Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Осман ханшайымы (1914–2006)
Ottoman princess (1914–2006)
Хатиче Хайрие Айше Дюрршехвар Сұлтан («қадірлі ханым», «нығметті», «әйел заты» және «патшаға лайық маржан»), күйеуге шыққаннан кейін Дюру Шехвар Дюрдана Бегум Сахиба, Берар ханшайымы; (26 қаңтар 1914 – 7 ақпан 2006) – Осман ханшайымы, соңғы халифа Абдулмеджид II-нің жалғыз қызы, ол Осман Императорлық тағының және Осман Халифатының соңғы халифасының соңғы мұрагері болды.
Hatice Hayriye Ayşe Dürrüşehvar Sultan (, "respectfull lady", "blessed", "womanly" and "kingworthy pearl"), after marriage Durru Shehvar Durdana Begum Sahiba, Princess of Berar; (26 January 1914 – 7 February 2006) was an Ottoman princess, the only daughter of the last caliph Abdulmejid II, who was the last heir apparent to the Ottoman Imperial throne and the last Caliph of the Ottoman Caliphate.
Ерте өмір
Дүрришехвар Сұлтан 1914 жылдың 26 қаңтарында Осман халифатының соңғы кезеңіне қадам басқан кезде, Ысқұдардағы Чамлыка сарайында дүниеге келді. Оның әкесі – болашақ халифа Абдулмеджид II, Сұлтан Абдулазиз бен Хайранидил Кадынның ұлы. Анасы – Мехисти Ханым, Хачимаф Акалсба мен Сафие Ханымның қызы. Оның әкесінен туған жартылай інісі – Шахзада Омер Фарук.
Dürrüşehvar Sultan was born on 26 January 1914 at the Çamlıca Palace in Üsküdar, then part of İstanbul, when the Ottoman Caliphate was passing through its last phase. Her father was the future Caliph Abdulmejid II, son of Sultan Abdulaziz and Hayranidil Kadın. Her mother was Mehisti Hanım, daughter of Hacımaf Akalsba and Safiye Hanım. She had a half brother, Şehzade Ömer Faruk, from her father's first consort.
Неке
Жасөспірім кезінде Дүррүшехвардың сұлулығы, құлаған әулетке қарамастан, көптеген күйеу болуға ниет білдірушілерді тартты. Персия шахы мен Мысыр патшасы Фуад I оны өз мұрагерлері Мұхаммед Реза Пахлави мен Фарукқа, сондай-ақ Низам Мир Осман Әли ханның үлкен ұлы және мұрагері, принц Азам Жахқа (1907–1970) әйел ретінде алуға тырысты. 1930 жылы Сұлтан Абдул Хамид II мен Салиха Нажие Ханымның ұлы, шаһзада Мехмед Абид те оның қолын сұрады. Бірақ әкесі Дүррүшехвардың жасы кішкентай болғандықтан бас тартты, бірақ шындығында Абдулмеджид оны Низамның үлкен ұлына үйлендіруге қаулы еткен еді. 1931 жылы әкесі оның үйленуін Мир Осман Әли ханның (7-ші Низам, Хайдарабад Деканның үлкен ұлы және мұрагері Азам Жах) ұлымен ұйымдастырды. Дегенмен, Низам үшін оған елу мың фунт маһр талап етілді, ол тым көп саналды. Шәукат Әли араласуымен, Низамның кіші ұлы Моаззам Жахқа сол маһр үшін Махпейкер Ханымсұлтанның қолын беруді ұсынды. Низам келісіп, екі ұлын Францияға үйлену үшін жіберді. Бірақ Францияға келген соң, шаһзада Осман Фуад, оның әйелі Кериме Ханым және жартылай қарындасы Әдиле Сұлтан Моаззамның Әдиленің қызы Нилүфер Ханымсұлтанмен кездесуін ұйымдастырды. Нилүфердің сұлулығы соншалықты еді, Моаззам оған бірден ғашық болды және Махпейкермен келісімін бұзып, оған үйленуге шешім қабылдады. Сапар барысында оларға сари киюдің және Низамның алдындағы қалыпты әдеп-ғұрыптар туралы үйретті. Бомбейге қонғаннан кейін Низамның жеке пойзына отырды. Хайдарабадқа жеткен соң 1932 жылдың 4 қаңтарында Чоумахалла сарайында той берілді. Содан кейін олар өз үйлеріне орналасты. Дүррүшехвар мен Азам Жах Хайдарабадтың Белла Вистасында қоныстанды. Ол Низамнан Дурдана Бегум атағын алды және Берар ханшайымы титулын иеленді. Ол Азам Жахтан сәл биік болды, ал Низам мұны қызық әзіл деп ойлады. Ол кештерде олардың бойларының айырмашылығын жиі айтып отыратын. Ол күйеуінің көптеген қарындастары бар екенін білгенімен, өзін сәнді ұстады. Алайда, екеуінің арасындағы келіспеушіліктер шамамен 1954 жылы олардың некесінің ажырасуына әкелді. Ол Хайдарабадтың Якутпура, Баг е Джахан Арасында қыздарға арналған кіші колледж ашты. 1936 жылдың 4 қарашасында ол Хайдарабадтың Бегумпет әуежайының бірінші терминалының іргетасын салды. 