Америкадағы құпия жол: Сайрус Гейтс шаруашылығының тарихы

Кіріспе

Нью-Йорктегі тарихи үй. Сайрус Гейтс шаруашылығы Нью-Йорк штатының Мэн округінде орналасқан. Сайрус Гейтс – Нью-Йорк штатының картографы және карта жасаушы, сондай-ақ аболиционист болған. Сайрус Гейтстің шөбересі Луиза Гейтс Гунсалус 1848 жылдан бастап АҚШ-та құлдық тоқтаған 1865 жылға дейін Сайрус Гейтс шаруашылығының «Жер асты жолының» бекеті немесе тоқтау орны болғанын айтты (Вудвард, 1973). Оның иелері Сайрус және Арабелла Гейтс – белсенді және қоғамдық өмірде маңызды рөл атқарған аболиционистер болды. Тарихшы Ширли Л. Вудвордтың сөзіне сүйенсек, сол жылдары қашқан құлдар Гейтс бекеті арқылы өтіп кеткен. Бір қашқан құл, 16 жасар Маргарет "Мардж" Крузер Гейтс отбасымен жақсы қарым-қатынаста болғандықтан, олардың үйінде тұрып қалуды шешті. Мардж өмірінің соңына дейін Гейтс отбасымен бірге болды және үйдің жанындағы зиратқа жерленді (Вудвард, 1973, 52–53 бб.). Маргареттің Томас "Олд Бэй Том" Крокердің әйелі екені де белгілі. Крокер мырза – Нью-Йорк штатының Бингемтон қаласының әкімі болып сайланған алғашқы афроамерикалық, алайда бұл 1872 жылғы сайлауда күшін жойған наразылық дауысы болды (Смит, 2014).

Шаруашылықтың рөлі

Станция иелену немесе Жер асты теміржолында (UGRR) кондуктор болу, әрине, заңсыз әрекет болды, бірақ көптеген адамдар оны әдепсіздік деп санамады. Осыған байланысты, Жер асты теміржолына қатысу өте құпия болды; станциялардағы келу-кету туралы жазбалар көбінесе, тіпті сақталмайтын. Заңсыз әрекеттерді тіркеу ақылға сыймас еді, әсіресе Солтүстік демократтарының күшті болған Нью-Йоркте. Шындығында, Сайрус өзінің інісі Уильям Гейтс – жақтас «мыс басты» болған және Сайруспен «заң бұзу» туралы дауласып, отбасылық үйден шығып кеткен. Осы себепті, осы кең желідегі станциялар тарихының көп бөлігі ауызша тарихта жеткізілгенін түсіну оңай. Сайрус Гейтс шаруашылығының ауызша тарихында басты үй Азамат соғысына дейін және кейін Жер асты теміржолының станциясы ретінде пайдаланылғандығы, ал Сайрус пен Арабелла Гейтс станцияның қабылдаушылары немесе кондукторлары болғандығы айтылады. Сайрус Гейтстің шөбересі Луиза Гейтс Гунсалус (1894-1982) былай деді: «Мен Мэн қалашығында құлдарды тасымалдау және күту үшін тек бір маршрутты білемін. Бұл маршрут, менің білуімше, алғашқы байланыс орны Нью-Йорктің Вестал қаласындағы бір үйде болды. Келесі станция, немесе аялдама – Юнион-центрден оңтүстікке қарай 26-шы бағдардағы Люс үйі, содан кейін – Рассел Гейтс үйі. Келесі және соңғы белгілі нүкте – Ньюарк аңғарындағы Бушнелл үйі, Драйден жолында Бушнелл үйі тұрған қиылыс. Содан кейін келесі станция Итакада немесе оның жанында болды, бірақ менде ақпарат жоқ». (Вудвард 1973, 52-бет) UGRR тарихшысы Милтон Сернеттің сөздерімен айтқанда: Қашып кеткен құлдарды бағу және қажет болған жағдайда жасыруды жеңілдету үшін Гейтстер шатырларының оңтүстік жағында жасырын орын салды. Жоғарғы қабаттағы жатын бөлмедегі шкафтардың бірінде кіру панелі жасалды. Қабырғаға жабылатын ескі былғары бау әлі күнге дейін сол жерде. Бұл панель шамамен 20 футқа 10 фут, биіктігі 4 фут болатын кеңістікке қол жеткізуге мүмкіндік берді. Қашып кеткендердің осы аймаққа құтылуға мәжбүр болған-болмағаны белгісіз. Үйдің ішінде құлдарды жасыру үшін аймақта сыйлық іздеуші сияқты үлкен қауіп болуы керек болды. (Sernett 2002, 162-бет)

