Кіріспе

Грецияда парламент сайлауы 1920 жылғы 14 қарашада немесе ескі стиль бойынша 1 қарашада өтті. Бұл сайлау Грецияның қазіргі тарихындағы ең шешуші сайлаулардың бірі болды, ол кейінгі бірнеше жылға ғана емес, сонымен қатар 1922 жылы Кемал Ататүктің реформаланған түрік құрлық әскерлерінің Грецияны жеңуіне, және 20 ғасырдың қалған бөлігінде Грецияның саяси ландшафтына жол ашты. Соңғы сайлаудан бері бес жылға жуық уақыт өткен еді, осы кезеңде Ұлттық айырылысқа байланысты барлық демократиялық процедуралар тоқтатылған. Премьер-министр Элефтериос Венизелос сайлаудың 25 қазанда өтетінін жариялаған болатын. Алайда, әкесі Константин I-нің жер аударылуынан кейін таққа отырған Александр патшаның күтпеген өлімінен кейін сайлау 14 қарашаға шегерілді. Венизелос өзінің Либералдық партиясының жеңісіне Осман империясына қарсы дипломатиялық және әскери жетістіктерінің арқасында көз жеткізді. Бірақ нәтижелер оған апат болды. Оның Либералдық партиясы 50%-дан астам дауыс алғанына қарамастан, Греция Парламентінің 369 орынының тек 118-ін ғана жеңіп алды, ал Біріккен оппозиция – Халық партиясы, Консервативтік партия, Реформа партиясы және басқаларының одағы – 369 орынның 251-ін жеңіп алды. Венизелос өзі үшін бір орынға да ие бола алмады. Сайлау қорытындысынан қатты ұялған және көңілі қалған Венизелос елден Францияға кетіп, Либералдық партиясын Панайотис Дагклистің басшылығына қалдырды.

Сайлау жүйесі

Сайлаулар көп дауысты, қайтарылмайтын дауыс беру жүйесі бойынша өтті, сайлаушылар өз сайлау округіндегі орын санына тең дауысқа ие болды. Сайлау округтері провинциялар негізінде құрылды, халық саны 10 000-нан аз провинциялар бір орыннан тұрды, ал одан көп халыққа ие провинциялар әр 10 000 адамға бір қосымша орын алды.

Нәтижелер

Либералдардың жеңілісіне сайлау жүйесі себеп болды деп есептелді, оппозиция Димитриос Гунарис сияқты беделді көшбасшыға ие болды және сайлауды, әсіресе Ескі Грецияда әлі де танымал болған, қуғынға ұшыраған король Константин I туралы референдумға айналдыруға қол жеткізді. Сонымен қатар, сайлаушылар шамамен он жылға созылған соғыстар мен дау-дамаздан шаршап, Біріккен оппозицияның түріктермен бейбітшілік орнатып, әскерді елге қайтару туралы уәдесіне құмар болды деп саналды.