Кіріспе

Француз журналисі, сценарист, жазушы және саясаткер Франсуаза Жиру, Леа Франс Гурджи есімдерімен дүниеге келген (21 қыркүйек 1916 жылы Швейцарияның Лозанна қаласында, көбінесе жазылғандай Женевада емес – 19 қаңтар 2003 жылы Нейли-сюр-Сен қаласында қайтыс болды) - француз журналисі, сценарист, жазушы және саясаткер.

Өмірбаян

Жируд иммигрант сефард түрік еврей ата-анасының отбасында дүниеге келген; оның әкесі Салих Гурджи Аль Багдади, Женевадағы Осман телеграф агенттігінің директоры болған. Ол Мольер лицейінде және Грослей колледжінде білім алған. Университетті бітірмеген. Ол үйленді және екі балаға ие болды – ұл (одан бұрын қайтыс болды) және қыз. 1946 жылдан бастап (құрылғаннан кейін көп ұзамай) 1953 жылға дейін Elle журналының редакторы болды, содан кейін Жан Жак Серван Шрайбермен бірге француздық L'Express (Франция) журналын құрды. Ол 1971 жылға дейін L'Express журналының редакторы болды, кейін 1974 жылға дейін директоры болды, содан кейін Франция ұлттық үкіметіне қатысуға шақырылды. 1984 жылдан 1988 жылға дейін Жиру Action Internationale contre la Faim ұйымының президенті болды. 1989-1991 жылдары кинотеатр билеттерін сатуды жақсарту комиссиясының төрағасы болды. Ол Le Journal du Dimanche газетінде әдеби сыншы ретінде жұмыс істеді және 1983 жылдан өмірінің соңына дейін Le Nouvel Observateur газетіне апталық мақалалар жазды. Ол Париждегі американдық ауруханада құлаудан алған бас жарақатынан емделіп жатқанда қайтыс болды.

Басқа қызмет түрлері

Жиру «Құрмет легионы» орденін алды. Ол 1984 жылдан 1988 жылға дейін Нобель сыйлығын алған «ACF» қайырымдылық қорын басқарды. Жиру өзінің мақсатын жиі айтатын: Францияны «жағдайдан шығару». Ол американдықтардың дұрыс ойлайтынын, олар жағдайға түсіп қалмайтынын айтты. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Нью-Йоркке алғаш рет келгенде, ол ондағы «оптимизм мен көтеріңкілік деңгейіне» таң қалды. Бұл көзқарас оның бойында сақталды: «Еуропадағы біз әрдайым төмен бағалайтын күш Америка Құрама Штаттарында бар». 80 жасқа жеткен соң да Жиру француз теледидарындағы «100 Ans» (жүз жасқа дейін өмір сүру мүмкіндігін зерттейтін) бағдарламасына қатысты. Ол түсірілімге кіріспес бұрын құлап, беті мен қолына таңғыш жапқан күйі келді. Одан ұзақ өмір беру үшін қандай диета ұсыну керектігін сұрағанда, ол «қызыл ет пен салат» деп жауап берді. Ол баулы қолымен алманы қабықтан жаруға тырысты (әрекеті сәтсіз аяқталды); қабықтан жара алмағанда күліп жіберді. Оның өлімі туралы жарық көрген мақтау мақалаларында оның ерекше юморі туралы айтылды. «L'Express» журналының арнайы саны Жирудың өліміне арналды. Онда былай делінген: «Әлемдегі барлық әйелдер бір нәрсені жоғалтты. Жиру ханым оларды өте зиялы және күшпен қорғады». Жиру ханым 1976 жылдың 1 мамырында Мичиган университетінде ашылу лекциясын оқыды.