Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Франк бенедиктин абысы және әулие, әулие және епископ.
Frankish Benedictine abbot and saint
the saint and bishop
Ансберт (шамамен 695 жылы қайтыс болған), кейде Ансберт Шосси деп аталған, франк монахы, Руан абысы, қазір католик және шығыс православие шіркеулерінде әулие саналады.
Ansbert (died c. 695), sometimes called Ansbert of Chaussy, was a Frankish monk, abbot and bishop of Rouen, today regarded as a saint in the Catholic Church and Eastern Orthodox Church.
Ерте өмір
Ансберт Норман тарихи аймағы Вексиндегі Шауси-сюр-Эпте ауылында дүниеге келді. Ол ақсүйек отбасында туған және жоғары білім алған. Оның маңызды кәсіби мансабы болды, және ол Меровингтер патшасы Клотер III-нің сарайындағы жоғары лауазымды қызметкер болған деседі. Осылайша, ол канцлер және референдарь болды. Ансберт болашақ әулие Ангадризмаға үйленуге ниеттенген. Оның әкесі, Клотердің тағы бір канцлері болған, Ангадризмада бетке әсер ететін жаман ауру болған, ол монастырьға кіргеннен кейін ғана жойылған.
Ansbert was born at Chaussy sur Epte, a village in the Norman historical area known as the Vexin. He was born to a noble family, and was highly educated. He had a significant professional career, and is said to have served as a senior member of the court of the Merovingian king, Clotaire III. As such, he was both chancellor and referendary. Ansbert was engaged to be married to another future saint, Angadrisma. Her father, said to have been another of Clotaire's chancellors, a disfiguring malady which only disappeared when she joined a convent.
Діни міндет
673 жылы, Клотер қайтыс болған жылы, Ансберт дүниелік істерінен бас тартып, бенедиктиндік тәртіптегі монах болды. Алты жыл өткен соң, ол өзінің атақты Фонтенелл абаттығының абысы болып тағайындалды. Бұл лауазымда одан бұрын аббаттықтың негізін қалаушы және алғашқы абысы Вандриль, сондай-ақ Лион епископы болып тағайындалғаннан кейін лауазымынан бас тарған екінші абысы Ламберт қызмет еткен. Оның басшылығымен Фонтенелл гүлденді. Оның ішінде абаттық кітапханасын кеңейту және жақсарту да болды.
In 673, the same year Clotaire died, Ansbert renounced his secular pursuits and became a monk of the Benedictine order. Six years later, he was elevated to abbot of his monastery, the illustrious Fontenelle Abbey. He followed two other saints in that office: Wandrille, the abbey's founder and first abbot, and Lambert, the second abbot, who vacated the office when he was named bishop of Lyons. Under his leadership, Fontenelle prospered. His enterprises included a great expansion and refinement of the abbey's library,
Абыс болған кезінде Ансберт король Теодорих III-нің рухани кеңесшісі болды. Жоғары лауазымы мен зор беделіне қарамастан, Ансберт шамамен 690 жылы епископтықтан алынды, "жалған айыптама" бойынша.
During his time as abbot, Ansbert served as the confessor to King Theodoric III. Despite his high office and eminent reputation, Ansbert was removed from the bishopric around the year 690. By "a false accusation",
Мұра
12 ғасырдағы хроникашы Ordericus Vitalis Ансберттің дене қалдықтарын Ұлы Югоның әскерлері ұстап, шашыратып жіберді деген әңгімені жеткізеді. Ол осы сүйектер басқа Ансбертке тиесілі екенін, ал әулиенің сүйектері оның жазған уақытында әлі де Фонтенелл аббаттығында қауіпсіз сақтаулы болғанын мәлімдейді. Бірақ 18 ғасырдағы автор Альбан Батлер дене қалдықтары бір кезде Генттегі Санкт-Петр аббаттығына ауыстырылып, 1578 жылы кальвинистер тарапынан жойылғанын айтады. Әулие Ансберттің жылдық мерекесі 9 ақпан.
The 12th century chronicler Ordericus Vitalis relays a tale in which it was said that Ansbert's remains were desecrated and dispersed by soldiers of Hugh the Great. He asserts that the bones in question belonged to a different Ansbert, and that those of the saint were, at the time of his writing, still preserved safely at Fontenelle Abbey. The 18th century author Alban Butler, however, states that the remains were at some point transferred to St. Peter's Abbey in Ghent, where they were destroyed by Calvinists in 1578. Saint Ansbert's own annual feast day is 9 February.