Пуэрто-Наталес: тарихы, алғашқы тұрғындары (Кавескар, Аоникен), еуропалық иммигранттар мен қаланың 1911 ж. құрылуы. Патагония аймағындағы маңызды қала.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ол Última Esperanza шығанағының бастауында орналасқан және бастапқыда Кавескар немесе Алакалуф және Аонкен немесе Техуелче тайпалары мекендеген. Қала орналасқан аймақты алғаш рет 1557 жылы Магеллан бұғазының батыс жолын іздеген испан саяхатшысы Хуан Ладрильеро бастаған экспедиция зерттеді. Қалаға 19-шы ғасырдың соңында еуропалық иммигранттар қоныс аударды, олардың көп бөлігі немістер, британдықтар (ағылшындар, уэльстер және шотландтар), хорваттар, гректер, италиялықтар және испандар еді. Содан кейін Чили халқы да қоныстанды, олардың көпшілігі Чилоэ архипелагынан келді, барлығы қой шаруашылығымен қызығушылық танытты. Қала 1911 жылдың 31 мамырында Рамон Баррос Луко үкіметі кезінде ресми түрде құрылды. Бүгінде қаланың ең маңызды салаларының бірі туризм, сонымен қатар мал және аквакультура да маңызды рөл атқарады. Пуэрто-Наталесте жел, суық және жұқа топырақ бау-бақша шаруашылығына кедерлес болғанымен, құбақа, шие, клубника, қияр және сәбіз сияқты өнімдер шағын көлемде өсіріледі.
It is located at the opening of Última Esperanza Sound and was originally inhabited by the Kawésqar or Alacaluf people and the Aoniken or Tehuelche people. The first Europeans to visit the area where the city is located were the expeditionaries led by Juan Ladrillero, a Spanish explorer who was looking for the Strait of Magellan's western passage in 1557. The city was settled in the late 19th century by European immigrants, primarily Germans, British, including English, Welsh and Scots, Croats, Greeks, Italians and Spaniards. It was then settled by Chilean people, with a substantial number coming from Chiloé Archipelago, all attracted by the sheep breeding industry. The city was formally founded under the government of Ramón Barros Luco on May 31, 1911. Nowadays, one of its most important industries is tourism although the cattle and aquaculture industries are also significant. While winds, colds and thin soils limit horticulture in Puerto Natales there is still a small scale local produce of zucchini, cherry tomatoes, strawberries, cucumbers and carrots.
Тарих және қазіргі жағдай
Пуэрто-Наталес орналасқан провинцияны 1557 жылы Магеллан бұғазын іздеу кезінде теңізші Хуан Ладриллерос Última Esperanza (Соңғы үміт) деп атаған. Тынық мұхиты мен құрлық арасындағы арналардың лабиринтін зерттеуден кейін, оның «соңғы үміті» осы бұғазды табу еді. Үш ғасырдан соң, 1830 жылы ғана тағы бір маңызды экспедиция Última Esperanza фьордтары мен арналары арқылы өтті: британдық экспедиция, HMS Beagle шлюпімен. Роберт Фицрой, Уильям Скайринг және Джеймс Кирк сияқты экспедиция мүшелерінің кейбірі, сондай-ақ олардың жоғары шенді офицерлері аймақтағы бірнеше жерлердің аттарымен еске алынады. Командир Фицрой HMS Beagle кемесінің екінші сапарында (1831–1836) капитан болды. 1870 жылы Ультима-Эсперанса аймағына қызығушылық қайта оянды. Осы шұғыласыз жерлерге батыл саяхат жасағандардың қатарында Сантьяго Замора, сонымен қатар «Бакеано» Замора да болды. Ол Торрес-дель-Пайне аймағындағы көлдерді ашты, ал көптеген жабайы жылқылар жергілікті тұрғындар арасында багуаль деп аталады. Тағы бірі – ағылшын саяхатшысы және жазушысы Леди Флоренс Дикси, оның құрметіне қаладағы қазіргі Леди Флоренс Дикси қонақ үйі салынды. Дикси «Патагония арқылы» атты кітабында Торрес-дель-Пайнеге (үш граниттік мұнара) жасалған алғашқы туристік экспедицияны баяндайды, ол оны Клеопатраның тігілері деп атады. Пуэрто-Наталес 1911 жылдың мамыр айында қой шаруашылығы үшін порты ретінде құрылды. 20-ғасырдың соңғы жартысында қой шаруашылығы төмендеді және Пуэрто-Наталестен көптеген адамдар Аргентинаның Рио-Турбиодағы көмір шахталарында жұмыс істей бастады. Патагониядағы қой шаруашылығының гүлденген кезінде Наталес ауданында екі ірі «фригорифико» немесе суық қойма салынды, олардың біреуі бүгінге дейін сақталған. Пуэрто-Наталестен солтүстік-батысқа қарай 4 км қашықтықта орналасқан Пуэрто-Бориес зауыты Sociedad Explotadora de Tierra del Fuego компаниясының жобасы болды. Пуэрто-Бориес зауыты 1913 жылы ашылып, 1993 жылға дейін жұмыс істеді. Суық қойма зауыты «Викториялық индустриалды кезеңнен кейінгі» сәулет стилінде салынған және 20-ғасырдың басындағы технологияны көрсететін британдық машиналардың көптеген үлгілерін қамтиды. Суық қойма кешені Пуэрто-Наталес аймағының өнеркәсіптік тарихының бір бөлігі болып табылады. 