1937 жылдың 23 маусымында ол күйеуімен бірге Кенсингтондағы жаңа мешіттің іргетасын салуға барды және Бопалдың Ранелаг ашық поло кубогын жеңгенін көру үшін Ранелагқа барды. Битон оны 1944 жылы Үндістандағы сарайында, ал 1965 жылы Францияда суретке түсірді.
As a teenager, Dürrüşehvar's beauty attracted many suitors, despite belonging to a fallen dynasty. She was sought by the Shah of Persia and King Fuad I of Egypt as a bride for their respective heirs, Mohammed Reza Pahlavi and Farouk, and by Prince Azam Jah (1907–1970), the eldest son and heir of Nizam Mir Osman Ali Khan. In 1930, Şehzade Mehmed Abid, son of Sultan Abdul Hamid II and Saliha Naciye Hanım also asked her hand in marriage. However, her father refused, on the grounds of Dürrüşehvar being under age, but in reality Abdülmecid had already decided to marry her off to the eldest son of the Nizam. In 1931, her father arranged her marriage to Azam Jah, elder son and heir to Mir Osman Ali Khan (7th Nizam of Hyderabad Deccan). However, fifty thousand pounds in mahr was demanded for her, which the Nizam considered too much. Upon the intervention of Shaukat Ali, he proposed to offer, for the same mahr, the hand of Mahpeyker Hanımsultan to the Nizam's younger son Moazzam Jah. The Nizam readily agreed and sent his two sons to France to be married. However, when they arrived in France, Şehzade Osman Fuad, his wife Kerime Hanim and his half sister Adile Sultan arranged for Moazzam to meet Nilüfer Hanımsultan, Adile's daughter. Nilüfer was so beautiful that Moazzam fell in love with her at first sight, and immediately decided to break off his engagement to Mahpeyker to marry her instead. On the way, they were taught how to wear sarees, and the expected etiquette in the presence of the Nizam. After their landing in Bombay, they boarded the private train of the Nizam. After they reached Hyderabad, a banquet was held at the Chowmahalla Palace on 4 January 1932. They then settled down in their respective homes. Dürrüşehvar and Azam Jah settled down in Bella Vista, Hyderabad. She received the title of Durdana Begum from the Nizam, held the title of Her Highness The Princess of Berar. She was taller than Azam Jah, and the Nizam thought that was a great joke. He regularly used to point out the difference in their height at parties. She knew of her husband's numerous concubines but carried herself regally. However, the differences between the two of them eventually led to their marriage falling apart around 1954, She established a junior college for girls in her name in Yakutpura, Bagh e jahan Ara, Hyderabad, On 4 November 1936, she laid the foundation stone of Hyderabad's Begumpet airport's first terminal, On 23 June 1937, she accompanied her husband during the visit to lay the foundation stone of a new mosque in Kensington and was at Ranelagh to see Bhopal win the Ranelagh Open Polo Cup. Beaton photographed her in her palace in India in 1944, and then in 1965 in France.
