Самуэль Вульфович Гольдфлам: Польшалық еврей невропатологының өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Сэмюэл Вулфович Голдфлам (15 ақпан 1852 – 26 тамыз 1932) – поляк еврей неврологы, ең белгілісі 1893 жылғы миастения гравис (Эрб-Голдфлам синдромы) талдауымен танымал.

Өмірбаян

Голдфлам өзінің білімін туған қаласы Варшавада алған. 1869 жылы орта мектепті бітіріп, содан кейін Варшава университетінде медицинаны оқыды. 1875 жылы дәрігер мамандығын алып, профессор Вильгельм Дусан Ламблдың (1824-95) басшылығымен Holy Ghost ауруханасында ішкі медицинада жұмыс істеді. Ламбл көп тәлімгер болған жоқ, сондықтан Голдфлам негізінен өзі жұмыс істеді. Ішкі медицина клиникасындағы лауазымы оған зерттеу үшін мол материал ұсынды. Ол кезде Ламбл клиникасында ішкі медицина және неврологиялық ауруларымен азаматтар емделді. 1882 жылы Голдфлам танымал неврологтар Карл Фридрих Отто Вестфальмен (1833-90) және Жан Мартин Шаркомен (1825-93) бірге оқыды, содан кейін Варшаваға оралып, неврологияны ұлы шеберлердің дәстүрімен оқытты. Ламбл клиникасындағы жаңа кезеңнен кейін, Киелі Рух ауруханасында ол өзінің жеке клиникасын Варшавадағы Гранична көшесінде, 10-үй нөмірінде, мұқтаж науқастарға арнап ашты және оны шамамен 40 жыл бойы басқарды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Голдфлам өзінің жақын досы, невролог Эдвард Флатаумен (1869-1932) бірге еврей ауруханасында ерікті болып жұмыс істеді. Соғыс жылдарында ол бірінші болып дұрыс тамақтанбау мен аурулардың арасындағы байланысты байқады және остеоартропатия дисалиментария (1918) деген атпен сүйек және буын ауруын сипаттады. Дегенмен, оның басты қызығушылығы рефлекстердің маңызы, сифилис неврологиясы және көз рефлекстері болды. Голдфлам – өте шебер дәрігер, ол әріптестерінің назарынан тыс қалған аурудың ұсақ белгілерін де анықтап білуге қабілетті болды. Ол науқастармен ғана емес, патолог ретінде де жұмыс істеді. Оның терең байқампаздығы мен жарияланымдары Польшада және шетелде мойындалды. Голдфлам Психикалық аурулар жөніндегі еврей қоғамын құрды, Отвақта психикалық науқастарға арналған «София» клиникасын, сондай-ақ Варшавадағы Берсон мен Бауман балалар ауруханасын ашты. Флатаумен бірге Патология ғылыми институтын және «Варшавское Cзапописьмо Наукове» медициналық журналын құрды. Голдфлам Варшава ғылыми қоғамының толық мүшесі болды. Януш Корчак пен Герсон Левинмен бірге ол көптеген әлеуметтік мәселелерге көмектесті. Неврологиядағы дарынды ғалым Голдфлам сонымен қатар өнерге құмар және Бетховенді жақсы білген адам болды. Ол Артур Рубинштейн сияқты көптеген жас суретшілерге мансап құруға көмектесті. Ол 1932 жылы, Эдвард Флатау мен Йозеф Бабинский сияқты екі тамаша польшалық неврологпен бірдей қайтыс болды.

Goldflam received his education in his native city of Warsaw. He graduated from secondary school in 1869, then studied medicine at Warsaw University. He qualified as a physician in 1875, then worked in internal medicine at Holy Ghost Hospital under Professor Wilhelm Dusan Lambl (1824 95), known for the giardia parasite, Lamblia intestinalis. Lambl was not much of a mentor, so Goldflam worked largely by himself. His position at the internal medicine clinic supplied him with ample research material. At that time, both internal medicine and neurology patients were seen at Lambl’s clinic. In 1882 Goldflam studied with the famous neurologists Karl Friedrich Otto Westphal (1833 90) and Jean Martin Charcot (1825 93), then returned to Warsaw to teach neurology in the manner of the great masters. After a new period in Lambl’s clinic at Holy Ghost Hospital, he established his own clinic at Graniczna Street, no. 10, in Warsaw, for underprivileged patients, which he ran for nearly 40 years. During World War I, Goldflam worked as a volunteer in the Jewish Hospital with his great friend, the neurologist, Edward Flatau (1869 1932). During the war he was one of the first to notice a correspondence between malnourishment and diseases, and he documented a bone and joint disease under the name osteoarthropathia dysalimentaria (1918). His main interest, however, was in the significance of reflexes, the neurological aspects of syphilis, and eye reflexes. Goldflam was a sharp clinician with the ability to recognize small clues of illness which often escaped the attention of his colleagues. He not only worked with patients but was a pathologist. His profound observations and publications were recognized in Poland and abroad. Goldflam established the Jewish Society for Mental Disorders and established the „Sophia” clinic for mental patients in Otwock, as well as the Berson and Bauman Children’s Hospital in Warsaw. Together with Flatau he established the Pathology Scientific Institute and the medical periodical Warszawskie Czasopismo Naukowe. Goldflam was a full member of the Warsaw Scientific Society (Towarzystwo Naukowe Warszawskie). Together with Janusz Korczak and Gerszon Lewin, he helped many social causes. A genius in neurology, Goldflam was also an artist and an expert on Beethoven, and he helped many aspiring artists, including Artur Rubinstein, to establish their careers. He died in 1932, the same year as two other great Polish neurologists, Edward Flatau and Joseph Babiński.