Кіріспе
Австриялық-американдық психоаналитик Рене Арпад Шпиц (29 қаңтар 1887 жылы Венада дүниеге келген, 14 қыркүйек 1974 жылы Денверде қайтыс болған) – австриялық-американдық психоаналитик. Ол ауруханаға жатқызылған нәрестелерді зерттеуімен танымал, онда анасынан айырылған нәрестелерде маразм мен өлім арасындағы байланысты анықтады. Шпиц эго психологиясы мектебіне де маңызды үлес қосты. Осы мекемелердегі нәрестелердің өмірі "Қайғы: Балалық шақтағы қауіп" (1947) атты қара-ақ деректі фильмінде бейнеленді. Шпицтің тағы бір зерттеуі, қолайлы жағдайлар мен тиісті ұйымдастыру болған жағдайда, баланың оң дамуына қол жеткізілетінін көрсетті. Сондықтан, жетімдер үйіндегі әдістерді мұқият бағалау қажет екенін айтты. Шпиц өзінің зерттеулерін фильмге түсірді. "Балалық шақтағы психогендік аурулар" (1952) фильмі эмоционалдық және аналық қанағаттандырылмаудың балаға байланысқа тигізетін әсерін көрсетеді. Бұл фильм үлкен өзгерістерге әкелді, әсіресе балалар институтарының, үйлер мен ауруханалардың бала күтімі бөлімдерінде, себебі адамдар баланың дамуына нашар күтімнің әсері туралы білім алды.
René Árpád Spitz (January 29, 1887 in Vienna – September 14, 1974 in Denver) was an Austrian American psychoanalyst. He is best known for his analysis of hospitalized infants in which he found links between marasmus and death with unmothered infants. Spitz also made significant contributions to the school of ego psychology. The experiences of the infants in these institutions were captured in a black and white documentary called Grief: A Peril in Infancy (1947). Another study of Spitz's showed that under favorable circumstances and adequate organization, a positive child development can be achieved. He stated that the methods in foundling homes should, therefore, be carefully evaluated. Spitz recorded his research on film. The film Psychogenic Disease in Infancy (1952) shows the effects of emotional and maternal deprivation on attachment. The film was the cause of major change, especially in childcare sections of institutes, homes and hospitals, because people gained knowledge about the impact of deprivation on child development.
Мақалалар
Спитц, Р. А. (1945 ж.). Ауруханалық синдром – ерте балалық шақта психиатриялық жағдайлардың пайда болуын зерттеу. Баланың психоаналитикалық зерттеуі, 1, 53–74. Спитц, Р. А. (1951 ж.). Бала шақтағы психогендік аурулар – этиологиялық жіктемеге талпыныс. Баланың психоаналитикалық зерттеуі, 6, 255–275. Спитц, Р. А. (1964 ж.). Диалогтың бұзылуы: Стимулдардың шамадан тыс жүктелуі, әрекет айналымдары және толықталу градиенті. Америка психоаналитикалық қауымдастығының журналы, 12, 752–774.