Кеннет Коутс (1930-2010) – британдық саяхатшы, жазушы, Еуропарламент депутаты. БРПФ төрағасы, «The Spokesman» журналының редакторы болды. Саяси өмірбаяны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық саясаткер және жазушы (1930–2010) британдық саясаткер.
British politician and writer (1930–2010)
the British politician
Кеннет Сидни Коутс (16 қыркүйек 1930 – 27 маусым 2010) – британдық саясаткер және жазушы. Ол Бертран Расселл Бейбітшілік қорының (БРБҚ) төрағасы болды және 1970 жылдың наурыз айында жарық көрген БРБҚ журналының – "The Spokesman" редакторы болды. 1989 жылдан 1998 жылға дейін ол Еуропалық парламентке Еңбек партиясынан депутат ретінде сайланды, бірақ кейіннен одан шығарылды. 1998 жылдан 1999 жылға дейін ол GUE/NGL тобының тәуелсіз депутаты болды.
Kenneth Sidney Coates (16 September 1930 – 27 June 2010) was a British politician and writer. He chaired the Bertrand Russell Peace Foundation (BRPF) and edited The Spokesman, the BRPF magazine launched in March 1970. He was a Labour Party Member of the European Parliament from 1989 to 1998 until his expulsion, and then an independent member of GUE/NGL from 1998 to 1999.
Алғашқы жылдар
Коутс Стаффордширдің Лик қаласында дүниеге келді және Батыс Сассекстің Уортинг қаласында өсті. 1948 жылы әскерге шақырылғанда, Коутс Малайядағы төтенше жағдай кезінде соғысу үшін Ұлыбритания армиясына барудың орнына, көмір шахтасында жұмыс істеуді жөн көрді. Соғыстан кейін ол Ұлыбритания Коммунистік партиясына қосылды, бірақ Иосиф Сталин мен Иосип Броз Тито арасындағы дауға байланысты партиядан шығып кетті, оларды ол қорғады. 1956 жылы Венгрияға Кеңес әскерлерінің кіргенінен кейін Коутс пен Пэт Джордан троцкизмге бет бұрған марксистер тобының орталық тұлғасына айналды. 1958 жылы Төртінші Интернационалдың бесінші дүниежүзілік конгресіне қатысқаннан кейін, оған олар көп сын айтты, Коутс Халықаралық Марксистік Топқа, ал одан бұрын Халықаралық Топқа негіз салуда маңызды рөл атқарды. Коутс Бертран Рассел Бейбітшілік Қоры (BRPF), Жұмысшылар бақылау институты және Еуропалық ядролық қарусыздану қозғалысында да жетекшілік етті. 1983 жылы ол Нотингем-Оңтүстік сайлау округінен кандидат болды, бірақ бірнеше мың дауыспен жеңіліске ұшырады.
Coates was born in Leek, Staffordshire and was brought up in Worthing, West Sussex. When called up for national service in 1948, Coates chose to become a coal miner rather than be conscripted into the British army to fight in the Malayan Emergency. After the war, he joined the Communist Party of Great Britain but left following the breach between Joseph Stalin and Josip Broz Tito, whom he defended. After the 1956 Soviet invasion of Hungary, Coates and Pat Jordan became the focal point of a group of Marxists with a developing interest in Trotskyism. After attending the fifth world congress of the Fourth International in 1958, of which they were very critical, Coates played a central role in founding the International Group, forerunner of the International Marxist Group. Coates also played leading roles in the Bertrand Russell Peace Foundation (BRPF), the Institute for Workers' Control, and European Nuclear Disarmament. He contested Nottingham South in 1983, but lost by several thousand votes.