Owning a station or being a conductor on the Underground Railroad (UGRR) was most certainly illegal behavior, although not considered unethical behavior by many people. In light of this, participation in the Underground Railroad was very secretive; records were not usually, if ever kept of the comings and goings at stations. It would be an unwise act to record illegal behavior, especially in New York where the Northern Democrats were strong. In fact Cyrus' own brother William Gates was an ardent Copperhead and after an argument with Cyrus over "breaking the law" moved out of the family house. In light of this it is easier to see why much of the history of this vast network of stations has been passed down through oral history. The oral history of the Cyrus Gates Farmstead says that the main house was used before and after the Civil War as a station on the Underground Railway and that Cyrus and Arabella Gates were station hosts or conductors. The following is a statement made by Cyrus Gates' great granddaughter, Louise Gates Gunsalus (1894 1982):

"I know of only one route in Maine township for the travel and care of slaves. This route has, as far as I have been told, its first point of contact in a home in Vestal, New York. Its next station, or stop, the Luce home on Route 26, south of Union Center, and next, to the Russell Gates home. The next and last known point was the Bushnell home on the Newark Valley, Dryden Road at the crossroad where the Bushnell house stood. From there the next station was in or near Ithaca, but where I have no information." (Woodward 1973 p. 52)

As UGRR historian Milton Sernett has referenced: To facilitate the harboring and if necessary the hiding of runaway slaves, the Gates built a hiding place inside the south wing of their attic. Inside the master bedroom upstairs, an access panel was made inside of one of the closets. The old leather thong used to close the panel to the wall is still there to this day. This panel would give assess to an area that was roughly 20 feet by 10 feet by four feet high. It is not known if runaways were actually ever forced to retreat to this area. There would probably have to be a high level of concern, such as a bounty hunter in the area to necessitate the hiding of slaves inside the house. (Sernett 2002, p162)

