Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Данциг және Польшадағы епископ Эдвард О'Рурке, толық аты Эдуард Александр Ладислав Граф О'Рурке (Edward Aleksander Władysław O'Rourke; 1876 жылдың 26 қазаны, Минск қаласында туған – 1943 жылдың 27 маусымында қайтыс болған) – Ресейде туған Рим католик дін қызметкері, Рига епискобы және Данциг (Гданьск) еркін қаласы епископтығының алғашқы басшысы.
Bishop in Danzig and Poland
Edward O'Rourke, full name Eduard Alexander Ladislaus Graf O'Rourke (Edward Aleksander Władysław O'Rourke; ; October 26, 1876, in Minsk – June 27, 1943) was a Russian born Roman Catholic priest, bishop of Riga and the first head of the bishopric of the Free City of Danzig (Gdańsk).
Ерте өмір
О'Рурк 1876 жылғы 26 қазанда Ресей империясының (қазіргі Беларусь) Минск қаласында, ирланд тегінен шыққан аристократтар отбасында дүниеге келді. Олардың арасындағы ең танымал тұлға – Джозеф Корнелиус О'Рурк. Олар Ресей империясы мен Германияның Киелі Рим империясының императорлық титулдарына ие болды, сонымен қатар 1848 жылы патша тағайындаған ирланд графы атағын сақтау үшін де өтініш білдірді. Оның әкесі – Майкл Граф О'Рурк, анасы – Балтық немісі Анжелика фон Бохвиц. Ол жан-жақты еуропалық білім алып, бірнеше тіл үйренді. 1898 жылы Киров қаласындағы танымал иезуит мектебін бітірген соң, Галиция, Австрия-Мажарстан (қазір Украинадағы) Рига қаласына оқуға кетті. 1903 жылы Рига университетінің сауда және механика факультетін аяқтады. 1903 жылы Швейцарияның Фрайбург қаласына көшіп, Фрайбург университетінің құқық факультетінде оқуын жалғастырды. Келесі жылы О'Рурк Австрия-Мажарстанның Инсбрук университетінің теология факультетіне ауысты. 1908 жылғы 27 қазанда қазіргі Литваның Вильно қаласында дін қызметкері болып тағайындалды. Санкт-Петербургтегі Минск-Могилев Рим католик архиепископтығының семинариясында шіркеу тарихы, неміс және француз тілдерінен дәріс берді. 1912-1915 жылдары Санкт-Петербургтегі көпұлтты Санкт-Станислав қауымының пастыры болды. Ресейдегі ақпан революциясынан кейін шіркеу Минск епархиясын қайта құру туралы шешім қабылдады; О'Рурк оның әкімшісі және Ресейдегі католик шіркеуінің уақытша басшысы болып тағайындалды. Ол алғаш рет Балтық елдеріне апостолдық визитор, кейіннен Папа Пий XI болған Ахилл Раттимен кездесті. 1918 жылы Латвияның тәуелсіздігіне байланысты Рига епархиясы құрылды. О'Рурк 1918 жылғы 29 қыркүйекте Ратти ұсынғаннан кейін Рига епископы болып тағайындалды. Ол Балтық мемлекеттеріне апостолдық делегат болып тағайындалды. 1921 жылғы қарашада Данциг және Шығыс Пруссиядағы орыс бежендері үшін, ал 1928 жылы Германиядағы католик ресейліктері үшін Папаның делегаты болып тағайындалды. 1935 жылғы 10-12 желтоқсанда синод өткізді, бірақ нацистік көпшілік сенаттың қысымы салдарынан төрт поляк шіркеу қызметкерін тағайындауға тырысқаннан кейін Данциг епископы лауазымынан кетіп қалды. Римге барғаннан кейін О'Рурк Познань епархиясына қайта оралуға тырысты, бірақ немістер оның визалық өтінімін қабылдамады. О'Рурк 1943 жылғы 27 маусымда Римде қайтыс болды. Оның орнын Данциг (кейін Гданьск) епископы ретінде Карл Мария Сплетт басты. 1972 жылы О'Рурктің күлі Кампо-Веранодан бұрынғы епископтық орнына, қазіргі Польшаға көшірілді; олар Олива соборының криптіне жерленді.
O'Rourke was born October 26, 1876, in Basin, Minsk, Russian Empire (modern Belarus), to an aristocratic family of Irish ancestry, many of them high officers in the Russian military. The most prominent was Joseph Cornelius O'Rourke. They held imperial titles of the Russian Empire and of the German Holy Roman Empire, but also had petitioned to retain the Irish count title as well, which was granted by the Tsar in 1848. His father was Michael Graf O'Rourke and his mother Baltic German Angelika von Bochwitz. He received a broad European education and learnt a number of languages. After graduating in 1898 from the famous Jesuit School in Chyrów, then in Galicia, Austria Hungary, now in Ukraine, he went to Riga, Latvia to study. In 1903 he graduated from the Trade and Mechanics Faculty of the University of Riga. In 1903 he moved to Freiburg, Switzerland, where he continued his studies at the University of Fribourg, faculty of law. The following year O'Rourke moved to the theological faculty at the University of Innsbruck in Austria Hungary. On October 27, 1908, he was ordained priest in Wilno, now in Lithuania. He became a professor of ecclesiastical history, German and French at the Seminary of the Roman Catholic Archdiocese of Minsk Mohilev in Saint Petersburg. Between 1912 and 1915, he was parish priest of the multilingual congregation of St. Stanislaus in St. Petersburg. After the February Revolution in Russia, the church decided to re establish the diocese of Minsk; O'Rourke was appointed as its administrator and the interim head of the Catholic Church in Russia. He met Achille Ratti for the first time, the Apostolic Visitor for the Baltic Countries and later Pope Pius XI. Due to the proposed independence of Latvia, in 1918 the diocese of Riga was established. O'Rourke was appointed bishop of Riga on the recommendation of Ratti on 29 September 1918. He was appointed Apostolic Delegate for the Baltic States. In November 1921 he was also appointed the Pontifical Delegate for Russian refugees in Danzig and East Prussia, and in 1928 for Catholic Russians in Germany. He hosted a synod from 10 to 12 December 1935, but growing pressure from the Nazi majority senate made him resign as bishop of Danzig after he had tried to appoint four additional Polish parish priests. After going to Rome, O'Rourke tried to return to his Diocese in Poznań, but his visa application was rejected by the Germans. O'Rourke died in Rome on June 27, 1943. His successor as Bishop of Danzig (and later Gdańsk) was Carl Maria Splett. In 1972 O'Rourke's ashes were moved from Campo Verano to his former bishopric, now in Poland; they were buried in a crypt in the Oliwa Cathedral.