Кіріспе

Делал, Захо көпірі, Пира Делал немесе Пирди Делал ("Делал көпірі" күрд тілінде), көбінесе Пира Бери деп те аталады, – Ирактың Курдистан аймағындағы Захо қаласындағы Хабур өзені үстінен салынған ежелгі тас көпір. Көпірдің ұзындығы шамамен 115 метр, ал биіктігі 16 метрді құрайды.

Этимология

"Пир" термині күрд тілінде "көпір", ал "делал" – "құрметті немесе әдемі" деген мағына береді. Сондықтан "Пира Делал" дегеніміз – "әдемі көпір" (бірақ бұл эстетикалық мағынада емес, көбірек ерекшелікпен байланысты). Бұл атау көпірге жергілікті халық пен туристердің қалай қарайтынын көрсетеді. Көпір Делалдың құрметіне Делал деп аталған, ал Захо қаласы осы Делал туралы мифқа байланысты, көпірдің пайда болу тарихына орай, Захока Делал (Делалдың Захосы) деп аталады (төменде қараңыз).

Тарих

Пира Делал алғаш рет рим дәуірінде салынған деп саналады, ал қазіргі құрылысы Аббаси дәуірінде тұрғызылған болуы мүмкін. Курдистанның түкпір-түкпірінен келген күрдтер Пира Делалды бейбітшілік пен отбасылық демалыс орны ретінде барып қайтады. Көпірдің салынуына байланысты айтылатын аңыздың бірінде, көпірдің ешқайсысына ұқсамайтын болуын қамтамасыз ету үшін құрылысшының қолы кесілгендігі айтылады.

Аңыз

Көпке тараған аңыз бойынша, Бохтан әмірі Тигр өзеніне көпір салып беру үшін шебер құрылысшыны шақыртқан. Көпір салынған соң, әмір құрылысшының оң қолын кесіп тастады. Бұл оның көпірде жасаған еңбегі үшін сыйлық ретінде болды, сондай-ақ ол ешқашан басқа жерде осы көпірдей сапалы көпір салмауы үшін жасалды. Құрылысшы Захо қаласына келгенде, қала әкімі одан Хабур өзенінің екі жағын қосатын көпір салуды сұрады. Құрылысшы Бохтан әмірінің қолын кескеніне қарамастан, сұранысты қабылдады. Бірақ құрылысшылар көпірдің ортасына жеткен сайын, ол құлап түсе беретін. Мұны шешу үшін қаладағы бір болжаушы құрылысшыға: «Кім көпірге бірінші аяқ басса, адам не мал болсын, оны құрбандық ретінде көпірдің астына жерлеу керек», – деді. Бір күні құрылысшының немере қызы Делаль итімен бірге оның тамағын әкелді. Құрылысшы бастапқыда қуанды, себебі ит немере қызынан бұрын жүгіріп келе жатқан еді, демек ол көпірге бірінші аяқ басады деп ойлады. Алайда, олар көпірге жақындағанда, ит тоқтап, мұрынмен иіскей бастады, соның салдарынан Делаль көпірге бірінші аяқ басқан. Делальдің көпірге бірінші жеткенін көрген құрылысшы қорқып, қысқа уақытқа есінен таныды. Есіне келген соң, құрылысшы Делальға көпірдің тарихын айтты. Делаль қаласы үшін өмірін беруге дайын екенін құрылысшыға жеткізді. Сондықтан құрылысшы оны көпірдің астына жерледі. Делалдың күйеуі оқиғаны естіп, қалаға келгенде, пике алып, көпірдің астын қазуға кірісті. Ол қазып жатқанда, жерленген әйелі Делальдің дауысын естіді, ол қазуды тоқтатуға және қазу арқылы оны физикалық түрде жарақаттамауға бұйрық берді, сондай-ақ ол осы көпірді қолымен ұстап тұрғысы келетінін және мәңгілікке сол жерде қалуға ниеттенгенін мәлімдеді. Соңында ол тоқтады және оның тағдырын қабылдады. Осыдан бері қала тұрғындары көпірдің бір жағындағы тастардың арасында екі ұзын өсімдік өсіріп, оларды Делальдің шашының өрімдері деп есептейді.