Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хюшетт көшесі – Париждегі Рив-Гош жағасындағы ең көне көшелердің бірі. Сен өзенінің жанында, Сен-Мишель алаңынан шығысқа қарай созылып жатыр. Бүгінде бұл Латын кварталының өте қызығбалы көшесі, қаладағы ең көп мейрамханалары осы жерде орналасқан, олардың көп бөлігі грек тағамдарын ұсынады. Көше Сен-Мишель бульвары мен Рю-дю-Петі-Пон көшелерінің арасында жатыр және Париждің Нотр-Дам соборына қарайды. Бұл көше негізінен жаяу жүргіншілерге арналған және туристердің арасында өте танымал. Кейбір нұсқаулықтарда бұл көше "Бактериялар аллеясы" деп аталғанымен, оның түнгі өмірі өте қарқынды, мұнда төрт паб пен бірнеше бар бар. Американдық жазушы Эллиот Пол 1920 және 30-шы жылдары осы көшеде тұрып, "Мен Парижді соңғы рет көрдім" (1942) атты кітабында оны суреттеп берген.
The rue de la Huchette is one of the oldest streets running along the Rive Gauche in Paris, France. Running eastward just below the Seine river from the Place Saint Michel, it is today an animated Latin Quarter artery with one of the highest concentrations of restaurants in the city, Greek specialties predominating. It is situated between Boulevard Saint Michel and Rue du Petit Pont and faces the cathedral of Notre Dame de Paris. This almost exclusively pedestrian street is very popular with tourists. Disdained by some guidebooks as "Bacteria Alley", the street nevertheless has an intense night life with no fewer than four pubs and several bars. The street is celebrated by the American writer Elliot Paul, who lived there in the 1920s and 30s, in The Last Time I Saw Paris (1942).
Тарих
Рю де ла Хушетт 1200 жылы Рю де Лаас ретінде пайда болды, ол сол кезде Clos du Laas деп аталатын қабырғамен қоршалған жүзімдікке іргелес жатқан жол еді. Мүлік 13-шы ғасырдың басында қала құрылысы үшін сатылып, бөлінді, сонан кейінгі ғасырларда көптеген ақсүйектердің үйлері салынды, бірақ 17-шы ғасырдан бастап Рю де ла Хушетт көбінесе мейрамханалары мен ет пісіретін орындарымен белгілі болды. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейінгі кезеңде Рю де ла Хушетт көшесінің тұрғындары Эллиот Полдың "Соңғы рет Парижді көргенімде" кітабында бейнеленген, ал британдық басылымда ол "Тар көше" деп аталған (1942). Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең Полдың "Париждегі көктем" (1950) кітабында сипатталған.
The rue de la Huchette existed as early as 1200 as the rue de Laas, a road running adjacent to a walled vineyard property known then as the clos du Laas. The property was sold and divided for urban development in the early 13th century, grew many noble properties in the centuries following, but from the 17th century the rue de la Huchette was known mostly for its taverns and rotisseries ("meat roasters"). The inhabitants of the rue de la Huchette in the period leading up to the Second World War are portrayed in Elliot Paul's book The Last Time I Saw Paris, called "A Narrow Street" in the British edition (1942). The period after the Second World War is covered in Paul's book Springtime in Paris (1950).
Атаудың шығу тегі
1284 жыл шамасында Нотр-Дам тарауына тиесілі көшедегі үйдің аты – À la Huchette d'Or – бұрынғы rue de Laas атауын ығыстырды. "Хушетт" деген түсініксіз сөз "хучет" деген ежелгі мүйіз дабылының атауынан туындаған болуы мүмкін.
From around 1284 the name of a house on the street belonging to the Notre Dame chapter — À la Huchette d'Or — took the place of the former rue de Laas appellation. The obscure word "huchette" may derive from "hutchet", an old term for a bugle.
Жалғыз сандар
5 Le Caveau de la Huchette, 16 ғасырда салынған ғимарат, бұрын қонақ үй (Эллиот Пол 1920 және 1930 жылдары осында тұрған); 1946 жылдан бері Париждің ең танымал джаз клубтарының бірі. 13 1684 жылдан бастап, ғимараттың бірінші қабатындағы кеңседе фармацевттер медбике немесе медициналық көмек таба немесе жалдай алатын. 17 Ксавье Привас көшесімен қиылысатын ғимараттың бұрышындағы тасқа салынған түпнұсқа өрнек. 21 1650 жылы салынған ғимарат. 23 Théâtre de la Huchette.
5 Le Caveau de la Huchette, a 16th century building, formerly a hotel (where Elliot Paul lived in the 1920s and 1930s); since 1946, one of Paris's most famous jazz clubs. 13 Building whose ground floor was an office where, from 1684, apothicaires (pharmacists), could find or hire a nurse/medical help. 17 Building's corner with the rue Xavier Privas original engraving on the stone. 21 Building dating from 1650. 23 Théâtre de la Huchette.
Тіпті сандар
4 1729 жылы салынған ғимарат, оның қасбетінде бұрынғы "À la Hure d'Or" ("Алтын бас") таңбасы әлі де көрініп тұр. 8 1494 жылы салынған ғимарат. 10 Наполеон Бонапарттың 1794-1795 жылдары болған деген әңгіме бар, бұрынғы "жабдықталған пәтер" үйі. 14 15 ғасырлық ине тігушінің дүкені болған орын. Ғимарат кейінірек салынғанмен, дүкен иесінің кәсібін көрсететін "Y" әрпі мәрмәр овал ішінде, бірінші қабаттың қасбетінде әлі де көрінеді. Сондай-ақ, ғимараттың Rue du Chat qui Pêche көшесімен қиылысатын жеріндегі тасқа көше аты және бұрынғы аудан нөмірі жазылған. 16 18 ғасырда салынған ғимарат.
4 Building dating from 1729; its former sign "À la Hure d'Or" ("of the Golden Head") is still visible on its façade. 8 Building dating from 1494. 10 Former "furnished apartment" house where Napoleon Bonaparte is said to have stayed between 1794 and 1795. 14 Site of a shop of a 15th century needlemaker. Although the building dates from a later time, the "Y" signaling the shopowner's trade is still visible in a marble oval above the ground floor façade. Also visible engraved into the stone at the building's corner with the Rue du Chat qui Pêche is the street's name and former arrondissement number. 16 Building dating from the 18th century.
Басқа көрікті жерлер
Көше грек мейрамханаларының көптігімен танымал. Осы мейрамханалардың қызметкерлері көбінесе есіктерінің алдындағы көшеде арзан тарелкаларды сынып, назар аудару және туристерді ішке шақыру үшін жасайды.
The street is known for its collection of Greek restaurants. The maitre d's of these establishments often shatter cheap plates on the street in front of their doors to attract attention and entice tourists inside.