Ганс Хинкeль: Нацистік шенеунік және SS тобының басшысы

Кіріспе

Нацистік партияның өкілі және СС-тің топ жетекшісі (1901–1960)

Иоганн Генрих "Ханс" Хинкель (22 маусым 1901 – 8 ақпан 1960) – нацистік Германияның журналисі, нацистік партияның өкілі және саясаткері. Ол негізінен Рейх мәдениет палатасында және Рейх пропаганда министрлігінде жұмыс істеді. Ол еврейлерді неміс мәдени өмірінен шеттету саясатын іске асыруға қатысты және Министрліктің кино бөлімін басқарды. Ол сонымен қатар СС-тің топ жетекшісі болды және Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін бірнеше жыл Польшада түрмеде отырды.

Ерте өмір

Гинкель Вормста дүниеге келді, ол шебер қасаптың ұлы еді. Вормстағы Реалшюледе Абитурды алғаннан кейін, 1919 жылдан бастап Бонн университетінде саяси ғылымдар мен философияны оқыды, онда ол ұлтшыл студенттік қауымдастығы Сугамбрия Бонн Бурсченшафтқа қосылды. 1920 жылы ол Оберланд фрейкорпына, ал 1921 жылдың 4 қазанында нацистік партияға (мүшелік нөмірі 4686) қосылды. Партияның ерте мүшесі болғандықтан, ол кейіннен Алтын партия белгісімен марапатталды. Сондай-ақ 1921 жылы ол партияның жартылай әскери ұйымы Sturmabteilung (SA) құрамына кірді. Француз оккупациялық әскерлерімен болған қақтығыстан кейін, ол 1923 жылдың наурыз айында Рейнландтан қуылды және Мюнхенде оқуын жалғастырды, бірақ білімін аяқтамады. 1923 жылдың қарашасында ол Сыра залы төңкерісіне қатысып, тұтқындалудан қашу үшін Төменгі Баварияға қашты. Сәтсіз төңкеріске қатысқандығы үшін ол кейіннен партияның Қан орденімен марапатталды. 1924 жылдың маусымынан 1926 жылдың қарашасына дейін ол Нойеттингтегі Völkische Innwacht газетінің редакторы болды. 1926 жылдың қыркүйегінде Гинкель Кассельдегі Гау Гессе-Нассаудың басқарушы директоры болды. Партияға тыйым салынғаннан кейін, ол 1926 жылдың 20 желтоқсанында партияға ресми түрде қайта қабылданды (мүшелік нөмірі 48945). 1927 жылы ол Берлинде Грегор және Отто Штрассер ағайындармен бірге Kampfverlag баспасын құруға қатысып, онда редактор болып жұмыс істеді. 1930 жылғы Германияның федералды сайлауында ол Рейхстаг депутаты болды және нацистік режим құлағанға дейін қызметін жалғастырды, 3 сайлау округін (Потсдам II, кейін Шығыс Берлин деп аталды) өкілдік етті. Сол жылы ол Гау Берлиннің баспасөз хатшысы болып, Гауляйтер Йозеф Геббельске жұмыс істеді. Ол онда Deutsche Kultur Wacht газетінің редакторы болды және 1930 жылдан 1932 жылға дейін нацистік партияның бас газеті Völkischer Beobachter газетінің Берлин редакциясын басқарды. Ол сонымен қатар нацистік идеолог Альфред Розенберг құрған ұлттық және антисемиттік «Неміс мәдениеті үшін күрес лигасы» ұйымында белсенді болды және оның Ұйымдық жетекшісі (Organisationsleiter) болды. Гинкель 1931 жылы СС-ке (СС нөмірі 9148) қосылды.

Hinkel was born in Worms, the son of a master butcher. After obtaining his Abitur from the Realschule in Worms, he studied political science and philosophy at the University of Bonn from 1919, where he joined the Sugambria Bonn Burschenschaft, a nationalist student association. In 1920 he joined the Freikorps Oberland and, on 4 October 1921, the Nazi Party (membership number 4,686). As an early Party member, he would later be awarded the Golden Party Badge. Also in 1921, he became a member of the Sturmabteilung (SA), the Party's paramilitary organization. After a confrontation with French occupation soldiers, he was expelled from the Rhineland in March 1923 and continued his studies in Munich, but did not complete his degree. In November 1923 he took part in the Beer Hall Putsch and then fled to Lower Bavaria to avoid arrest. As a participant in the failed coup, he would later be decorated with the Party's Blood Order. From June 1924 to November 1926 he was the editor of the Völkische Innwacht in Neuötting. In September 1926, Hinkel became the business manager of Gau Hesse Nassau in Kassel. He formally was re approved for membership in the Party on 20 December 1926 (membership number 48,945), after the ban on it had been lifted. In 1927 he was involved in setting up the Kampfverlag publishing house with the brothers Gregor and Otto Strasser in Berlin and became an editor there. In the 1930 German federal election, he became a deputy of the Reichstag and he would continue to serve until the fall of the Nazi regime, representing electoral constituency 3 (Potsdam II, later renamed Berlin East). That year he also became the press chief for Gau Berlin, working for Gauleiter Joseph Goebbels. There he became editor of the Deutsche Kultur Wacht and, from 1930 to 1932, editor for the Berlin edition of the Völkischer Beobachter, the main Nazi Party newspaper. He was also active in the völkisch and antisemitic Militant League for German Culture, founded by Nazi ideologue Alfred Rosenberg, and would go one to become its Organisationsleiter (Organizational Leader). Hinkel joined the SS in 1931 (SS number 9,148).

