Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уильям Холман Ханттың суреті
Painting by William Holman Hunt
«Жалға алынған шопан» (1851) – Рафаэльге дейінгі суретші Уильям Холман Ханттың суреті. Онда шопан өзінің қойын емес, көңіл көтерерлік ауыл қызына көңіл бөліп, оған өлім маскасы бар көбелек көрсетеді. Суреттің мәні көптеген пікірталастарға түрткі болған.
The Hireling Shepherd (1851) is a painting by the Pre Raphaelite artist William Holman Hunt. It represents a shepherd neglecting his flock in favour of an attractive country girl to whom he shows a death's head hawkmoth. The meaning of the image has been much debated.
Түсіндірме
Көрмеге қойылғаннан кейін, Ханттың жаулары картинаны вульгарлық үшін сынап, қызыл жүзді және әдепсіз мінез-құлық танытқан ауыл тұрғындарын бейнелеуіне қарсылық білдірді. "Иллюстрациялы Лондон жаңалықтары" Ханттың шаруаларының "жанды қызыл терісі" мен "қисық шашы" туралы шағымданып жазды (22 мамыр 1852 ж., 407 б.). "Афинеум" әсіресе "көптеген сидр ішкеннен" "қалың және қызыл бетті" осы "ең қарапайым текті" адамдардың ренжігеніне наразылық білдірді. Олар "осы жұптың қуанышы мен қызыл беті Милла мырзаның [Офелия] суретінің солғын түсі мен қайғысына зор қайшы келеді" деп мәлімдеді (22 мамыр 1852 ж., 581–583 бб.).
After it was exhibited, Hunt's enemies condemned the painting for its vulgarity, objecting to its portrayal of red faced and sexually uninhibited country people. The Illustrated London News objected to the "fiery red skin" and "wiry hair" of Hunt’s peasants (22 May 1852, p. 407). The Athenaeum was particularly offended by these "rustics of the coarsest breed flushed and rubicund" from too much cider. It insisted that "romp and rubicundity of this pair contrast with the pallor and pathos of Mr Millais’s picture [Ophelia]." (22 May 1852, pp. 581–583)
Оның қолдаушылары картинаның әлеуметтік шындықтың өңделмеген бейнесі екенін қырсынып айтты. Дегенмен, Хант өзінің жасырын мағынасы бар екенін меңзеді, және картина Манчестер өнер галереясы сатып алғанда жазған хатында бұл туралы толығырақ түсіндірді. Хант бұл жұптың христиан дінбасыларының айналысқан мағынасыз теологиялық тартыстарының символы болуын көздегенін айтты, ал олардың "қойындары" дұрыс моральдық басшылықтың болмауынан адасқан. Бұл атаудың Киелі кітапқа сілтеме жасауы мүмкін; "Жақсы бағушы" туралы оқиғада (Кинг Джеймс нұсқасында) Жақсы бағушы, қойларға қамқорлық жасамаған жалдамалы бағушыдан айқын түрде ерекшеленеді [Жохан 10:11–15].
His supporters insisted that the painting was an unvarnished image of social fact. Hunt himself, however, hinted that he had a hidden meaning in mind, a claim he elaborated upon in a letter when the painting was acquired by Manchester Art Gallery. Hunt asserted that he intended the couple to symbolise the pointless theological debates which occupied Christian churchmen while their "flock" went astray due to a lack of proper moral guidance. This would make the title a Biblical allusion; in the story of the Good Shepherd (in the King James Version), the Good Shepherd is explicitly contrasted with a hireling shepherd, who has no care for the sheep [John 10:11–15].
Әдеби маңызы
1859 жылы Роберт Барнабас Броу Чарльз Диккенстің "Үй ішіндегі сөздер" журналында "Калмук" атты әңгіме жариялады. Бұл Ханттың сурет салу тәжірибесі мен оның модель Емма Уоткинспен арақатынасы туралы сырттай айтылған әңгіме болды. Ханттың кейбір туыстары Уоткинстің Хантпен бірге болу үшін Лондонға келгендігі туралы қынжылды. Хант Диккенске наразылық хат жазды, ал Диккенс бұл әңгіменің нақты оқиғаларға негізделгенін білмейтінін айтты. Брайан Олдис 1968 жылы жарық көрген "Ықтималдық A есебі" романында осы суретті лейтмотив ретінде пайдаланды.
In 1859 Robert Barnabas Brough published a short story entitled "Calmuck" in Charles Dickens' magazine Household Words. It was a thinly disguised account of Hunt's experience painting the picture and of his relations with his model Emma Watkins. Some of Hunt's relatives were shocked by the apparent implication that Watkins had come to London to be with Hunt. Hunt wrote an outraged letter to Dickens, who claimed to be unaware that the story was based on real events. Brian Aldiss used the painting as a leitmotif in his 1968 novel Report on Probability A.