Кіріспе

Исламда шапағат түсінігі

Тавассул – араб тіліндегі «уасилат» сөзінен туындаған сөз. Уасила – адамның, мақсаттың немесе ниеттің қамтылуы, қол жеткізілуі немесе іске асырылуы үшін қолданылатын жол. Тавассул сөзінің басқа мәтіндегі мағынасының тағы бір түсіндірмесі: Тавассул – араб сөзі, ол етістік атау – уасиладан шыққан, Ибн Манзурдың (711/1311 жылы қайтыс болған) «Лисан әл-Араб» сөздігінде «патшаның орны, дәрежесі немесе құлшылық ету амалы» деп түсіндірілген. Басқаша айтқанда, бұл патшаға немесе билеушіге жақындықтан туындаған билік позициясын білдіреді. Ал тавассул немесе тавассулан – осы мақсат үшін уасиланы пайдалану. Діни контексте тавассул – Алланың қанағаттануын алу үшін уасиланы қолдану.

Этимология

Тавассул – араб тіліндегі "wasilah" сөздік есімінен туындаған сөз. Ибн Манзурдың (711/1311 ж.ө.) "Лисан әл-Араб" кітабында уасила – "патшаның жанында болу, дәреже, немесе құлшылық ету" деп түсіндірілген. "Уасилә" сөзі Құранда екі рет кездеседі ([5:35], [17:57]). Ол "Құдайға жақындасуға пайдаланатын жол" деп аударылады. Сондықтан, тавассул немесе тавассулан – Құдайға жақындасу үшін уасиләні пайдалану. text=Құдайдан көмек тілегенде рухани жақын адамнан тілеу. Консервативті түсініктер бойынша, тек Мұхаммед ғана адамдар үшін Құдайға шаفاعат ете алады, себебі Ислам діні әрбір мүміннің Құдайға тікелей қатынасы бар екенін үйретеді. Суфизм мен халық арасында әулиелерге немесе қасиетті кісілерге дұға тілеу жиі кездеседі. Кейбір реформалық қозғалыстар шаفاعат сұрауға қарсы тұрады.