Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
ақсүйек отбасы
the noble family
Фабиан Готтлиб Фюрст фон дер Остен Сакен (Фабиа́н Вильге́льмович О́стен Са́кен; – ) – Ресей империясының әскери маршалы, Варшава герцогтығына қарсы әскерді басқарған және кейіннен французға қарсы коалицияның қаланы қысқа мерзімге басып алу кезінде Парижды басқарған.
Fabian Gottlieb Fürst von der Osten Sacken (Фабиа́н Вильге́льмович О́стен Са́кен; – ) was a Baltic German field marshal in the Imperial Russian Army who led the army against the Duchy of Warsaw and later governed Paris during the city's brief occupation by the anti French coalition.
Ерте мансап
Остен Сакен Ревальде, қазіргі Эстонияда, Балтық немістерінің ақсүйек отбасында, барон Вильгельм Фердинанд фон дер Остен Сакеннің (1700-1754) және оның әйелі Хедвиг Элеонора фон Удамның (1712-1778) ұлы ретінде дүниеге келді. Әкесі 1754 жылы қайтыс болғанға дейін граф Буркхард Кристоф фон Мюннихтің капитан-адъютанты болған.
Osten Sacken was born in Reval, in present day Estonia, into the noble family of Baltic Germans, as the son of Baron Wilhelm Ferdinand von der Osten Sacken (1700 1754) and his wife, Hedwig Eleonore von Udam (1712 1778). Prior to his death in 1754, his father was a Captain adjutant of Count Burkhard Christoph von Münnich.
Өмірбаян
Остен Сакеннің әкесі қайтыс болғанда, ол екі жаста еді және балалық шағын жақында қырсынуда өткізді. 1766 жылдың 18 қазанында Капорский мушкетер полкіне подпрапорщик болып қабылданды. 1769 жылы, 1768–1774 жылдардағы орыс-түрік соғысы кезінде, Хотин қамалына және басқа да шайқастарға қатысты. Әскери ерлігі үшін сол жылдың қыркүйек айында прапорщик, ал 1770 жылы екінші лейтенант атағына көтерілді. 1770 жылдан 1773 жылға дейін Александр Суворовтың басшылығындағы Нашебургский мушкетер полкінде қызмет етіп, Бар конфедерациясына қарсы күресті. 1786 жылы подполковник болды және 1789 жылдың 19 шілдесіне дейін қызмет еткен Мәскеу гренадер полкіне тағайындалды. Содан кейін Ростовский мушкетер полкіне тағайындалып, 1787–1792 жылдардағы орыс-түрік соғысында шайқасты. Прут өзеніндегі шайқастардағы және Фокшаниді алғандағы еңбегі үшін 4-дәрежелі Санкт-Владимир орденімен марапатталды. Кейіннен ол Измаилде өзгелерден ерекше көзге түсіп, Суворовтың мақтауына ие болды – оның батырлығы мен сақтығы жауызда толық жеңіске жетуге үлкен үлес қосты. 1792 жылдың 10 тамызында полковник болып тағайындалды және 1793 жылдан бастап Польшадағы Черниговский мушкетер полкінде қызмет етті. Вильнюс маңындағы шайқасқа қатысқаны үшін батырлығы үшін жазуы бар алтын қылышпен марапатталды. 1797 жылдың 28 қыркүйегінде генерал-майор, ал 1799 жылдың 11 шілдесінде генерал-лейтенант шенімен Екатеринослав гренадер полкінің бастығы болды. Екінші Цюрих шайқасынан кейін тұтқынға алынып, 1801 жылға дейін Нансиде қамауда болды. Ресейге оралғаннан кейін Гродно және Владимир облыстарында орналасқан резервтік корпустың басшысы болды.
Osten Sacken was only two when his father died and spent his childhood in near poverty. He entered the Kaporsky Musketry regiment as a sub ensign on 18 October 1766. In 1769, during the Russo Turkish War, 1768–1774, he participated in the blockade of Khotin and in other engagements. For his military valour he was promoted in September of the same year to ensign and in 1770 to second Lieutenant. From 1770 to 1773 he served in the Nasheburgsky Musketry regiment under command of Alexander Suvorov and fought against the Bar Confederation. In 1786 he became a lieutenant colonel and was appointed to the Moskowsky Grenadier regiment, serving there until 19 July 1789. He was then assigned to the Rostovsky Musketry regiment and fought in the Russo Turkish War, 1787–1792. For his contributions during the battles at the Prut River and the taking of Focşani he was awarded the Order of St. Vladimir, 4th class, with ribbon. Later he distinguished himself at Izmail and was praised by Suvorov as one of those most contributed by his courage and discretion to gaining the complete victory over the enemy. On 10 August 1792 he was promoted to colonel and from 1793 served with the Chernigovsky Musketry regiment in Poland. For his participation in an engagement fought near Vilnius he was awarded a golden sword with an inscription for bravery. On 28 September 1797 he became the Chief of the Yekaterinoslav Grenadier regiment with the rank of major general and from 11 July 1799 with the rank of lieutenant general. After the Second Battle of Zürich he was taken prisoner and interred at Nancy until 1801. Upon his return to Russia, he commanded a reserve corps stationed in the Governorates of Grodno and Vladimir.
