Кіріспе
Католик шіркеуінің жеке шіркеуі, оның абысы епархиялық епископтың қызметін атқарады. Аумақтық аббаттық (немесе аумақтық аббаттық) – Католик шіркеуінің белгілі бір аумақты қамтитын, епархия құрамына кірмейтін, бірақ аббат немесе монастырды қоршап тұратын және сол аумақтағы барлық католиктер мен приходтар үшін абысы немесе басшысы билік жүргізетін жеке шіркеу. Мұндай абат аумақтық абат немесе *abbat nullius diœceseos* (қысқартылған *abbat nullius*, латынша "епархиясы жоқ абат") деп аталады. Аумақтық абат, демек, тек монастырь ішінде немесе ондағы монахтар мен канондарға қатысты билік жүргізетін қарапайым абаттан ерекшеленеді. Католик канондық құқығы бойынша аумақтық абат епархиялық епископқа тең. Көпшілігі Латын шіркеуіне, әдетте Бенедикт немесе Цистерциан ордендеріне жатады, бірақ Шығыс Католик аумақтық аббаттықтары да бар, олардың ең танымал мысалы – Гроттаферратаның итало-грек аббаттығы.
A territorial abbey (or territorial abbacy) is a particular church of the Catholic Church comprising defined territory which is not part of a diocese but surrounds an abbey or monastery whose abbot or superior functions as ordinary for all Catholics and parishes in the territory. Such an abbot is called a territorial abbot or abbot nullius diœceseos (abbreviated abbot nullius and Latin for "abbot of no diocese"). A territorial abbot thus differs from an ordinary abbot, who exercises authority only within the monastery's walls or to monks or canons who have taken their vows there. A territorial abbot is equivalent to a diocesan bishop in Catholic canon law. While most belong to the Latin Church, and usually to the Benedictine or Cistercian Orders, there are Eastern Catholic territorial abbeys — most notably the Italo Greek Abbey of Grottaferrata.
Тарих
Аумақтық (басқалары сияқты) аббаттарды олардың аббатханасының монахтары сайласа да, аумақтық аббат тек абаттық батаны қабылдай алады және Папаның мандатымен қызметке орнатылады, дәл сол сияқты епископ Папаның мандаты болмаса, епархияның басшысы ретінде қадағаланбайды және қызметке орнатылмайды. Екінші Ватикандық собордан кейін епископтықтың ерекшелігіне және епископтар басқаратын епархияларға шіркеудің дәстүрлі ұйымдасқан құрылымына көбірек мән берілді. Осыған байланысты, nullius abbeys аббатханалары жаңа епархиялар құру немесе аумақты қолданыстағы епархияға қосу арқасында біртіндеп таратылды. Еуропада әлі де бірнеше ежелгі аумақтық аббатханалар бар, сондай-ақ Кореяда да біреуі бар.