Although he composed more in Kreuznach the production of his piece Hutten und Sickingen during the unveiling of a monument was a big success he was obviously not satisfied. In 1874 he moved to Berlin, where he continued his studies under Friedrich Kiel. Here he produced more significant works, among others the Piano Quartet in E flat major, opus 18, which was awarded the Florentine Quartet Prize of 1877 by Johannes Brahms and Robert Volkmann who were the judges of the competition. According to Bungert, he composed the piece as he lay in bed feverish with appendicitis. The piano quartet was performed very successfully in Constantinople (now Istanbul) in 1913. Bungert travelled to Italy with the prize money, ostensibly for health reasons, but probably from a deep yearning for Italian life, moving to Pegli, near Genoa. Here he met Giuseppe Verdi, and his neighbour was the philosopher Friedrich Nietzsche, with whom he would form a strong friendship. In Pegli he wrote the opera Aurora, which premiered in Leipzig in 1884.
Кармен Сильва мен Лейтесдорф
Италияда Бунгерт Румыния королевасы, Элизабет Видтікпен танысты, ол Кармен Сильва деген атпен танымал болды және оның өмірі мен музыкасында маңызды рөл атқарды. Сильва арқылы ол, ақыры, жоғары ақсүйектерге қол жеткізуге мүмкіндік алды. Бунгерт Видтіктердің патшалық сарайларында, сондай-ақ Швеция және Румыния патшалық сарайларында тұрақты қонақ болды. 1890 жылы Сильва оған қымбат Бехштейн роялін сыйға тартты, ал 1894 жылы үйді иелігіне берді. Үй Рейн өзенінің жағасында, Лёйтесдорф қаласында орналасқан, үлкен бағы бар еді және Кёльн сәулетшісі Карл Шаупмайер оны иондық стильде қайта жаңартып берді. Вилла әлі күнге дейін платан ағаштарымен көмкерілген Рейналее (қазіргі Август Бунгерт аллеясы) сәні болып саналады. Бунгерт үйді қымбат жиһаз, өнер туындылары және естелік заттармен безендірді. Ол осы кезеңде ең үлкен өнер жетістіктеріне қол жеткізді, әсіресе Сильваның өлеңдерін музыкаға қою арқылы және Рейн әндері арқылы, оларды ол көбінесе Лёйтесдорфтағы Лейшер Хоф қонақ үйінің Рейн бағындағы әдеттегі үстелінде отырып жазды, сондай-ақ көп жағдайда өзі мәтіндерін жазды. Сильва оның музыкасын насихаттау үшін «Бунгерт Бунды» (Bungert Bund) атты ұйым құрды. «Саламанка студенттері» атты комедиялық операдан басқа, ол «Гомерлік әлем» (Homerische Welt) атты «Илиада» және «Одиссея» негізіндегі екі эпикалық тетралогияға ден қойды. Бірінші бөлігі, «Илиада» (аяқталмаған), Ахилл және Клитемнестраға бөлінді (тағы үш бөлімді жазу жоспарланған). Екінші бөлігі, 1898-1903 жылдар аралығында Дрезденде аяқталып, қойылған «Одиссея» Цирцея, Наусика, Одиссейдің оралуы және Одиссейдің өлімі бөлімдерінен тұрды және Еуропаның басқа бөліктерінде 100-ден астам рет қойылды. Осы кезеңде Бунгерт Вагнердің антоподы саналды. Вагнердің шығармалары скандинав мифологиясынан тақырыптар алса, Бунгерттің либреттоларына грек классикасы әсер еткен. Бунгерт Вагнердің күшті ықпалында болды және Бад-Годесбергте Байройт үлгісіндегі театр салуды жоспарлады.