Еуропалық Парламент
1989-1998 жылдары ол Еуропалық парламенттің Лейбористік партиясының мүшесі болды және бес жыл бойы адам құқықтары жөніндегі кіші комитеттің төрағасы қызметін атқарды. 1998 жылы Коутс Лейбористік партиядан шығарылды, себебі ол Еуропалық Социалистер партиясынан шығып, Еуропалық Парламенттегі Еуропалық Біріккен Сол және Солтүстік Еуропалық Жасыл Сол партиясына қосылды, бұл Лейбористердің оңға қарай бұрылуын сынағаннан кейін болды. Коутс Еуропалық Парламент мүшесі ретінде Михаил Горбачевтің кеңесшісі Вадим Загладинмен Еуропалық Парламент пен Жоғарғы Кеңес арасындағы бірлескен отырыс өткізу туралы идея талқылаған. Коутс Еуропалық Парламентті Горбачевтің «ортақ еуропалық үй» құру туралы шақыруын зерттеуге және оның демократиялық реформаларын қолдаудың практикалық жолы ретінде мұндай бірлескен отырыстың мүмкіндігін қарастыруға көндірді. Кеңес Сыртқы істер министрі Эдуард Шеварднадзе Еуропалық Парламентке сапар шегіп, бірлескен отырысқа қатысуға дайын екенін мәлімдеді. Коутс Мәскеуде Загладинмен кездесті, ол аталған бірлескен арнайы сессияны жүзеге асыру үшін төрт қадамдық бағдарлама ұсынды. Коутс еуропалық азаматтық қоғам институттарын дамытуға бағытталған бірқатар бастамаларды іске қосты, оның ішінде өте табысты зейнеткерлердің Парламенті, сондай-ақ мүгедектер Парламенті және еуропалық деңгейдегі жұмыссыздардың екі конференциясы бар. Ол Еуропада толық жұмыспен қамтуды қамтамасыз ету жөніндегі Делорс бағдарламасын ынталы түрде қолдады және Парламенттің Жұмыспен қамту жөніндегі уақытша комитетінің баяндамашысы болды, ол Еуропалық Парламенттің көпшілік қолдауымен екі маңызды баяндама жариялады. Коутс Тони Топхэммен бірлесіп «Транспорт және жалпы жұмысшылар кәсіби одағының ресми тарихы» кітабының авторы болды, сонымен қатар кедейлік, саяси философия, демократиялық және гуманистік социализм, әлеуметтік және экономикалық мәселелер, бейбітшілік және қарусыздану, сондай-ақ демократия және адам құқықтары туралы көптеген кітаптар жазды. Оның «Николай Бухарин ісі» (Ноттингем: Spokesman, 1978) атты кітабы кейбір сарапшылар тарапынан осы большевик көшбасшысын қайта жандандырудың халықаралық негізі ретінде қарастырылады. Ол сондай-ақ Шығыс Еуропадағы демократиялық солшылдарды қолдауды жалғастырды және Novi Plamen журналының кеңесші кеңесінің мүшесі болды. Коутс 1990-2004 жылдары Ноттингем университетінің Ересектер білімі кафедрасында арнайы профессор болып жұмыс істеді.
From 1989 to 1998 he was a Labour Party member of the European Parliament, and spent five years as President of its Human Rights Subcommittee. In 1998 Coates was expelled from the Labour Party because he left the Party of European Socialists to join the European United Left/Nordic Green Left in the European Parliament, after criticising New Labour's move to the right. It was while a member of the European Parliament that Coates was in contact with Vadim Zagladin, one of Mikhail Gorbachev's advisors, about the idea of a joint meeting between the European Parliament and the Supreme Soviet. Coates persuaded the European Parliament to explore the possibility of such a joint meeting, as a practical way of exploring Gorbachev's call for a ‘common European home’ and supporting his democratic reforms. Eduard Shevardnadze, the Soviet foreign minister, visited the European Parliament, and said he would be willing to be present at a joint meeting. Coates visited Zagladin in Moscow, who offered a four point programme of stages for realisation of the Joint Special Session, as it came to be known. Coates pioneered a number of initiatives to help focus the institutions of European civil society beginning with a very successful Pensioners’ Parliament, and also including a special Parliament of Disabled People, and two Europe wide conferences of unemployed people. He strongly supported the Delors programme for full employment in Europe, and became rapporteur of the Parliament's Temporary Committee on Employment, which carried two major reports with almost unanimous support of the European Parliament. Coates was the co author, with Tony Topham, of the official history of the Transport and General Workers' Union, among numerous other books on poverty, political philosophy, democratic and humanistic socialism, social and economic issues, peace and disarmament as well as on democracy and human rights. His book The Case of Nikolai Bukharin (Nottingham: Spokesman, 1978) is regarded by some to have served as the international basis for the rehabilitation of that Bolshevik leader. He also continued to support the democratic left in Eastern Europe, and was a member of the advisory board of the Novi Plamen magazine. Coates was special professor in the Department of Adult Education at the University of Nottingham (1990–2004).