Австралияның 1943 жылғы Қорғаныс (Азаматтық Әскери Күштері) Заңы
Defence (Citizen Military Forces) Act 1943
Австралияның 1943 жылғы әскери қызмет заңы (Defence Act) Тынық мұхитындағы соғысқа қатысу үшін міліцияны, соғысқа шақырылғандарды жіберуге мүмкіндік берді. Әскери дайындық қайта енгізілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралия Парламентінің актісі
Act of the Parliament of Australia
1943 жылғы Қорғаныс (азаматтық әскери күштер) актісі (Cth) – Австралия Парламентінің актісі, ол милицияға, сонымен қатар шақырылғандарға Тынық мұхитында қызмет етуге мүмкіндік берді.
The Defence (Citizen Military Forces) Act 1943 (Cth) was an Act of the Parliament of Australia, which enabled the Militia, and thus conscripts, to serve overseas in the Pacific.
Өмірбаян
1939 жылдың 20 қазанында, Австралия Екінші дүниежүзілік соғысқа кіргеннен кейін алты апта өткен соң, премьер-министр Роберт Мензис 1940 жылдың 1 қаңтарынан бастап міндетті әскери дайындықты қайта енгізу туралы баспасөз хабарламасы жасады; бұл Скуллин үкіметі жалпы әскери дайындықты жойғаннан кейін он жылдан астам уақыт өткен соң болды. Осы шараларға сәйкес, шақыру кезеңінде 21 жасқа толатын, отбасы құрмаған ер адамдар милицияда үш айлық оқудан өтуге міндетті болды. 1903 жылғы Қорғаныс заңына сәйкес, оларды Австралиядан немесе оның аумақтарынан тыс жерде қызмет етуге мәжбүрлеуге болмайтын. Осы мақсатта, шетелде қызмет ету үшін жеке, ерікті күш – Екінші Австралия императорлық күштері (AIF) құрылды. Оппозицияның және Австралияның Еңбек партиясының (АЛП) басшысы Джон Кертин парламентте Мензис үкіметінің әскери міндеттілікті қайта енгізуіне қарсылығын білдірді және АЛП-ның шетелде міндетті әскери қызметке қатысты ұстанымын қайталады. Алайда, премьер-министр ретінде Кертин милиция мүшелеріне шетелде қызмет етуге рұқсат беру үшін АЛП бағдарламасын өзгертуді көздеді. Бұл өзгерістің көптеген себептері болды: Австралия әскери күштерінің Бас қолбасшысы, сер Томас Бламей, әскери тиімділікті арттыру мақсатында, Екінші Австралия императорлық күштерінен жауынгерлік тәжірибесі бар көптеген офицерлерді милицияға ауыстырды; әскери жоспарлауға кедергі келтірген, әскерилердің қызмет ететін жерлеріне қатысты шектеулер; және Австралияны қорғауға көмектесу үшін көптеген американдық әскерилер келді. Кертин былай деді: АҚШ Австралияны құтқарды, ал үкімет Австралияға көмек алу үшін күшті күресті. Ол осы айларды қайта бастан өткігісі келмейді. Қазіргі жағдай мынадай: Австралияда сын-ескертулер көп, ал Америка Құрама Штаттары Австралияны сынға алып, американдықтар Дарвинді қорғайды, бірақ австралиялықтар Филиппин үшін күреспейді деп айтады. Сол кездегі қауесеттерге қарамастан, генерал Бламей, генерал МакАртур немесе АҚШ үкіметі Командалық үкіметке ешқандай өзгеріс енгізуді ұсынбады, бірақ Артур Фадден бастаған парламентте үкімет саясатын қатты сынады. 1943 жылдың 5 қаңтарында АЛП Федералдық конференциясы келесідей келісімді қабылдады: Австралияның қорғанысының ең маңызды қажеттілігін ескере отырып, Үкіметке Қорғаныс заңында көрсетілген аумақтардың анықтамасына мынадай сөздерді қосуға рұқсат берілсін: «және Оңтүстік-Батыс Тынық мұхиты аймағында генерал-губернатор Австралияның қорғанысына байланысты аумақтар деп жариялаған басқа да аумақтар». Оппозицияның парламенттегі заң жобасына түзетулер енгізуге, генерал-губернаторға жариялау арқылы аймақты өзгертуге мүмкіндік беруге және Лейбористік депутаттардың референдум талап ететін бапты қосуға жасаған тырысыс сәтсіз аяқталды.
