Батыс Германияның шекаралық қаласы – Зельфкант тарихы
Selfkant
Selfkant – Германияның батыс шекарасындағы қала. Тарихы орта ғасырға дейін барып жетеді, Millen қалысы мен мықты шекарасымен танымал. Германия, Selfkant, тарих.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Selfkant (; Selfkant немесе Zelfkant; Limburgish: Zelfkantj) – Германия Федеративтік Республикасының Солтүстік Рейн-Вестфалия жерінде орналасқан Хайнсберг округінің қаласы. Бұл Германияның ең батысқа орналасқан қаласы.
Selfkant (; Selfkant or Zelfkant ; Limburgish: Zelfkantj ) is a municipality in the Heinsberg district, in North Rhine Westphalia, Germany. It is the most westerly municipality in Germany.
География
1919 жылдан бері Selfkant-тағы Isenbruch Германияның ең батыс нүктесі болып табылады; оған дейін бұл атақ Alsace Lorraine-дегі Gravelotte қаласына тиесілі болған. Selfkant-тың Нидерландымен шекарасы ұзын, ал Германияның қалған бөлігімен шекарасы қысқа.
Isenbruch in Selfkant is the most westerly point in Germany since 1919; before that, the position was held by Gravelotte, in Alsace Lorraine. Selfkant's border with the Netherlands is long, but the border with the rest of Germany is only long.
Тарих
Орта ғасырларда Селфканттың ең маңызды иелігі – Миллен иелерінің резиденциясы болған Миллен қамалы мен ауылы еді, ол 1282 жылы Хайнсберг иелігінің құрамына кірді. 1499 жылы Юлих герцогы да оларға қосылды, ал Миллен Амтманның ордасына айналды. Тюддерн, Вер, Зюстерзель және Хилленсберг елді мекендері Борн аймағына қарасты, ал 1709 жылдан кейін Ситтард аймағына қосылды. 1794 жылдан 1815 жылға дейін Селфкант француз Ситтард кантонының (Рур департаменті) бөлігі болды. Вена конгресінен кейін ол Пруссияның Рейн провинциясының құрамына енді. Нидерландымен шекара сол кезде белгіленді және ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін ғана өзгерді.
The most important domain in Selfkant in the Middle Ages was the castle and village of Millen, the residence of the lords of Millen, which became part of the domain Heinsberg in 1282. In 1499 these were joined by the duke of Jülich and Millen became the seat of an Amtmann. The places Tüddern, Wehr, Süsterseel and Hillensberg belonged to the Amt Born and after 1709 to the Amt Sittard. From 1794 to 1815 Selfkant was part of the French canton Sittard (department of the Roer). After the Congress of Vienna it became part of the Prussian Rhine province. The border with the Netherlands which was then fixed continued to exist until shortly after the Second World War.
Төменгі
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1949 жылғы 23 сәуірде Нидерланды соғыс өтемақысы ретінде Селфкантты аннексиялады, ал оның тұрғындарына "голландтық ретінде қаралуға тиіс" деген арнайы белгісі бар голландтық паспорт берілді. Голландия үкіметі Selfkant әкімшілік мақсаттар үшін Тюддерн деп қайта аталғандықтан, Тюддерн "офисінің" басқару кеңесін басқаруға елдік жер тағайындады. Голланд конституциясына қайшы келгендіктен, немістер тағайындаған басқару кеңесі елге қайтарылды. Дегенмен, бұрынғы неміс аумақтары үшін жасалған уақытша шара ретінде, неміс басқару кеңесі кеңесші рөлін сақтап қалды. Сол кезде үйлер мен жолдар сияқты инфрақұрылымға көп инвестиция жасалды. Аймақтың бір бөлігі голландтандырылды және голландтық ықпалы әлі де сезіледі. Голланд кезеңінде N274 тас жолы Роермонд пен Херленді тікелей байланыстыру үшін салынды. 1963 жылдан кейін де тас жол неміс тас жолдарымен қиылыспайтын, голланд аумағының тар жолағы немесе дәлізі болып қалды және оны пайдалану үшін паспорт қажет болмады. 2002 жылғы 25 ақпанда тас жол Германияға қайтарылды және 2004 жылға қарай Ганглет пен Сюстерзель арасындағы B56 тас жолы сияқты бірнеше тас жолдармен байланыс орнатылды.
