Оскар Акоста Зеледон: Өмір және шығармашылығы

Кіріспе

Оскар Акоста Зеледон (14 сәуір 1933 - 15 шілде 2014) – гондурастық жазушы, ақын, сыншы, саясаткер және дипломат.

Өмірбаян

Ол 1933 жылдың 14 сәуірінде Гондурас, Тегусигальпа қаласының Лас Делисиас ауданында дүниеге келген. Акоста журналист жолын Перуде, Tegucigalpa Magazine журналында бастады. Ол “La Editorial Nuevo Continente”, “Las revistas Extra”, “Presente”, “La Editorial Iberoamericana” және “Honduras Literaria y Extra” баспаларын және журналдарды құрды. Гондурас Ұлттық Автономиялық Университетінің баспа директоры қызметін атқарды. 1950-1960 жылдары қысқа әңгімелері мен өлеңдер жинақтары арқылы танылды. 1964 жылы Гондурас жазушысы Рафаэль Хелиодоро Валле туралы эссе жариялады, кейін оған “Жаңа Гондурас поэзиясының антологиясы” сияқты туындыларын қосты. Қазір тоқтатылған “El Día” және “El Heraldo” газеттерінің әдеби бөлімдерін басқарды. Сондай-ақ, “Editorial Nuevo Continente”, “Extra” және “Presente” журналдарын құрушылардың бірі болды. Дипломат ретінде Акоста Гондурас елшіліктерінде Испания, Италия, Перу және Ватикан елдерінде өкілдік етті. 2000 жылы Гондурас Тіл академиясының директоры болып жұмыс істеген кезде, Тегусигальпада туған Гватемала жазушысы Аугусто Монтеррозаны Астурия князі сыйлығына ұсынды. Акоста 2014 жылдың 15 шілдесінде Тегусигальпада 81 жасында дүние салды. Автордың эксклюзивті және жеке поэзиясының бұл таңдауында 111 өлең бар, олар келесі классификацияларға бөлінген: Poesía menor, 1957 жылы жарық көрген кітап. Доктор Гектор М. Лейваның “Lucidez Creativa” еңбегінде жарияланған “Anticipación el geranio” эссесінде қысқа өлеңдердің жағымды әрекетке ие екендігі туралы идея қарастырылады, яғни олар жек көрілетін немесе кемсітуге ұшыраған нәрселерді қайта жаңғыртуға мүмкіндік береді. Ыңғайлы, қарапайым өлеңдер. Сәндікке ұмтылмаған, қарапайым поэзия. Жай ғана айтылатын, бірақ әдемі емес өлеңдер. Егер ол әлемдегі көзге көрінбейтін жағдайлардың санасына сіңіп, олар туралы айтса, онда бұл поэзия ең маңыздыларының бірі болуы мүмкін. Оскар Акостаның “Formas del amor” (1959), “Escritura amorosa” (1962) және “Poemas para una muchacha” (1963) өлеңдер жинағындағы сүйікті әйел туралы айтылған өлеңдерінде, ақын әйелді көктен сый ретінде алғанына және махаббаттан артық сезім жоқ екеніне сендіреді.

He was born in the Las Delicias neighborhood of Tegucigalpa, Honduras, on 14 April 1933. Acosta began his career as a journalist in Peru for Tegucigalpa Magazine. He founded la Editorial Nuevo Continente, las revistas Extra, Presente, la Editorial Iberoamericana, and Honduras Literaria y Extra. He was director of the University Press of the Universidad Nacional Autónoma de Honduras. He came to notice in the 1950s and 1960s, with his short stories and poetry collections. In 1964, he published an essay on the Honduran writer Rafael Heliodoro Valle, to which he added later works such as "Anthology of the New Honduran Poetry" with the poet Roberto Sosa, "Honduran Poetry Today", and "Anthology of the Honduran Short Story". He ran the literary sections of the newspapers El Día, now defunct, and El Heraldo. He was also a founder of Editorial Nuevo Continente, and the magazines Extra and Presente. As a diplomat, Acosta represented his country in the Honduran legations in Spain, Italy, Peru and the Vatican. In 2000, when he was director of the Honduran Academy of Language, he nominated the Tegucigalpa born Guatemalan writer Augusto Monterroso for the Prince of Asturias Award. Acosta died in Tegucigalpa at the age of 81 on 15 July 2014. This selection of exclusive and intimate poetry by the author contains 111 poems, separated into the following classifications:

Poesía menor, a book that was published in the year 1957. In the essay "Anticipación el geranio" by Dr. Hector M. Leyva, which was published in the text "Lucidez Creativa", addresses the idea that short poems contain an affirmative action, in the sense that it can reclaim those things that may be despised, or negatively discriminated against. Short poetry, of the most basic, and modest. Modest poetry that alludes to bombast, in low key. Poetry spoken softly but not simply. If in the slightest it refers to the conscience, of the barely perceptible accidents of the world, then that poetry can be one of the most important. In the case of the woman that is loved in Óscar Acosta's collection of poetry, the primary motive of his song in Formas del amor (1959), Escritura amorosa (1962) and Poemas para una muchacha (1963), the poet is convinced that he received the woman as a gift from heaven and that there may be no feeling as important as love.