Жер асты темір жолының қосылысы

Нью-Йорк штатының оңтүстік аймағы құлдардың өздері немесе Жер асты теміржолының (UGRR) бөлігі ретінде қашып кеткен құлдар үшін маңызды географиялық аймақ болды. Брум округі, Нью-Йорк, Уильям Стилл сияқты Филадельфия UGRR бастапқы нүктесі мен Питерборо қаласындағы (Нью-Йорк) аболиционист Геррит Смиттың маңызды UGRR станциялық аймағының арасында орналасқан. UGRR-дың ең белгілі жүргізушісі Харриет Табман осы аймаққа жиі саяхаттайтын. Ол Оңтүстіктен Нью-Йорк штатының солтүстігіне, Смиттер және мүмкін Гейтс, Сент-Джеймс AME Сион шіркеуі (Итака, Нью-Йорк) сияқты станцияларға бірнеше рет барып, ақырында Сент-Катаринес, Онтарио сияқты жерлерде тоқтады. Сонымен қатар, Харриет Табман Нью-Йорктің Оберн қаласында тұрды, онда Томпсон AME Сион шіркеуінің мүшесі ретінде қарттарға арналған Харриет Табман үйін ашты. Құлдар көбінесе түнде Оңтүстіктен Солтүстікке, станциядан станцияға қашып жүрді. Көбінесе, қашып кеткендер Пенсильвания және Огайо штаттарына жеткеннен кейін, сыйлық іздеушілердің немесе полицияның қолына түсу қаупі төмен болды. Нью-Йорктегі қашқындар көбінесе күндіз станция иелерімен жұмыс істеп, шаруа жұмыстарын атқарды. 1850 жылы АҚШ үкіметі құл иеленуші және құл емес штаттар арасындағы соғыстың алдын алу үшін жаңа және одан да қатал Қашқан құлдар заңын қабылдады. Бұл заң Оңтүстіктегі сыйлық іздеушілерге Солтүстікке құлдарды қууға көбірек құқық берді және Солтүстік полиция қызметкерлерін қашып кеткен құлдарды тұтқындауға және қайтаруға міндеттеді. Аболиционистер Қашқан құлдар заңын жек көріп, құлдықты жоюдың жолдарын табу үшін одан да күшпен және жедел жұмыс істей бастады. Оңтүстік құл плантацияларының иелері аболиционистерді жек көріп, себебі аболиционистер құлдықты жоюды қалап, олардың жұмыс күшінен айырылуына себеп болар еді, олар өздерінің мүліктері саналды. 1860 жылдары құл иесі үшін құлдың орташа құны шамамен 1000 долларға бағаланды, сондықтан иелері сыйлық іздеушілерге қашып кеткен құлдарды қайта әкелгені үшін немесе жеткізілгені үшін ақша төлейтін.

The Southern Tier of New York State was a key geographic area for runaway slaves, whether on their own or as a part of the Underground Railroad (UGRR). Broome County, New York stands midway between a Philadelphia UGRR launch point such as William Still's and the significant UGRR station zone of abolitionist Gerrit Smith in Peterboro, NY. As the most well known of UGRR conductors, Harriet Tubman frequently traveled this area. She made several trips from the South to Upstate New York stations such as the Smiths and possibly the Gates, St. James AME Zion Church (Ithaca, New York), and eventually to final stops in places like St. Catharines, Ontario. In addition, Harriet Tubman lived in Auburn, New York where as a member of the Thompson AME Zion Church she started the Harriet Tubman Home for the Aged. Slaves traveled from the South to the North from station to station mostly under the cover of darkness. Often, once runaways got into the states of Pennsylvania and Ohio, they were not in much danger of being captured by bounty hunters or the police. Runaways in New York often worked and did chores with the station owners during the day. In 1850 the United States government, in trying to prevent a war between the slave and non slave states, passed the new and more aggressive Fugitive Slave Act. This law gave bounty hunters from the South more rights to chase slaves into the North and forced Northern police officers into arresting and returning runaway slaves that they captured. Abolitionists hated the Fugitive Slave Act, and started working with more intensity and urgency to find ways to end slavery. Southern slave plantation owners hated Northern abolitionists because the abolitionists wanted to end slavery which in turn would mean that the plantation owners would lose their laborers, considered as their chattel. The average slave was worth a lot of money to a slave owner about $1,000 in the 1860s, so owners would pay bounty hunters to bring runaway slaves back to them or pay upon delivery of the runaway slave.

Тарихи дерекқор

Сайрус Гейтс шаруашылығы 1999 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Басты грек тіршілігіне қайта оянған шаруашылық үйімен қатар, шаруашылықта екі амбар (оның бірі 1836 жылы салынған), жалға берілген шаруаның үйі, ара өсірушінің үйі немесе қант сиропы дайындау орны, темірші шеберханасы, төрт орындық дәретхана және тіреулі амбар бар. Мұндай шешім үйдің грек тіршілігіне қайта оянған архитектурасы, Нью-Йорк штатының картографы және карта жасаушысы Сайрус Гейтстің маңыздылығы, сондай-ақ оның Жерасты теміржолының аялдамасы ретіндегі берік ауызша тарихы негізінде қабылданды.