Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сыра банкалары мен бөтелкелеріне көбік пайда болуына көмектесу үшін орналастырылатын құрылғы. Виджет – сыраның көпіршігінің қасиеттерін басқару үшін сыра ыдысына орналастырылатын құрылғы. Алғашқы виджет Ирландияда Guinness компаниясымен патенттелген. «Жүзбелі виджет» сыра банкаларында диаметрі шамамен (көрінісі жағынан үстел теннисі добына ұқсас, бірақ кішірек) екі кішкентай тесігі және тігісі бар қуыс пластикалық шар түрінде кездеседі. «Ракеталық виджет» бөтелкелерде, кішкентай тесігі төменгі жағында болатын ұзындығында кездеседі.
Device placed in cans and bottles of beer to aid in the generation of froth
A widget is a device placed in a container of beer to manage the characteristics of the beer's head. The original widget was patented in Ireland by Guinness. The "floating widget" is found in cans of beer as a hollow plastic sphere, approximately in diameter (similar in appearance to a table tennis ball, but smaller) with two small holes and a seam. The "rocket widget" is found in bottles, in length with the small hole at the bottom.
Өмірбаян
Гиннес драйвты, бүгінгі таңда белгілі болған күйінде, алғаш рет 1759 жылы өндірілді. Гиннес тұтынушылардың үйде ішуі үшін қаптамада салынған сыраны шығаруға ниеттенгендіктен, Бутылкаланған драйвты Гиннес 1978 жылы жасалды және 1979 жылы ирландиялық нарыққа ұсынылды. Ол шприцке ұқсас "қосушы" құрылғысыз жұмыс істемейтіндіктен, халықаралық нарықта белсенді түрде таныстырылмады.
Draught Guinness, as it is known today, was first produced in 1759. With Guinness keen to produce draught beer packaged for consumers to drink at home, Bottled Draught Guinness was formulated in 1978 and launched into the Irish market in 1979. It was never actively marketed internationally as it required an "initiator" device, which looked rather like a syringe, to make it work.
Әдіс
Кейбір консервіленген сыралар сұйық азот қосып қысымға салынады, ол құты жабылғаннан кейін буланып, көлемін кеңейтеді, газ бен сыраны виджеттің ішкі қуысына кішкентай тесіктен итеріп жібереді – виджеттегі сыраның мөлшері неғұрлым аз болса, соғұрлым жақсы, себебі бұл келешекте көпіршік сапасын жақсартады. Сонымен қатар, сырада аздап азот еріген, оның құрамында еріген көмірқышқыл газы да бар. Оттегінің болуы дәмнің нашарлауына себеп болғандықтан, оны қолдануға болмайды. Ерітілген азоттың болуы кішкентай көпіршіктердің пайда болуына мүмкіндік береді, бұл көпіршік қабатының жұмсақтығын арттырады. Себебі кішкентай көпіршіктердің радиусына кері пропорционал болатын үлкен беттік кернеуді теңестіру үшін ішкі қысымның жоғары болуы қажет. Мұндай жоғары қысымды тек еріген көмірқышқыл газымен жасау мүмкін емес, өйткені азотқа қарағанда осы газдың ерігіштігі жоғары, бұл қабылдауға жарамсыз үлкен көпіршік қабатына әкелер еді. Құты ашылғанда, құтыдағы қысым тез төмендейді, нәтижесінде виджеттегі қысымды газ бен сыра тесіктен ағып шығады. Бұл сыраны қоздырып, сыраның барлық бөлігінде көпіршіктердің тізбектей пайда болуына себеп болады. Соның салдарынан, құтыдағы мазмұн құйылғанда, шыныдағы өте кішкентай газды көпіршіктер мен сұйықтықтың араласуы пайда болады. Бұл белгілі бір сорттағы тұнғыш сыраларға, мысалы қара сыраларға тән. Осы тұнғыш сыралар бөлінгенге дейін еріген азот пен көмірқышқыл газының қоспасын қамтиды, ал араласу сыраны қысыммен крандағы шектегіштің кішкентай тесіктері арқылы итеру арқылы туындайды. Араласқан қоспа біртіндеп тұнып, өте жұмсақ көпіршік қабатын құрайды.
