Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бельгиялық бенедиктиндер монастыры
Belgian Benedictine monastery
Маредзус аббаттығы – Бельгияның Валония аймағындағы Анхее қауымындағы Маредзус қаласында орналасқан бенедиктиндер монастыры. Ол Бенедиктин конфедерациясының Аңғарылым қауымының негізін қалаушы мүшесі болып табылады. Аббаттық 1872 жылдың 15 қарашасында Берон аббаттығының қаржылық қолдауымен құрылды. Дескле отбасы жер дарып, Жан Батист Бетун салған ғимараттардың жобаларын жасау және құрылыс жұмыстарын жүргізуге қаржы бөлді. 1878 жылы Папа Лео XIII монастырды аббат мәртебесіне көтерді және ол Берон қауымының мүшесі атанды. Кейіннен аббаттық 1920 жылдан бастап Бенедиктин конфедерациясының Аңғарылым қауымына қосылды. Папа Пий XI 1926 жылдың 12 қазанындағы хатымен аббат шіркеуіне кіші базилика атағы берілді. Аббаттықтың өз сүт зауытында түрлі ірімшіктер өндірілсе де, Maredsous сырасы енді сол жерде емес, Фландриядағы Duvel Moortgat сыра зауытында жасалады, оған оны өндіруге және жеткізуге рұқсат берілген.
Maredsous Abbey is a Benedictine monastery at Maredsous, in the municipality of Anhée, Wallonia, Belgium. It is a founding member of the Annunciation Congregation of the Benedictine Confederation. The abbey was founded as a priory on 15 November 1872 by Beuron Abbey, with the financial support of the Desclée family, who donated some land and paid for the plans and construction of the buildings which were designed by Jean Baptiste Bethune. In 1878, the priory was raised to the status of abbey by Pope Leo XIII and became a member of the Congregation of Beuron. The abbey was subsequently affiliated with the Congregation of the Annunciation within the Benedictine confederation, from 1920. By a pontifical letter of Pope Pius XI dated 12 October 1926, the abbey church was awarded the title of minor basilica. Though various cheeses are products of the abbey's own dairy, Maredsous Beer is no longer brewed there but in the Duvel Moortgat brewery in Flanders, which has been authorised to make and supply it.
Тарих
Маредсус аббаттығы 1872 жылдың 15 қарашасында Германиядағы Беурон аббаттығымен, көптеген діни орындардың негізін қалаушысымен құрылды. Бұл бастама Беурондағы бельгиялық монах, кейіннен Маредсус аббаттығының иесі болған Хилдебранд де Хемптиннеге тиесілі еді. Қорды қаржыландыруды Desclée отбасы жүзеге асырды, олар жобалау және құрылыс жұмыстарын төледі. Литургиялық басылымдарды басып шығаратын Дескле ағайындары христиан өнерін қайта жаңғыртуға мүдделі болды. Хемптинне сияқты, Жюль Дескле де Папалық зуавтар қатарында қызмет еткен. Ағайындар Беурон монахтарын орналастыру үшін монастырь салуға қолайлы жерді Намюр провинциясындағы Анри Дескленің иелігінде таңдады. Ғимараттардың архитекторы Жан Батист де Бетюн (1831–1894) – Бельгиядағы нео-готика стилінің көшбасшысы, оның шедеврі болып табылады. Жоспардың негізі Валлония Брабантындағы Виллерс-ла-Вилледегі 13 ғасырлық цистерциан аббаттығы болды. Құрылысы 1892 жылы аяқталды. Негізгі дәліздердің бойындағы шіркеулер орналасқан. Монастырь шіркеуі болғандықтан, монахтардың орындықтары орналасқан хордың маңыздылығына таң қалмауға болады, онда олар күніне бірнеше рет ән шырқап, діни рәсімдер өткізеді. 1926 жылдың 12 қазанында Папа Пий XI оны Базилика мәртебесіне көтерді. Алайда, фрескалар Беуронның аналық үйінің өнер мектебімен жасалды, бұл Бетюн мен Дескленің қалауынша болмады, олар Беурон стилін "ассириялық баварлық" деп еске алды. Аббаттықта жыл сайын дәстүрлі Рождество жәрмеңкесі өтеді, онда жабық мұз айдыны да бар.