Нацистік Германиядағы мансап

1933 жылғы 30 қаңтарда нацистер билікті басып алғаннан кейін Пруссияның президенті Герман Геринг Гинкельді Пруссияның ғылым, мәдениет және халықтық білім беру министрлігінде Штаттскоммиссар (мемлекеттік комиссар) етіп тағайындады. Ол министр Бернхард Русттың басшылығымен еврейлердің неміс мәдени өміріне қатысуын жоюмен айналысты. Көп ұзамай Хинкельге сегіз мың еврей суретшілері, музыканттары, орындаушылары мен жазушыларынан тұратын Jüdischer Kulturbund (Еврей мәдениет федерациясы) бақылауы берілді. Гинкель еврей мәдени өмірін жалпы ұлттың мәдени өмірінен ажыратуға кірісті. Ол Германияның драматургтері мен композиторларының пьесаларын және музыкасын Лигаға орындауға тыйым салды. Бұл "мәдени гетто" Лигаға тек еврейлер үшін ғана еврей шығармаларын шығаруға рұқсат берді, өйткені еврей емес адамдарға бұл қойылымдарға қатысуға рұқсат етілмеді. 1935 жылғы 8 мамырда Гёббельс Гинкельді Рейхтің Мәдениет палатасының және Рейхскултурвальтердің (Рейх Мәдениет Әкімшісі) бизнес-менеджері етіп тағайындады. 1938 жылы ол Министрліктің II бөлімінің бөлім меңгерушісі болды, оны "Еврей бөлімі" деп атады. Осы лауазымдарда ол арийлендіру процесінде еврей немістерін мәдени сектордан шығару үшін жауапты болды. Бұл 1938 жылғы қарашада еврейлерге неміс театрларына, кинотеатрларына, концерттеріне, лекцияларға, көрмелерге және басқа да мәдени шараларға қатысуға тыйым салынды. 1940 жылы Геббельс Берлинді еврейлерден азат етуді жоспарлап, онда әлі де тұрып жатқан 62 мың еврейді депортациялауды көздеді. Хинкель бұл әрекетке қатысып, олар полициямен бірге көшіру жоспарын жасағанын және соғыс аяқталғаннан кейін төрт апта ішінде барлығы депортациялануы мүмкін екенін хабарлады. Гинкельге сондай-ақ Гёббельстің мәдени тұлғаларға арналған арнайы өкілі (Sonderbeauftragter) ретінде осындай адамдарды бақылауға алу жауапкершілігі жүктелді. Осы қызметінде Хинкель танымал театр және кино актері Иоахим Готсхалкқа еврей әйелімен ажырасу үшін қысым жасады. Ол бас тартқан кезде, оған Терезиенштадт геттосына жіберумен, ал оған актерлік мансабын тоқтатумен және Вермахтқа шақырумен қорқытты. Бұл олардың 1941 жылғы 6 қарашада сегіз жасар ұлымен бірге өз-өзіне қол жұмсауына әкелді. Осы уақыт аралығында Хинкельдің мансабы алға жылжуда. 1939 жылы Геринг оны Пруссияның Мемлекеттік кеңесінің мүшесі етіп тағайындады. Пропаганда министрлігінің бюрократиясында ол 1940 жылдың қазан айында Министрлік директоры болып тағайындалды және 1941 жылдың шілдесінде Рейхтің Мәдениет палатасының Министрлік директоры және Бас хатшысы (Generalsekretär) болды. Соғыстың қиындықтары көбейген сайын Геббельс неміс радиосында көбірек ойын-сауық материалдарын жариялап, халықтың көңіл-күйін көтеруге тырысты. 1942 жылдың ақпан айында ол Гинкельге неміс радиосында көркемдік және ойын-сауық бағдарламаларын жүргізуді тапсырды, негізінен жеңіл оркестрлік музыкадан тұрады. 1943 жылғы 20 сәуірде Гинкель СС-те соңғы рет группенфюрер дәрежесіне көтерілді. 1944 жылдың сәуірінде ол Министрліктің кино бөлімін басқарып, Ұлттық кино инспекторы (Reichsfilmintendant) болып тағайындалды. Шілде айында ол сонымен қатар Рейхтің Мәдениет палатасының вице-президенті болды. Жаңа лауазымдарда ол кино индустриясын саясаттастыруды жалғастыру және соғыс уақытындағы фильмдерді соғыс соңғы күндеріне дейін шығаруды жалғастыру міндетімен айналысты. Хинкель сондай-ақ үгіт-насихат сарапшылары, мекемелер мен билік алдында фильмдерді сынақ ретінде көрсетуді ұйымдастырды. Антисемиттік кинопропаганда нацизмнің негізгі мәселелерінің біріне қатысты болғандықтан, бұл сынақ көрсетілімдері бүкіл пропаганда аппаратын жалпы, радикалды бағытқа баулудың жолы болды. Ол сондай-ақ соғыстың соңғы кезеңінде неміс киноиндустриясының жартысынан астамы Вермахта немесе нацистік партияның милициясында солдат ретінде қызмет ету міндетін орындағанын қамтамасыз етуі керек еді.