Some canned beers are pressurized by adding liquid nitrogen, which vaporises and expands in volume after the can is sealed, forcing gas and beer into the widget's hollow interior through a tiny hole—the less beer inside the widget the better, for subsequent head quality. In addition, some nitrogen dissolves in the beer, which also contains dissolved carbon dioxide. Oxygen is generally excluded as its presence can cause flavour deterioration. The presence of dissolved nitrogen allows smaller bubbles to be formed, which increases the creaminess of the head. This is because the smaller bubbles need a higher internal pressure to balance the greater surface tension, which is inversely proportional to the radius of the bubbles. Achieving this higher pressure would not be possible with just dissolved carbon dioxide, as the greater solubility of this gas compared to nitrogen would create an unacceptably large head. When the can is opened, the pressure in the can quickly drops, causing the pressurised gas and beer inside the widget to jet out from the hole. This agitates the surrounding beer, creating a chain reaction of bubble formation throughout the beer. The result, when the can's content is then poured, is a surging mixture in the glass of very small gas bubbles and liquid. This is the case with certain types of draught beer such as draught stouts. In the case of these draught beers, which before dispensing also contain a mixture of dissolved nitrogen and carbon dioxide, the agitation is caused by forcing the beer under pressure through small holes in a restrictor in the tap. The surging mixture gradually settles to produce a very creamy head.
Даму
1969 жылы Дублиндегі Гиннестің Сент-Джеймс-гейт сыра зауытындағы екі сырашы, Тони Кэри мен Сэмми Хилдебранд, ішкі бөліктен газ шығару арқылы банкалар немесе бөтелкелерден суға құйылатын Гиннес өндіру жүйесін жасады. Бұл жүйе 1969 жылғы 27 қаңтарда тіркелген No 1266351 британдық патентпен қорғалды, ал толық сипаттамасы 1972 жылғы 8 наурызда жарияланды. ACORN (Advanced Cans Of Rich Nectar) жобасы аясында банкаларға арналған жүйе әзірленді, онда негізгі қақпақтың астындағы жалған қақпақ газ камерасын құрады (төмендегі оң жақ суретті қараңыз). Техникалық қиындықтар осы тәсілді уақытша тоқтатуға әкелді, содан кейін Гиннес сыртқы иницияторларды қолданатын бөтелкелерге көшті. Кейіннен Гиннес бұл патенттің мерзімін ұзартудан бас тартты және 1984 жылы Эрнест Сондерс компанияның ғылыми-зерттеу және әзірлеу жұмыстарын біріктіргенге дейін бұл өнертабысқа қайта оралу жоспары болған жоқ, жұмыстар Алан Форджтың басшылығымен қайта басталды. Алан Фордж пен Уильям Бёрн консервілеу процесінде оңай орнатылатын ішкі бөліктің дизайнын жасады, ал виджеттің әзірлеу жұмысы 1984-1985 жылдары басталды. Жоспар бойынша, банкаға пластикалық капсула салынып, толтыру кезінде қысымға түсіріліп, банка ашылғанда бұл қысымды бақыланатын түрде босату керек еді. Бұл өнімді бастап, оның ерекше кремостық көпіршігін жасау үшін жеткілікті болжаныпты. Алайда, Тони Кэри қысым кезінде сыраның виджетке күшпен еніп, көпіршіктің сапасын төмендеткенін байқады. Ол бұл мәселені шешу үшін қақпақ тігілгеннен кейін банканы жылдам кернеуді ұсынды. Бұл қосымша жаңалық табысқа жетті. Дублинге жіберілген алғашқы үлгілер "Динамит жобасы" деп белгіленді, бұл кедендік және акциздік органдардың үлгілерді босатуын кешіктірді. Осы себепті атау ACORN жобасының еске алу ретінде Оактриге өзгертілді. "Қосымшалар" деген атау да өзгертілді; операторлар оларды орналасқаннан кейін бірден "виджеттер" деп атады, бұл атау индустрияда қалыптасты. Идеяларды дамыту жалғасты, жүзден астам балама қарастырылды. Соққымен құйылған виджетті лазермен тесіп, лазердің полипропиленді өртеуінен пайда болған түтінді жою үшін үрлегіш қолдану жоспарланған. Алайда, бұл әділден бас тартылып, газды ауамен азотқа алмастыру және қарапайым әрі арзан инъекциялық қалыптау әдістерін қолдана отырып, тесігі бар виджеттер жасауға шешім қабылданды. Іске қосылу 1988 жылдың қаңтарында басталды, ал ұлттық іске қосылу 1989 жылдың наурызында өтті. Бұл бірінші буын виджеті банканың түбінде үйкеліс күшімен бекітілген пластикалық диск болды. Бұл әдіс сыра суық болғанда жақсы жұмыс істеді, бірақ жылы болғанда банка ашылғанда асып кетуі мүмкін еді. Гиннес "Smoothifier" деп атаған жүзуші виджет 1997 жылы ұсынылды және бұл мәселеге тап болмайды. Сол жақтағы суреттер 1969 жылдан 1988 жылға дейін банкалар мен бөтелкелердегі Гиннестің суға құйылатын нұсқасын әзірлеу кезеңдерін көрсетеді. Виджет идеясы тез танымал болды. John Smith's 1994 жылы өз банкаларына виджеттерді қоса бастады, ал қазір Ұлыбританиядағы көптеген сыра брендтері виджеттерді қолданады, көбінесе Ball Corp компаниясының технологиясымен қатар, консервілеу кезінде азотпен зарядталатын виджеттерді қолданады.
