Кіріспе

Жарновец – Польшаның солтүстігінде орналасқан село. Гмина Крокова әкімшілік округінің және Пуцк уезінің құрамына кіреді. Жарновецк көлінің жанында, шамамен Кроковадан батысқа қарай, Пуцк қаласынан солтүстік-батысқа қарай және аймақтық орталық Гданьск қаласынан солтүстік-батысқа қарай жатыр. 2005 жылы ауылда 861 адам тұрды. Жарновец – Польшаның алғашқы атом электр станциясының (Жарновец атом электр станциясы) құрылыс орны болған, бірақ 1990 жылы жергілікті халықтың наразылығы мен қаражаттың жетіспеуіне байланысты құрылысы тоқтатылды. Жақында бұл құрылыс жоспарлары қайта қарастырылуда.

Тарих

Бұл аймақтағы ең алғашқы қоныс іздері б.з.д. 8 ғасырға дейін жетеді: тұрғындары, көрінеу, лужица және Шығыс Померания мәдениеттерімен байланысты болған. 7-10 ғасырларда Żarnowiec көлінің жанында қоныс болған. Сарнков, Сарновиц, Сарнович немесе Чарнович деп белгілі болған ауыл туралы алғашқы мәліметтер 13 ғасырға жатады, сол кезде онда кашубтар тұрған. 1215 жылы Żarnowiec Олива аббаттығындағы цистерциандықтарға тиесілі болды, олар онда әйелдер монастырына негіз салды. 13 ғасырда жергілікті монастырьға түрлі жеңілдіктер берілді, соның ішінде Kartoszyno, Lubkowo, Odargowo, Świecino, Wierzchucino секілді бес жақын ауылдың меншігі, бұл Польша королі II Пржемысл 1295 жылы Гданьскіде растады. 1297 жылы монастырь Померания герцогы Мстивой II-ден ерекше экономикалық және құқықтық жеңілдіктер алды. Ол ортағасырлық Польшаның фрагменттелген аймағында орналасқан. 14 ғасырда Жарновьец, Померелияның барлық аймағымен бірге Польшадан Тевтон орденіне қосылды. 1433 жылы гусит әскері шабуыл жасады. 1454 жылы аймақ Польша Корольдігіне патша Казимир IV Ягеллонның ресми жарлығымен қайта қосылды. 1462 жылы келесі Он үш жылдық соғыс кезінде поляк әскері, Пётр Дуниннің басшылығымен, онда тевтондық рыцарларды жеңді (Свичино шайқасын қараңыз, бұл Жарновьец шайқасы деп те белгілі). Соғыстан кейін Żarnowiec Польшаның құрамында расталды және әкімшілік тұрғыдан Ұлы Польша провинциясының Корольдік Пруссия провинциясындағы Померания воеводтығына енді. 1589 жылы Куявия епискобы және патша хатшысы Иероним Роздразевский монастырьды 1617 жылы онда аббаттық құрған Чехмнодан келген бенедиктиндіктердің әйелдер орденіне тапсырды. 1772 жылы Польшаның бірінші бөлінісінен кейін ауыл Пруссияның билігіне өтті. Халық поляктарға қарсы саясатқа, соның ішінде германизацияға ұшырады. 1810 жылы пруссиялықтар монастырьға жаңа монахтарды қабылдауға тыйым салды. Ауыл 1919 жылы Польшаға қайтарылды, ел Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін тәуелсіздік алғаннан кейін. Монастырь 1946 жылы Екінші дүниежүзілік соғыста Совет Одағына қосылған бұрынғы Шығыс Польшадан Вильнюске көшірілген бенедиктиндіктердің әйелдер орденімен қайта құрылды.