Following the Nazi seizure of power on 30 January 1933, Prussian Minister President Hermann Göring appointed Hinkel Staatskommissar (State Commissioner) in the Prussian Ministry of Science, Culture and Public Education under Minister Bernhard Rust, where he was charged with eliminating Jewish participation in German cultural life. Hinkel was soon also give oversight of the Jüdischer Kulturbund (Jewish Culture Federation) which was composed of eight thousand Jewish artists, musicians, performers and writers. Hinkel set about separating Jewish cultural life from that of the nation as a whole. He banned the League from performing plays by German playwrights and music by German composers. This "cultural ghettoization" resulted in the League being allowed to produce only Jewish works for Jewish audiences, as non Jews were not allowed to attend these performances. On 8 May 1935, Goebbels appointed Hinkel as business manager of the Reich Chamber of Culture and Reichskulturwalter (Reich Cultural Administrator) in the Reich Ministry of Public Enlightenment and Propaganda and, in 1938, he became the department head of the Ministry's Department II. A., the so called "Jewish Department". In these positions, he continued to be responsible for the displacement of Jewish Germans from the cultural sector, in the process of Aryanization. This culminated in November 1938 when Jews were banned from attending German theaters, cinemas, concerts, lectures, exhibitions and all other cultural events. In 1940, Goebbels was making plans to make Berlin Judenfrei by deporting all 62,000 Jews still living there. Hinkel was involved in this action, reporting that they had already worked out a removal plan with the police and that all could be deported within four weeks of the anticipated end of the war. Hinkel was also given responsibility as Goebbels' Sonderbeauftragter (Special Representative) for cultural personalities, in charge of keeping such individuals under observation. In this capacity, Hinkel was the driving force behind the pressure exerted on the popular theater and film actor Joachim Gottschalk to divorce his Jewish wife. Upon his refusal, she was threatened with being sent to the Theresienstadt Ghetto, and he with the end of his acting career and conscription into the Wehrmacht. This resulted in their joint suicide along with their eight year old son on 6 November 1941. Meanwhile, Hinkel's career continued to advance. In 1939, Göring appointed him a member of the Prussian State Council. In the Propaganda Ministry bureaucracy, he was promoted to Ministerialdirigent in October 1940 and rose to Ministerial Director and Generalsekretär (General Secretary) of the Reich Chamber of Culture in July 1941. As the hardships of the war mounted, Goebbels sought to improve public morale by introducing more entertaining material to German radio broadcasts. In February 1942, he gave Hinkel overall responsibility for artistic and entertainment programming on German radio, to mainly consist of light orchestral music. On 20 April 1943, Hinkel attained his last SS promotion to the rank of SS Gruppenführer. In April 1944, he took charge of the Ministry's film department and was appointed Reichsfilmintendant (National Film Superintendent). In July, he was also made Vice President of the Reich Chamber of Culture. In his new posts he was charged with continuing the politicization of the film industry and keeping up wartime production of films into the last days of the war. Hinkel also organized test screenings of films before propaganda experts, institutions, and authorities. Since antisemitic film propaganda touched on one of Nazism's core issues, these test screenings served as a way to commit the whole propaganda apparatus to a common, radical line. He also had to ensure that during the final phase of the war more than half of the members of the German film industry fulfilled their duty to serve as soldiers in the Wehrmacht or in the Volkssturm, the Nazi Party militia.