2010 жылы The Singular Hotels компаниясы кешенді қалпына келтіру жобасын бастады, мақсаты суық қойманы «The Singular Patagonia» деп аталатын сәнді қонақ үйге айналдыру еді. 1919 жылы Federación Obrera de Magallanes ұйымдастырған ереуіл жұмысшылардың қаланы бақылауына алып келді. Бірақ кейіннен үкімет бұл ереуілді басып тастады.
The province where Puerto Natales is located was named Última Esperanza (Last Hope) by the sailor Juan Ladrilleros, who was seeking the Strait of Magellan in the year 1557. It was his "last hope" to find the Strait after exploring the maze of channels between the waters of the Pacific and the mainland. It was not until three centuries later, in 1830, that another major expedition sailed through the fjords and channels of Última Esperanza: the British expedition of the sloop HMS Beagle. Some of the expedition members such as Robert FitzRoy, William Skyring and James Kirke as well as their senior officers are remembered by several place names in the area. Commander Fitzroy was the captain during the Second voyage of HMS Beagle (1831–1836). In 1870, interest in the region of Ultima Esperanza was rekindled. Among the daring travelers who ventured to these desolate lands was Santiago Zamora, also known as 'Baqueano' Zamora. He discovered the lakes of the Torres del Paine area and many wild horses are locally known as baguales. Another was the English traveler and writer Lady Florence Dixie, commemorated in the city's present day Hotel Lady Florence Dixie. Dixie wrote the book Across Patagonia, where she relates the first tourist expedition to Torres del Paine (the three granite spires) which she named as Cleopatra's needles. Puerto Natales was founded in May 1911 as a port for the sheep industry. During the last half of the 20th century the sheep industry declined and many people from Puerto Natales started to work in the coal mines of Río Turbio in Argentina. During the zenith of the sheep industry in Patagonia, two large "frigorificos" or cold storage plants were constructed in the Natales area, of which one has survived. The plant at Puerto Bories, about 4 km NW from Puerto Natales, was a project of the Sociedad Explotadora de Tierra del Fuego. The Puerto Bories site was inaugurated in 1913 and was in production until 1993. The Cold Storage Plant was constructed in "Post Victorian Industrial" architectural style and features of number of British machinery examples which reflect the technology of the beginning of the 20th century. The Cold Storage Plant complex is part of the industrial history of the Puerto Natales area. A restoration project made by The Singular Hotels, was started on the complex in 2010 in order to transform the cold storage plant into a luxury hotel, called The Singular Patagonia. In 1919, a strike by the Federación Obrera de Magallanes resulted in the workers taking control of the town. The strike was later suppressed by the government.
Демография
Чилидің Ұлттық статистика институты жүргізген 2002 жылғы халық санауы бойынша Наталес коммунасының халқы 19 116 адамды құрайды (10 068 ер адам және 9 048 әйел). Олардың 16 978-і (88,8%) қалалық ауданда, ал 2 138-і (11,2%) ауылдық жерлерде тұрады. 1992 және 2002 жылғы халық санаулары арасында халық саны 10,7%-ға (1 841 адам) өсті. Коммуна провинцияның жалпы халқының 96,3%-ын құрайды.
According to the 2002 census carried out by the Chilean National Statistics Institute, the Natales commune has a population of 19,116 inhabitants (10,068 men and 9,048 women). Of these, 16,978 (88.8%) lived in the city’s urban area and 2,138 (11.2%) in rural areas. The population grew by 10.7% (1,841 persons) between the 1992 and 2002 censuses. The commune comprises 96.3% of the provinces’s total population of 19,855.