In 1969 two Guinness brewers at Guinness's St James's Gate Brewery in Dublin, Tony Carey and Sammy Hildebrand, developed a system for producing draught type Guinness from cans or bottles through the discharge of gas from an internal compartment. It was patented in British Patent No 1266351, filed 27 January 1969, with a complete specification published 8 March 1972. Development work on a can system under Project ACORN (Advanced Cans Of Rich Nectar) focused on an arrangement whereby a false lid underneath the main lid formed the gas chamber (see diagram below right). Technical difficulties led to this approach being put on hold, and Guinness instead concentrated on bottles using external initiators. Subsequently, Guinness allowed this patent to lapse and it was not until Ernest Saunders centralised the company's research and development in 1984 that work restarted on this invention, under the direction of Alan Forage. The design of an internal compartment that could be readily inserted during the canning process was devised by Alan Forage and William Byrne, and work started on the widget during the period 1984–85. The plan was to introduce a plastic capsule into the can, pressurise it during the filling process and then allow it to release this pressure in a controlled manner when the can was opened. This would be sufficient to initiate the product and give it the characteristic creamy head. However, Tony Carey observed that this resulted in beer being forced into the widget during pressurisation, which reduced the quality of the head. He suggested overcoming this by rapidly inverting the can after the lid was seamed on. This extra innovation proved successful. The first samples sent to Dublin were labelled "Project Dynamite", which caused some delay before customs and excise would release the samples. Because of this the name was changed to Oaktree in recognition of the earlier ACORN project. Another name that changed was "inserts"; the operators called them "widgets" almost immediately after they arrived on site, a name that has now stuck with the industry. The development of ideas continued and more than one hundred alternatives were considered. The blow moulded widget was to be pierced with a laser and a blower was then necessary to blow away the plume created by the laser burning through the polypropylene. This was abandoned and instead it was decided to gas exchange air for nitrogen on the filler, and produce the inserts with a hole in place using straightforward and cheaper injection moulding techniques. Commissioning began January 1988, with a national launch date of March 1989. This first generation widget was a plastic disc held in place by friction in the bottom of the can. This method worked fine if the beer was served cold; when served warm the can would overflow when opened. The floating widget, which Guinness calls the "Smoothifier", was launched in 1997 and does not have this problem. The diagrams on the left show the development sequences for canned and bottled draught Guinness from 1969 to 1988. The idea for the widget soon became popular. John Smith's started to include widgets in their cans in 1994 and many beer brands in the UK now use widgets, often alongside regular
Technology from Ball Corp. uses a widget affixed to the bottom of a can that's also charged with nitrogen during canning.
Бірлік стакан виджеті
Виджет шыны дегеніміз – сыра шынысының түбінде лазермен салынған, көмірқышқыл газының көпіршіктерін шығаруға көмектесетін өрнек. Бұл өрнек қарапайым дөңгелек немесе клеткалы суреттен бастап логотипке немесе мәтінге дейін кез келген нәрсе болуы мүмкін. Сыра шынысының түбіндегі виджет ядролық нүкте жасау арқылы жұмыс істейді, бұл оған тиетін сұйықтықтан CO2-ні босатуға мүмкіндік береді, соның арқасында сырадағы көпік сақталады. Бұл Fosters, Estrella және басқа да көптеген сыра брендтері Ұлыбританиядағы пабтарда оларды қолдану арқылы ең көп таралған.
The term widget glass can be used to refer to a laser engraved pattern at the bottom of a beer glass which aids the release of carbon dioxide bubbles. The pattern of the etching can be anything from a simple circular or chequered design to a logo or text. The widget in the base of a beer glass works by creating a nucleation point, allowing the CO2 to be released from the liquid which comes into contact with it, thus assisting in maintaining head on the beer. This has become increasingly popular with Fosters, Estrella and others using them in public houses in the UK.