Наполеон соғыстары
Пультуск пен Эйлау шайқастарындағы әрекеттерінің нәтижесінде Фрайхерр фон Остен Саккен 2-ші дәрежелі Санкт-Владимир орденімен және Пруссияның Қызыл Бүркіт орденімен марапатталды. Біраз уақыттан кейін граф Левин Август фон Беннигсеннің тапсырысымен қудаланды. Соңғысының аділдігі оны отставкаға кете және Санкт-Петербургте бес жыл өткізуге мәжбүр етті. Наполеон Ресейге басып кірген кезде Остен Саккен Волыньде орналасқан резервтік корпусқа жетекшілік етіп, әскери қызметке қайта оралды. Оған империяның оңтүстік шекарасын саксон және австриялық әскерлердің болуы мүмкін шабуылдарынан қорғау міндеті жүктелді. Волковьск маңындағы шайқаста генерал Жан Рейньер басқаратын француз корпусын жеңді. Рейньердің жеңілісінен кейін Остен Саккен шекараны кесіп өтіп, Варшава герцогтығына басып кірді, граф Михаил Милорадовичпен бірігіп Варшаваны жаулады. Кейіннен ол князь Йозеф Понятовскийге қарсы табысты операциялар жүргізді. Польшаны сәтті жаулап алғаны үшін Александр Невский орденімен марапатталды. Наполеон соғыстарының қалған бөлігінде Блюхер басқаратын Силезия армиясының жорықтарына қатысып, Кацбах шайқасында болды. Осы шайқастан кейін ол толық генерал шеніне көтерілді. Лейпциг шайқасындағы батылдығы үшін 2-дәрежелі Георгий орденімен марапатталды. Ол Бриен шайқасында Ресей армиясын басқарды және осы маңызды жеңісі үшін Санкт-Андрей орденімен марапатталды. Бірнеше келесі шайқастарда ол Блюхердің орнына Силезия армиясына қолбасшылық етті. 1814 жылдың 19 наурызында Остен Саккен Париждің генерал-губернаторы болып тағайындалды. Жүз күндік соғыста Майкл Андреас Барклей де Толлидің басшылығында қызмет етті.
As a result of his actions during the battles of Pułtusk and Eylau, Freiherr von Osten Sacken received the Order of St. Vladimir 2nd class and the Prussian Order of the Red Eagle. Shortly thereafter, he was prosecuted on behalf of Count Levin August von Bennigsen. The latter's enmity constrained him to resign and spend five years in Saint Petersburg. When Napoleon invaded Russia, Osten Sacken returned to military service at the head of a reserve corps, based in Volynia. He was given the task of defending the southern borders of the Empire against the possible invasion by Saxon and Austrian armies. In the battle near Volkovysk he defeated a French corps under General Jean Reynier. Following Reynier's defeat, Osten Sacken crossed the border and invaded the Duchy of Warsaw and joining his forces with Count Mikhail Miloradovich, took Warsaw. Later he successfully operated against Prince Józef Poniatowski. His brilliant conquest of Poland won him the Order of Alexander Nevsky. During the remaining part of the Napoleonic Wars he participated in the campaigns of the Silesian Army under command of Blücher and was present at the Battle of Katzbach. After this battle he was promoted Full General of Infantry. For his valour in the Battle of Leipzig he received the Order of St. George of 2nd degree. He led the Russian Army in the Battle of Brienne and for this important victory was awarded the Order of St. Andrew. In several subsequent engagements he commanded the Silesian Army instead of Blücher. On 19 March 1814 Osten Sacken was appointed the governor general of Paris. During the Hundred Days he served under Michael Andreas Barclay de Tolly.
Кейінгі жылдар
Соғыс аяқталғаннан кейін Остен Сакен 3-ші жаяу әскер корпусына Барклей де Толли қайтыс болғанға дейін басшылық етті, содан кейін 1-ші армияның бас қолбасшысы болды. 26 тамызда ол Мемлекеттік кеңеске қабылданды. 1821 жылғы 8 сәуірде оған Империялық Ресейдің графы титулы берілді. Таққа отырғанда император Николай I оны Углицкий жаяу әскер полкінің бастығы етіп тағайындады, кейіннен бұл полк Остен Сакен полкі деп аталды. 1826 жылғы 22 тамызда граф Остен Саккен Ресей империясының фельдмаршалы болды, ал 22 қыркүйекте 1-дәрежелі Әулие Владимир орденімен марапатталды. Қараша көтерілісі басталғанда Остен Сакен Киев, Подолия және Волынь аймақтарының әскери губернаторы болды. Оның шапшаң және тиімді әрекеттері үшін император оған князь (князь) атағын берді. 1835 жылы 1-ші армия таратылды, ал Остен Сакен бас қолбасшы шенімен және император сарайларының бірінде тұру құқығымен әскери қызметтен босатылды. Екі жылдан кейін ол 85 жасында Киевте қайтыс болды.
At the close of the war, Osten Sacken commanded the 3rd infantry corps until the death of Barclay de Tolly, whereupon he succeeded him as the commander in chief of the 1st army. On 26 August he was admitted to the State Council. On 8 April 1821 he was granted a comital title of Imperial Russia. Upon his ascension to the throne, Emperor Nicholas I appointed him a chief of the Uglitsky infantry regiment, later renamed the Regiment of Osten Sacken. On 22 August 1826 Count Osten Sacken was promoted Field Marshal of the Russian Empire and on 22 September he received the Order of St. Vladimir of 1st degree. When the November Uprising erupted, Osten Sacken became the war governor of Kiev, Podolia and Volynia. For his rapid and effective actions, the Emperor bestowed upon him the title of Prince. In 1835 the 1st army was disbanded, while Osten Sacken was dismissed from the military service with the reservation of the rank of commander in chief and with the right of residence at one of the imperial palaces. He died in Kiev two years later at the age of 85.