Кіріспе
Φ6 (Фи 6) – Cystoviridae вирусы тұқымдасының ең жақсы зерттелген бактериофагы. Ол Pseudomonas бактерияларын жұқтырады (әдетте өсімдік патогенді P. syringae). Оның үш бөліктен тұратын, сегменттелген, қос тізлімді РНК геномы бар, жалпы ұзындығы шамамен 13,5 кб. Φ6 және оның туыстарының нуклеокапсидінің сыртында липид мембранасы бар, бактериофагтар арасында бұл сирек кездесетін қасиет. Бұл литикалық фаг, бірақ кейбір жағдайларда лизис кешігуі байқалады, мұны "тасымалдаушы жағдай" деп сипаттауға болады.
Φ6 (Phi 6) is the best studied bacteriophage of the virus family Cystoviridae. It infects Pseudomonas bacteria (typically plant pathogenic P. syringae). It has a three part, segmented, double stranded RNA genome, totalling ~13.5 kb in length. Φ6 and its relatives have a lipid membrane around their nucleocapsid, a rare trait among bacteriophages. It is a lytic phage, though under certain circumstances has been observed to display a delay in lysis which may be described as a "carrier state".
Белсенділер
Φ6 геномы 12 ақуызды кодтайды. P1 – полимераза кешенінің қаңқасын құруға жауапты негізгі капсидтік ақуыз. P1 құрайтын қабықтың ішінде P2 вирустық репликаза және транскриптаза ақуыздары орналасқан. Φ6 вирионының рецепторларына байланысатын тікенектерді P3 ақуызы құрастырады. P4 – геномды қаптау және транскрипция үшін қажетті нуклеозидтік трифосфатаза. P5 – литикалық фермент. P3 тікенек ақуызы P6-дағы фюзогенді қаптама ақуызына бекітіледі. P7 – қосалқы капсидтік ақуыз, P8 – нуклеокапсидтік бет қабығын құруға жауапты, ал P9 – негізгі қаптама ақуызы. P12 – қаптама құрамының бөлігі болып табылатын құрылымдық емес морфогенді ақуыз. P10 және P13 вирустық қаптамамен байланысты гендерді кодтайтын ақуыздар, ал P14 – құрылымдық емес ақуыз.
Зерттеу
Φ6 сегменттелген РНК вирустары геномдарын қалай жинақтайтынын түсіну үшін модель ретінде зерттелді, оның құрылымын липидтерді қамтитын бактериофагтармен айналысатын ғалымдар зерттеді, сондай-ақ Мюллердің рачеті сияқты эволюциялық теорияларды тексеру үшін модельдік организм ретінде пайдаланылды. Φ6 фагы қосымша фагтардың эксперименттік эволюциясын зерттеуде кеңінен қолданылды.