1944 жылғы Француздық Экваториальдық Африкадағы Бос Франция конференциясы
Brazzaville Conference
Бразавиль конференциясы (1944) – Француз Африкасында өткен, еркін Франция басшыларының кездесуі. Тәуелсіздік, реформалар мен жаңа келісімдер талқыланды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1944 жылы Француз Экваторлық Африкасындағы Еркін Франция кездесуі.
1944 Free France meeting in French Equatorial Africa
Браззавиль конференциясы – Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 1944 жылдың қаңтарында Француз Экваторлық Африкасының астанасы Браззавильде өткен, көрнекті Еркін Франция басшыларының кездесуі. Франция нацистік Германияға бағынғаннан кейін, Виши Франциясының үкіметі колонияларды бақылап тұрды. Бірақ, олар біртіндеп бөлініп, Шарль де Голль басқарған Еркін Франция қозғалысына адалдығын ауыстырды. 1944 жылдың қаңтарында Еркін Франция саясаткерлері және француздық Африка колонияларының жоғары лауазымды шенеуніктері қазіргі Конго Республикасының Браззавиль қаласында бас қосты. Конференция саяси, әлеуметтік және экономикалық реформалар ұсынды және Браззавиль декларациясы деп аталған келісімге әкелді. Де Голль Францияның өмір сүруі колониялардың қолдауына байланысты екеніне сенді және көптеген ұсыныстар жасады. Олардың ішінде мәжбүрлі еңбектің тоқтатылуы, тек жергілікті халықтарға ғана емес, сондай-ақ ақтарға да қатысты ерекше заңдық шектеулердің жойылуы, сайланған аймақтық жиналыстардың құрылуы, Париждегі жаңа «Француз федерациясында» өкілдік құқығы және ақыр соңында қара африкалықтардың Франция Ұлттық Ассамблеясына қатысу мүмкіндігі болды. Дегенмен, тәуелсіздік болашақтағы мүмкіндік ретінде нақты түрде қабылданбады.
The Brazzaville Conference was a meeting of prominent Free French leaders held in January 1944 in Brazzaville, the capital of French Equatorial Africa, during World War II. After the Fall of France to Nazi Germany, the collaborationist Vichy France regime controlled the colonies. One by one, however, they peeled off and switched their allegiance to the Free France, a movement led by Charles de Gaulle. In January 1944, Free French politicians and high ranking colonial officials from the French African colonies met in Brazzaville, now in the Republic of the Congo. The conference recommended political, social and economic reforms and led to an agreement called the Brazzaville Declaration. De Gaulle believed that the survival of France depended on support from the colonies, and he made numerous concessions. They included the end of forced labour, the end of special legal restrictions that applied to indigenous peoples but not to whites, the establishment of elected territorial assemblies, representation in Paris in a new "French Federation" and the eventual entry of black Africans in the French National Assembly. However, independence was explicitly rejected as a future possibility.
Контекст
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде француз отаршылдық империясы Францияны азат етуде маңызды рөл атқарды, біртіндеп Бос Франциямен бірігіп. Тунистік науқан аяқталғаннан кейін, Виши үкіметіне адал болған Француз Индокитайын қоспағанда, бүкіл отарлық империя одақтастар тарапына қайта бірікті. Бұл Француз Ұлттық Азаттық Комитетінің колониялардың болашағы туралы сұрақтар тудыруына себеп болды. Соғыс жергілікті халыққа көптеген қиындықтар әкелді және француз Солтүстік Африкасында, әсіресе Алжир мен Тунисте, ұлтшылдық талпыныстардың және қауымдастықтар арасындағы шиеленістердің күшеюіне әкеп соқты. Бұған қоса, АҚШ, колониализмге қарсы болғандықтан, француздарға көмек көрсетті. Мадагаскар аралын басып алғаннан кейін Ұлыбританияның бір айлық оккупациясы француз билігін әлсіретті. Француз Ұлттық Азаттық Комитетінің колониялар жөніндегі комиссары Рене Плевен француз империясының болашағына қатысты халықаралық арбитражға жол бермеуді қалап, осы мақсатта Француз Экваторлық Африкасында Браззавиль конференциясын ұйымдастырды.
During World War II, the French colonial empire played an essential role in the Liberation of France by gradually aligning with Free France. After the end of the Tunisia campaign, the entire colonial empire reunited toward the Allies with the exception of French Indochina, which remained loyal to the Vichy government. That made the French Committee of National Liberation begin questioning the future of the colonies. The war created many difficulties for local people and saw the growth of nationalist aspirations and tensions between communities in French North Africa, particularly in Algeria and Tunisia. In addition, the French were being aided by the United States which opposed colonialism. In Madagascar, the month of occupation by the United Kingdom after the invasion of the island had weakened French authority. René Pleven, Commissioner for the Colonies in the French Committee of National Liberation, wanted to avoid international arbitration of the future of the French Empire and in that regard organized the Brazzaville Conference in French Equatorial Africa.
Конференция
Браззавиль конференциясы 1944 жылдың ақпан айының басында Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Француздық Экваторлық Африканың астанасы Браззавильде өтті. Бастапқыда Француз Ұлттық азаттық комитеті барлық бос аймақтардың губернаторларын шақыруды жоспарлаған, бірақ соғыс салдарынан Комитет Африкадағы француз аймақтарының әкімшілік өкілдерін шақыруға мәжбүр болды, олар бұрыннан де Голль мен Рене Плевеннің жағына қосылған еді. 21 губернаторға, Уақытша кеңесші ассамблеяның тоғыз мүшесіне және Алжир, Тунис және Мароккодан алты бақылаушыға шақырулар жіберілді. Де Голль конференцияны Филипп Петанның авторитарлық Виши Франция режимі жылдарынан кейін Франция үшін жаңа негіздер қалау ниетін білдіріп ашты. Француз колонияларына қатысты көзқарас та көбірек ашық болды. Де Голль Франция мен Француз Африкасы арасындағы қарым-қатынасты жаңартқысы келді.
The Brazzaville Conference was held in early February 1944 in Brazzaville, the capital of French Equatorial Africa, during World War II. Initially, the French Committee of National Liberation wanted to include all the governors from all free territories, but difficulties from the war made the Committee include administrative représentants from French territories in Africa, which had already joined de Gaulle and René Pleven. Invitations were sent to 21 governors; nine members of the Provisional Consultative Assembly and six observers from Algeria, Tunisia and Morocco. De Gaulle opened the Conference by saying that he wanted to build new foundations for France after years under the domination of Philippe Pétain's authoritarian Vichy France regime. There was also a seemingly more open tone towards the French colonies. De Gaulle wanted to renew the relationship between France and French Africa.
Әсері
Браззавиль конференциясы Франция мен оның отаршылдық империясы үшін маңызды бетбұрыс саналады. Көптеген тарихшылар оны деколонизацияға жасалған алғашқы, бірақ тұрақсыз қадам деп қарастырады.
The Brazzaville Conference is still regarded as a turning point for France and its colonial empire. Many historians view it as the first step towards decolonization, albeit a precarious one.