Кіріспе

Венгриядағы Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең (1918–20)

1918 және 1920 жылдар аралығында Венгрияда төңкерістер мен араласулар кезеңі болды. Бірінші Венгр Республикасы 1918 жылы Астер төңкерісі барысында Михай Кароли тарапынан құрылды, бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстың аяқталуымен Австро-Мажар империясының қирауынан кейін болды. 1919 жылдың наурыз айында республика тағы бір төңкеріспен құлатылып, Венгр Кеңес Республикасы құрылды. Шешілмеген жанжалдар Венгрия мен көрші мемлекеттері (Румыния Корольдігі, Сербтер, хорваттар және словендер Корольдігі, сондай-ақ қалыптасып келе жатқан Чехословакия) арасында соғыстарға әкелді. Соғыстың соңғы кезеңінде екі тараптан да 120 000-нан астам әскер қатысты. Өкіметке келгеннен кейін бір апта ішінде көрші елдерге жоғалтқан жерлерді қайтаруге уәде берген Кун, 20 мамырда венгр әскерлері Жоғарғы Венгрияға басып кірген кезде Чехословакияға соғыс жариялады, нәтижесінде бірнеше апта ішінде оңтүстік аймақтар басып алынды. Венгр әскерлерінің ілгерілеуіне байланысты одақтастар Венгрия үкіметіне қысым көрсетуді бастады. Үш апта ішінде Кунның ресейлік қолдауға қатысты уәделері орындалмады, Франция Кунға ультиматум бергеннен кейін Венгрия жаңадан жарияланған Словак Кеңес Республикасынан күшін кері тартыуға мәжбүр болды, сонымен қатар румын әскерлері Тисантулден шегінетініне кепілдік берілді. Бірақ румындық тарап француз басшылығының кепілдіктерін елемеді және Тиса өзенінің шығыс жағалауында қалып қойды. Венгрия үкіметі Румынияға одақтастардың еркін таңдауға мүмкіндік беретінін және дипломатиялық шешімдермен мәжбүрленбейтінін көріп, әскери күшпен қатерді біржола жоюға шешім қабылдады. Венгрия румындарды Тисантулден қууды, румын армиясын жоюды және тіпті Трансильванияны қайтарып алуды жоспарлады. Алайда, венгрлік шабуыл румын армиясымен жеңіліске ұшырады. Барлық бұрынғы уәделерге, келісімдерге және кепілдіктерге қарамастан, румындар Тиса өзенінен өтіп, Венгрия астанасы Будапештке қарай жылдам ілгеріледі. 4 тамызда, Кун Венаға қашып кетуінен үш күн бұрын қала құлдырады. Венгр Кеңес Республикасының жойылуы және 1919 жылдың тамызында Румынияның Будапешті қоса, Венгрияның бір бөлігін басып алуы соғысқа нүкте қойды. Румын әскерлері 1920 жылдың наурызында Венгриядан көптеген тауарларды алып кетті, оларды соғыс өтемақысы деп есептеді.

Салдары

Венгрия-Румыния соғысынан кейін ел толығымен жеңіліске ұшырады. Румыния үкіметі, соғыс өтемақысы деп есептегендері үшін, елдің жылжымалы құрамының 50 пайызын, малдың 30 пайызын және 20 000 вагон жемді талап етті, тіпті олардың шығындарын өтеуге де бағалады. 1920 жылдың басына қарай Румыния Венгриядан көптеген нәрсені тартып алды, оның ішінде азық-түлік, жүк машиналары, локомотивтер мен теміржол вагондары, зауыт жабдықтары, тіпті мемлекеттік кеңселерден телефондар мен теңкелерді алып кетті; венгрлер румындардың бұл әрекетін тонау деп қарады. Румыниялық оккупациядан кейін, бұрынғы "Қызыл террорга" жауап ретінде Миклош Хортидің "Ақ терроры" жүзеге асырылды. Венгрлер Хортидің басқаруындағы әскерге қажетті қару-жарақтан басқа барлық соғыс материалдарын беруге міндетті болды.