After the Second World War, on 23 April 1949, the Netherlands annexed Selfkant as part of war reparations, and its inhabitants were given a Dutch passport with the special indication "to be treated as a Dutchman". The Dutch government appointed a country landdrost to head the governing board of the Tüddern 'office', as the Selfkant was renamed for administrative purposes. The governing board appointed by the Germans was sent home because it was contrary to the Dutch constitution. However, as a transitional measure for ex German territories, the German governing board retained an advisory role. At that time much was invested in such things as houses and roads. Parts of the area became Dutchified, and the Dutch influence is still present. In the Dutch period, the N274 road was built to provide a direct link between Roermond and Heerlen. Even after 1963 the road remained a narrow strip or corridor of Dutch territory with no junctions with German roads, and no passport was needed to use it. On 25 February 2002 the road was returned to Germany and in the course of 2004 connections were made with several roads, among others with the B56 between Gangelt and Süsterseel.
Германиядағы муниципалитет
1957 жылдың наурыз айында Нидерланды мен Батыс Германия арасында аймақты қайтару жөніндегі ресми келіссөздер басталды, ал 1963 жылдың 1 тамызында аймақ 280 миллион неміс маркасы төленген соң Германияға қайтарылды. Тюддерн жергілікті басқармасының негізінде Хаверт, Хилленсберг, Хёнген, Миллен, Сюстерзель, Тюддерн және Вер муниципалитеттері құрылды. Екі айдан кейін, 1963 жылдың 21 қазанында Германия билігі астындағы алғашқы муниципалдық кеңес сайлауы өтті. Жеті муниципалитет, Вальдфюхт аймағынан Саеффелен муниципалитетімен бірге, 1969 жылдың 1 шілдесінде Selfkant муниципалитетіне қосылды. 1 км²-ге 233 тұрғыны бар Selfkant ауылдық муниципалитет саналады. Жер бағасының тиімділігіне байланысты қазіргі уақытта жас отбасылар үшін бұл муниципалитет өте танымал. Көптеген голландиялықтар өз үйлерін салу үшін шекараны кесіп өтеді. Тұрғындардың шамамен төрттен бірі немесе жартысы голландиялықтарды құрайды. 2003 жылғы әкім сайлауында голландиялық тұрғын өзін үміткер ретінде ұсынды. Көптеген тұрғындар Гейленкирхендегі НАТО әуе базасында қызмет етеді, жұмыс істейді немесе әскери қызметкерлердің отбасы мүшелері болып табылады. Тюддерндегі 30-дан астам американдық отбасы бар, ал Selkant муниципалитетінде одан да көп. НАТО базасындағы көптеген канадалықтар да Selfkant-та тұрады. Ағылшын тілі бүкіл аймақта голланд және неміс тілдерінен кейін үшінші тіл ретінде кеңінен қолданылады.
In March 1957 official negotiations started between the Netherlands and West Germany concerning the return of the area, and on 1 August 1963 the area was returned to Germany in exchange for a payment of 280 million German Marks. From the existing 'office' of Tüddern the old municipalities of Havert, Hillensberg, Höngen, Millen, Süsterseel, Tüddern and Wehr were formed. Two months later, on 21 October 1963, the first municipal council elections under German authority were held. The seven municipalities, with the municipality of Saeffelen from the Amt Waldfeucht, were added to the municipality Selfkant on 1 July 1969. With 233 inhabitants per km2 Selfkant is considered a rural municipality. Because of the favourable price of land the municipality is nowadays very much in demand with young families. A lot of Dutch cross the border to build their own houses there. Roughly one quarter to one half of the inhabitants are Dutch. At the mayoral election of 2003 a Dutch inhabitant put himself forward as candidate. Many residents are also stationed, work, or are family members of employees at the NATO Air Base in Geilenkirchen. Tüddern alone has over 30 American families with the Gem. Selkant having dozens more. Many Canadians at the NATO base also live in Selfkant. English is quite prominent as a third language to Dutch and German in the whole area.