In Italy, Bungert made the acquaintance of the Queen of Romania, Elisabeth of Wied, known artistically as Carmen Sylva, who would become of great importance in his later life and for his music. Through Sylva he finally gained the yearned for access to the highest nobility. Bungert was a regular guest in the royal Wied castles and in the Swedish and Rumanian royal courts. In 1890, Sylva gave him an expensive Bechstein grand piano, and in 1894 she transferred the ownership of a house to him. The house was situated on the Rhine in Leutesdorf, had a large garden and was renovated by the Cologne architect Carl Schauppmeyer in the Ionic style. The villa is still considered an adornment in the plane tree lined Rheinallee (today August Bungert Allee). Bungert furnished the house with expensive furniture, works of art and memorabilia. He celebrated his greatest artistic triumphs during this time, especially with the setting of Sylva's poetry to music and his Rhine songs, which he often composed sitting at his regular table in the Rhine garden of the Leyscher Hof Hotel in Leutesdorf, for which he mostly wrote the texts himself. Sylva founded an organization called the Bungert Bund to promote his music. Apart from a comic opera called Die Studenten von Salmanca (The Students of Salamanca), he concentrated on two epic tetralogies based on the Iliad and the Odyssey entitled Homerische Welt (The Homeric World). The first part, The Iliad (unfinished), was divided into Achilles and Clytemnestra (with three further sections planned). The second part, which was completed and performed in Dresden between 1898 and 1903, was The Odyssey, which was divided into Circe, Nausicaa, Odysseus' Return and Odysseus' Death, and was performed more than 100 times in the rest of Europe. During this time, Bungert was considered to be the antithesis of Wagner Wagner's works drew themes from Norse mythology, while Bungert's libretti were influenced by the Greek classics. Bungert was strongly influenced by Wagner, and planned to build a Bayreuth style theatre in Bad Godesberg.
Соңғы жылдар
Бунгерт 1911 жылы Лейпциг университетінде профессорлық атаққа ие болды және онда өз жұмысы туралы бірнеше лекция оқыды. 1912 жылы сол кездегі мәдениетті демалыс орны Висбаденде Бунгерт фестивалі ашылды, ол үлкен қызығушылық тудырды. Август Бунгерт ұзақ аурудан кейін 1915 жылғы 26 қазанда Лейтесдорфтағы үйінде қайтыс болды. Лютеран дінін ұстанғандықтан, (өз тілегі бойынша) қатаң католик Леутсдорфтың зиратына жерлеуге рұқсат берілмеді. Оның қабірі Нойвидтегі Фельдкирхе зиратында. (Леутсдорфтағы Бунгерт үйі қазір жекеменшік үй, және ол жұртқа ашық емес.) Оның туындыларының тізіміне 362 ән кіреді, олардың көпшілігі Кармен Сильваның өлеңдеріне негізделген, ал Рейн туралы әндерінің көп бөлігін өзі жазған. Оның ең маңызды туындысы Вагнердің «Нибелунг сақинасы» операсынан шабыттанған «Гомерлік әлем» («Die Homerische Welt») опералық тетралогиясы болды. Екі дүниежүзілік соғыстан кейін оның музыкасы көбінесе ұмытылып, әсіресе нацистік кезеңде Вагнердің шығармаларымен салыстырғанда көлеңкеде қалды. Бүгінде оның музыкасы өте сирек орындалады.
Bungert was awarded a professorship at the Leipzig University in 1911 and gave several lectures about his work there. In 1912, the then sophisticated spa town Wiesbaden started a Bungert Festival which engendered much interest. August Bungert died, following a long illness, on 26 October 1915 in his house in Leutesdorf. As a Lutheran Christian he was not permitted (according to his own wishes) to be buried in the cemetery in staunchly Catholic Leutesdorf. His grave is in the cemetery of the Feldkirche in Neuwied. (The Bungert house in Leutesdorf is currently a private residence and not open to the public.) His list of works includes 362 songs, many of which were based on texts by Carmen Sylva, while he wrote most of the words to his Rhine songs himself. His greatest work was the operatic tetralogy "Die Homerische Welt" (The Homeric World), inspired by Wagner's Der Ring des Nibelungen. After two world wars, his music was almost forgotten, especially during the Nazi era, in which it was overshadowed by Wagner's works. Today his music is very seldom played.