Кейінгі өмір және өлім
Ол ұлдары Мұқарам Жах пен Мүффақ Жахтың Еуропада ең жақсы батыс білімін алуын қамтамасыз етті және өзі қалағандай, түрік қыздарына үйлендірді. Мұқарам Итон колледжінде оқыды. Бірнеше жыл өткен соң, әкесінің ұсынысымен Хайдарабад тағының мұрагері деп жарияланды және премьер-министр Джавахарлал Нерудің жеке көмекшісі қызметін атқарды. 1983 жылы ол Хайдарабадта Дурру Шехвар балалар және жалпы ауруханасын ұлы Мұқарам Жахтың демеушілігімен ашты. 1990 жылы ол, ұлы Мүффақ Жах және оның әйелі Эсин Лондондағы Үндістан мен Пәкістанның жоғарғы комиссарларымен бірге Хайдарабадтың құрылғандығының 400 жылдығына арналған Дурбан кешкі асына қатысты. Ол Хайдарабадқа соңғы рет 2004 жылы барды. Республика жарияланғаннан кейін Түркия үкіметінің оның отбасы мүшелеріне деген қатынасына наразы болды. Осман империясы мен патшалық отбасының мүшесі болғанына қарамастан, ол Түркияда жерленуден бас тартты, себебі 1944 жылы Түркия үкіметі әкесін Стамбулда жерлеуге рұқсат бермегеніне ренжіді. Оның қазасы туралы "Телеграф" газеті былай деп жазды: "Бірде ол Оксфордширде досымен түскі ас ішіп отырғанда, онда принцесса Маргарет та қонақ болды. Ауа райы нашар болғандықтан, екі ханшайымға да Ливанның балқарағайларын отырғызу ұсынылды. Принцесса Маргарет ақырында, теріс пікірмен келісіп, осы шараны орындады, ал Берар ханшайымы әдеттегідей тынышқандықпен және қадір-қасиетпен өзінің міндетін атқарды. Бүгін принцесса Маргарет отырғызған ағаш қиналса, Берар ханшайымының ағашы гүлденіп өсіп жатыр".
She ensured her sons, Prince Mukarram Jah and Prince Muffakam Jah, received the best possible western education in Europe and married Turkish brides, as she desired. Mukarram studied in Eton. Years later, he was declared heir to Hyderabad throne, at the suggestion of his grandfather, and served as honorary aide de camp to Prime Minister Jawaharlal Nehru. In 1983, she sponsored the Durru Shehvar Children's & General Hospital in Hyderabad under the patronage of her son Mukarram Jah. In 1990, she, her son Mufakkham Jah and his wife Esin attended the Durban Dinner, along with the Indian and Pakistani High Commissioners in London to commemorate the 400th year of the foundation of Hyderabad. She visited Hyderabad lastly in 2004, She was upset about Turkish Government's attitude against her family members after declaration of the republic. Despite being a member of Ottoman imperial and royal family, she refused to be buried in Turkey, since she was upset that the Turkish Government refused her father's burial in Istanbul in 1944. At her death, the Telegraph wrote: "There was an occasion when she was lunching with a friend in Oxfordshire, at which Princess Margaret was also a guest. The weather was inclement, and both Princesses were invited to plant cedars of Lebanon. Princess Margaret eventually did so reluctantly while the Princess of Berar performed her duty with her customary quiet dignity. Today Princess Margaret’s tree struggles, while the Princess of Berar’s thrives".
Мұра
Ол «тыныштықтың күшін» үйреткені және Хайдарабадта бірнеше босандыру орталықтарын, мектептерді, колледждерді, емханаларды және аурухананы ашқаны үшін есте қалады.
She is remembered for teaching the 'power of silence', and establishing several maternity units, schools, colleges, dispensaries and the hospital in Hyderabad.