Габчиково қаласы: Братиславаның оңтүстік-шығысында, Дунайдағы аралда орналасқан. Археологиялық зерттеулер неолиттен орта ғасырға дейінгі тұрғын үйлерді анықтады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
География
Қала Дунай жазығында, Житни остров аралында, Дунай өзені бойындағы Габчиково тоғанының жанында, Братиславаның оңтүстік-шығысында шамамен және Дунайска Стреданың батысында орналасқан. Әкімшілік жағынан қала Трнава облысы, Дунайска Стреда ауданына қарасты.
The town is located on the Danubian Flat in the Žitný ostrov island, near the Gabčíkovo dam by the Danube around southeast of Bratislava and west of Dunajská Streda. Administratively, the town belongs to the Trnava Region, Dunajská Streda District.
Тарих
Бұл аймақтың қоныстануын көрсететін ең көне артефакттар неолит және энеолит кезеңдерімен датыланады. Бұл жерге қоныстану, қола дәуірі мен темір дәуірінде де куәландырылған. Кейінгі археологиялық зерттеулер (2008) ерте және жоғары орта ғасырларға жататын артефакттарды (қоныстардың, тұрғын үйлердің, шаруашылық ғимараттардың қалдықтары) ашты. Моңғол шапқыншылығынан кейін, ауылға қала әкімшілігінде басты рөл атқарған неміс "қонақтары" қоныстанды. Неміс азшылығына Прессбург заңын (қазіргі Братислава) қолдануға патшалық құқық берілді және олар орта ғасырдың соңына дейін қалада тұрды. Печенегтер мен секелилер сияқты басқа этникалық топтардың да болғаны құжатталған. Кішкентай венгр қаласы алғаш рет 1238 жылы ecclesia Sancte Mariae деп аталып, орта ғасырларда Дунайдағы маңызды порты және Рай аралының сауда орталығы болды. Ауыл шаруашылығы да қаланың дамуында маңызды рөл атқарды. Осы өркендеудің нәтижесінде, қала тұрғындары жаңа технологиялармен белсенді сауда жасады және Дунайда көптеген кеме жасау орындары болды. Алайда, Прессбургтың маңызы артып, қаланың мәртебесі төмендеді. Шаморин 1405 жылы венгр королі Сигизмундтың тұсында алған патшалық еркін қала мәртебесінен айырылды. XVI ғасырда қала, онда өткен сиқыршылық соттарының салдарынан қайтадан танымал болды. 1918 жылдың қарашасында Австро-Мажарстан армиясы ыдырағаннан кейін, Чехословакия әскерлері бұл аймақты басып алды, кейіннен Трианон шартымен халықаралық жағынан мойындалды (Мажарстан тарапынан қарсылық болды). 1938-1945 жылдар аралығында Шаморин (Соморья) бірінші Вена сыйлығы арқылы Миклош Хорти басшылығымен Венгрияның құрамына қайта кірді. 1945 жылдан бастап "Барқыт ажырысуына" дейін ол Чехословакияның бөлігі болды. Содан бері ол Словакияның құрамында.
The oldest artifacts indicating the settlement of the area are dated to the Neolithic and Eneolithic Period. The settlement of the location is documented also for the Bronze Age and the Iron Age. Later archaeologic research (2008) uncovered artifacts from the Early and High Middle Ages (remnants of settlements, dwellings, farm buildings). After the Mongol invasion, the village was settled by German "guests" who had the leading role in the town administration. The German minority was given a royal privilege to apply Pressburg Law (now Bratislava) and lived in the town until the end of the Middle Ages. The presence of other ethnic groups like Pechenegs and Székelys is also documented. The small Hungarian town was mentioned for the first time in 1238 as ecclesia Sancte Mariae and was a prominent port by the Danube during the Middle Ages and the market center of Rye Island. Agriculture also played a major role in the town's development. As a result of this prosperity, its citizens enjoyed a brisk trade in the new technologies and many shipyards on the Danube. However, with rise of Pressburg, the importance of the town began declining. Šamorín eventually lost its right to the status of royal free city granted in 1405 during the reign of Hungarian King Sigismund. In the sixteenth century, the city became notable again because of the witch trials held there. After the Austro Hungarian army disintegrated in November 1918, Czechoslovak troops occupied the area, later acknowledged internationally (contested by Hungary) by the Treaty of Trianon. Between 1938 and 1945 Šamorín (Somorja) once more became a part of Hungary under Miklós Horthy through the First Vienna Award. From 1945 until the Velvet Divorce, it was part of Czechoslovakia. Since then it has been part of Slovakia.
Демография
2014 жылғы санақ бойынша муниципалитетте 13 028 тұрғын болды. 2011 жылы тұрғындардың 7309-ы (56,1%) – венгрлер, 4365-і (33,51%) – словактар, 63-і (0,48%) – чехтар және 989-ы басқа ұлт өкілдері деп көрсетілген. 1910 жылы қалада барлығы 2930 адам тұрған, оның ішінде 2699-ы (92,12%) – венгрлер, 112-сі (3,82%) – немістер және 114-і (3,89%) – словактар. 1991 жылғы санақ бойынша этникалық топтардың құрамында 71% венгрлер және 27,4% словактар болды. 2001 жылғы санақ бойынша этникалық топтардың құрамында 66,63% венгрлер және 30,96% словактар болды. 2021 жылғы санақ бойынша этникалық топтардың құрамында 49,55% венгрлер және 41,11% словактар болды. 2001 жылы діни сенім бойынша 75,27% – римдік католиктер, 4,42% – протестанттар, 11,75% – дінсіздер және басқалары. 2021 жылы бұл көрсеткіштер тиісінше 45,32% римдік католиктер, 3,31% протестанттар, 29,9% дінсіздерді құрады.
According to the 2014 census, the municipality had 13,028 inhabitants. In 2011 7,309 (56.1%) of the inhabitants were Hungarians, 4,365 (33.51%) Slovaks, 63 (0.48%) Czechs and 989 others were unspecified. In 1910, the town had a total population of 2,930, which included 2,699 (92.12%) Hungarians, 112 (3.82%) Germans and 114 (3.89%) Slovaks. According to the 1991 census, ethnic groups included 71% Hungarians and 27.4% Slovaks. According to the 2001 census, ethnic groups included 66.63% Hungarians and 30.96% Slovaks. According to the 2021 census, ethnic groups included 49.55% Hungarians and 41.11% Slovaks. The religious make up in 2001 was 75.27% Roman Catholics, 4.42% Protestant, 11.75% without denomination and others. In 2021 it was 45.32% Roman Catholics, 3.31% Protestant, 29.9% without denomination.
Муниципальді бөлім
Шаморинде бес аудан бар: Шаморин (Соморья) қаласының өзі және Бучухаза (Бучухаза), Чилистов (Цсольёстто), Кральвианки (Кирэлифия) және Млиечно (Тежфалу) ауылдары.
Šamorín has five districts: Šamorín (Somorja) proper and the villages of Bučuháza (Bucsuháza), Čilistov (Csölösztő), Kráľovianky (Királyfia), and Mliečno (Tejfalu).