On 20 October 1939, six weeks after Australia had entered the Second World War, Prime Minister Robert Menzies issued a press statement announcing the reintroduction of compulsory military training with effect from 1 January 1940; with this occurring a decade after the Scullin government had abolished universal military training. The arrangements required unmarried men turning 21 in the call up period to undertake three months training with the Militia. Under the Defence Act 1903, they could not be compelled to serve outside Australia or its territories. For this purpose, a separate, volunteer force, the Second Australian Imperial Force (AIF) was raised for service overseas. As Leader of the Opposition and the Australian Labor Party (ALP), John Curtin voiced his opposition in Parliament to the re introduction of conscription by the Menzies Government and reiterated ALP opposition to compulsory military service overseas. However, as Prime Minister, Curtin sought to amend the ALP platform in order to allow members of the Militia to serve overseas. There were many reasons for this change in heart: Sir Thomas Blamey, Commander in Chief, Australian Military Forces, had transferred large numbers of combat experienced officers from the Second Australian Imperial Force to the Militia for the purpose of military efficiency; the limits on where conscripts could serve hampered military planning; and there were large numbers of American conscripts arriving in Australia to assist in its defence. Curtin argued that: The US had saved Australia, and the Government had had a desperate fight to get aid for Australia. He did not want to live those months again. Now the position was that there was a barrage of criticism in Australia and United States was directed at Australia that it would have Americans defend Darwin, but not Australians fight for the Philippines. Despite rumours at the time, there is no evidence that General Blamey, General MacArthur or the United States government ever recommended any change to the Commonwealth Government but there was vocal criticism of the government's policy in parliament led by Arthur Fadden. On 5 January 1943 the Federal Conference of the ALP passed the following compromise resolution: That, having regard to the paramount necessity of Australia's defence, the Government be authorised to add to the definition of the territories to which the Defence Act extends the following words: ‘and such other territories in the South west Pacific Area as the Governor General proclaims as being territories associated with the defence of Australia’. Efforts by the opposition to amend the introduced bill to parliament to allow the Governor General to alter the zone by proclamation, and by Labor MPs to add a clause requiring a referendum failed.
Заң
Заң милицияның қызмет етуге міндетті аймағын Австралиядан және оның аумақтарынан Оңтүстік-Батыс Тынық мұхит аймағына (SWPZ) дейін кеңейтті. SWPZ экватормен және 110-шы және 159-шы бойлық меридиандарымен шектелген үшбұрыш болатын. Заң соғыс барысында қолданылу үшін қабылданып, Австралия соғыс қимылдарына қатысуын тоқтатқаннан кейін алты ай ішінде күшін жоятын еді.
The Act extended the area in which the Militia were obliged to serve, from Australia and its territories to the South Western Pacific Zone (SWPZ). The SWPZ was a triangle bounded by the equator and the 110th and 159th meridians of longitude. The Act was legislated to have approval for the duration of the war and would lapse within six months of Australia ceasing to be involved in hostilities.
Мұра
Түзетудің жалпы әскери салдары айтарлықтай болған жоқ, себебі милиция бұрыннан-ақ Австралия аумақтарында қызмет ете алатын, ал түзету тек шектеулерді аздап ұзартты. Нәтижесінде, Австралия аумағынан тыс жерде, Голландиялық Батыс Жаңа Гвинеядағы Мераукеде және Британдық Соломон аралдарында тек бірнеше милиционер қызмет етті.
The overall military effect of the amendment was not great, as the Militia could already serve in Australian territories and it only extended the limits slightly. In the event, only a few militiamen served outside Australian territory, at Merauke in Dutch Western New Guinea and in the British Solomon Islands.