Maredsous Abbey was founded on 15 November 1872 by Beuron Abbey in Germany, the founder of many religious houses, at the instigation of Hildebrand de Hemptinne, a Belgian monk at Beuron and later abbot of Maredsous. The foundation was supported financially by the Desclée family, who paid for the design and construction. The Desclée brothers, printers of liturgical publications, were interested in the restoration of Christian art. Like Hemptinne, Jules Desclée had served in the Papal Zouaves. The brothers chose a picturesque site on an estate of Henri Desclée's in the Province of Namur, for the erection of a monastery in which to establish the monks of Beuron. The buildings are the masterwork of the architect Jean Baptiste de Béthune (1831–1894), leader of the neo gothic style in Belgium. The overall plan is based on the 13th century Cistercian abbey of Villers at Villers la Ville in Walloon Brabant. Construction was finished in 1892. Along the aisles are arranged side chapels. As it is a monastic church, one will not be surprised by the importance of the choir where the stalls of the monks are arranged, and where, several times a day, they sing the Office. By a brief of October 12, 1926, Pope Pius XI erected it as a Basilica. The frescos however were undertaken by the art school of the mother house at Beuron, much against the will of Béthune and Desclée, who dismissed the Beuron style as "Assyrian Bavarian". The Abbey holds an annual traditional Christmas market, with a popular indoor skating rink.
Негізгі құралдар
Маредсус бірнеше басқа бенедиктин монастырьларын немесе олардың құрылуына тікелей себепкер болды: Римдегі Сант-Ансельмо алл’Авентино (1893); Бразилиядағы аббатханалар (1895); Зевенкеркен, Брюггедегі Сент-Эндрю аббатханасы (1899); Левендегі Кейзерсберг аббатханасы (1899); Ирландиядағы Гленсталь аббатханасы (1927); Руандадағы Гихиндамуяга (1958); Хенауттағы Квеви аббатханасы (1969).
Maredsous has either founded, or has been instrumental in the foundation of, a number of other Benedictine houses: Sant'Anselmo all'Aventino in Rome (1893); abbeys in Brazil (1895); St. Andrew's Abbey, Zevenkerken, Bruges (1899); Keizersberg Abbey in Leuven (1899); Glenstal Abbey in Ireland (1927); Gihindamuyaga in Rwanda (1958); Quévy Abbey in Hainaut (1969).
Өнер мектебі
Ана үйіндегі сурет мектебінің идеясы Киелі Жүсіп мектебінің құрылуына әкелді. Мектептің, негізінен кедей балаларды ағаш шеберлері, теміршілер, сантехниктер және аяқкиімшілер даярлайтын оқу орны ретінде жұмыс істеуі керек пе, әлде көркем өнер мен қолөнер орталығы ретінде қызмет етуі керек пе деген пікір таласы болды. 1903 жылы Паскаль Рокс әкесі басшылығымен мектеп ашылғанда, соңғы көзқарас жеңіске жетті, және уақыт өте келе жоғары сапалы неоготикалық туындылар (қасиетті киімдер, күміс бұйымдар, кітап мұқабалары және т.б.) жасала бастады, олар көбінесе аббаттыққа арналған еді. Бірінші дүниежүзілік соғыс мектептің қызметін шектеді және 1919 жылы жабылуға жақын болды, бірақ ол сыртқы тапсырыстар бойынша, көбірек заманауи стильде ақылы жұмыстарды қабылдау арқылы сақталды. 1939 жылдан бастап, білікті қолөнершілерге қарағанда суретшілерді даярлауға көбірек мән берілді. 1964 жылы, халықаралық деңгейде танымал болғаннан кейін, мектеп Намюр қолөнер мектебімен бірігіп, I. А. Т. А. (Көркем өнер және қолөнер техникалық институты) құрылды.
The idea of an art school, inspired by that at the mother house, led to the foundation of the School of Applied Arts and Crafts, also known as the St. Joseph School. There was a difference of opinion as to whether it should serve more as a place for training poor children as carpenters, blacksmiths, plumbers and cobblers, or whether it should function more as a centre of fine arts and crafts. It was the latter view that prevailed when the school opened in 1903 under the leadership of Father Pascal Rox, and in due course the production began of neo gothic works of high quality (vestments, pieces of silver, bindings and so on) destined mostly for the abbey itself. The school's activities were curtailed by World War I and it was almost closed down in 1919, but it survived by widening its remit to undertaking paid work in a more modern style for outside customers. From 1939 onwards, the emphasis changed more explicitly towards the training of artists rather than skilled craftsmen. In 1964, after establishing an international reputation, the school merged with the Namur School of Crafts to form the I. A. T. A. (Technical Institute of Arts and Crafts).
Мардсой ірімшігі
Маредсус аббаттығы сиыр сүтінен жасалған, нан пішінді сыр өндірісімен әйгілі. 2016 жылы Сыр жасау мұражайы ашылды, онда келушілер сүттің сырға қалай айналатынын және сырдың қалай пісіп жетілетінін көре алады.
Maredsous Abbey is known for the production of Maredsous cheese, a loaf shaped cheese made from cow's milk. In 2016 the Cheesemaking Museum was opened, where visitors can see how milk is transformed into cheese and how the cheese is matured.
Маредос сырасы
Аббатхана 1963 жылдан бері Maredsous сырасын өндіретін Brouwerij Duvel Moortgat компаниясына өз атын пайдалануға лицензия береді.
The abbey also licenses its name to Brouwerij Duvel Moortgat, since 1963 the makers of Maredsous beer.